پلار بادشاهان انصاف ته رابولى

زموږ پلار یرمیا پخپله ماڼۍ ته لېږي. یوشیا د بې وزلو دفاع وکړه او له هغه سره ښه وشول؛ د هغه زامن له دیودارو او بې مزده کار سره ودانۍ جوړوي. شلوم به هېڅکله بېرته کور ونه ویني، یهویاقیم به د خره ښخېدل ومومي، او کنیاه به لکه د مهر ګوته وشکول شي.

څپرکی 22.

زمونږ پلار داسې فرمائى چې، د يهوداه د بادشاه کور ته ښکته شه او هلته دا خبره وکړه،

او ووايه چې، اے د يهوداه بادشاه چې د داؤد په تخت باندې ناست يې، د زمونږ پلار خبره واورئ—تۀ، ستا نوکران او ستا هغه خلق چې په دې دروازو کښې ننوځئ. زمونږ پلار داسې فرمائى چې، انصاف او صداقت وکړئ؛ لوټ شوے د ظالم د لاس نه خلاص کړئ. په پردى، يتيم او کونډه ظلم مۀ کوئ، او په هغوئ تشدد مۀ کوئ، او دلته بې‌ګناه وينه مۀ تويوئ. کۀ تاسو واقعى دا کار وکړئ، نو د داؤد په تخت باندې بادشاهان به په رتهونو او آسونو سواره په دې دروازو کښې ننوځى—بادشاه، د هغۀ نوکران او د هغۀ خلق. خو کۀ تاسو دې خبرو ته غوږ ونۀ نيسئ، نو زۀ په خپل ځان قسم خورم، زمونږ پلار فرمائى: دا کور به کنډوالے شى.

زمونږ پلار د يهوداه د بادشاه د کور په حقله داسې فرمائى چې، تۀ زما دپاره جِلعاد يې، د لبنان څوکه—خو زۀ به تا داسې بيابان کړم، داسې ښارونه چې هيڅوک پکښې نۀ اوسيږى. زۀ به ستا په خلاف تباه کوونکى جلا کړم، هر يو د خپلو هتيارونو سره؛ هغوئ به ستا غوره صنوبرې ونې پرې کړى او اور ته به يې وغورزوى.

ډېرې قومونه به د دې ښار نه تېرېږى او يو بل ته به ووائى چې، ”مالِک خُدائ دې لوئ ښار سره دا ولې وکړل؟“

هغوئ به جواب ورکړى چې، ”ځکه چې دوئ د خپل پلار لوظ پرېښودو، د نورو دېوتاوو يې عبادت وکړو او د هغوئ يې خدمت وکړو.“

پلار د شلوم په حقله فرمائى

د مړى دپاره مۀ ژاړئ او نۀ د هغۀ ماتم کوئ؛ بلکې د هغه چا دپاره په زارو زارو وژاړئ چې روان دے، ځکه چې هغه به بيا هيچرې راونۀ ګرځى چې د خپل پېدايش زمکه وويني.

زمونږ پلار د يهوداه د بادشاه، د يوسياه د زوئ شلوم په حقله داسې فرمائى، چې د خپل پلار په ځائ بادشاه شو او دا ځائ يې پرېښودو: هغه به بيا هيچرې راونۀ ګرځى. هغه به هلته مړ شى چرته چې هغوئ هغه بندى بوتلو، او دا زمکه به بيا هيچرې ونۀ ويني.

افسوس په هغه چا چې خپل کور په ناصداقتۍ جوړوى او خپل بالا خانې په بې‌انصافۍ، چې خپل ګاونډى له بې‌معاوضې کار اخلى او مزدورى يې نۀ ورکوى، چې وائى، ”زۀ به د ځان دپاره يو لوئ کور جوړ کړم چې پراخ بالا خانې ولرى،“ او پراخې کړکۍ ورته جوړوى، د صنوبر تختو سره يې ښکلى کوى، او په سور رنګ يې رنګوى.

آيا تۀ ځکه بادشاهى کوې چې د صنوبر په خاطر د نورو نه مخکښې يې؟ ستا پلار خوړل او څښل، خو بيا هم هغۀ انصاف او صداقت وکړو، او بيا د هغۀ دپاره ښۀ شو.

هغۀ د غريب او محتاج حق وساتو، او داسې هر څۀ ښۀ شو. آيا د ما د پېژندلو مطلب همدا نۀ دے؟ زمونږ پلار فرمائى. خو ستا سترګې او ستا زړۀ يواځې ستا په ناجائزه ګټه لګيا دى، د بې‌ګناه وينې په تويولو، او د ظلم او تشدد په کولو.

نو زمونږ پلار د يهوداه د بادشاه، د يوسياه د زوئ يهوياقيم په حقله داسې فرمائى چې، هيڅوک به د هغۀ ماتم ونۀ کړى: ”اے زما وروره!“ يا ”اے زما خورې!“ هيڅوک به د هغۀ ماتم ونۀ کړى: ”اے مالِکه!“ يا ”اے د هغۀ جلاله!“ د هغۀ ښخول به د خر د ښخولو په شان وى—کش به کړے شى او د يروشلم د دروازو نه بهر به وغورزولے شى. لبنان ته پورته شه او چغې کړه؛ په بسن کښې خپل آواز اوچت کړه؛ د عباريم نه چغې کړه، ځکه چې ستا ټول مئينان تباه شوى دى. ^a ما تا ته ستا د آرام په وختونو کښې خبرې وکړې، خو تا ووئيل، ”زۀ به وانۀ ورم.“ ستا طريقه د ځوانۍ نه همدا وه—تا زما آواز ونۀ منلو. ”هوا به ستا ټول شپانۀ وشړى، او ستا مئينان به بندى شى؛ بيا به تۀ شرمنده او خوار شې د خپلو ټولو بديو په سبب. اے تۀ چې په لبنان کښې اوسېږې، د صنوبرو په مينځ کښې دې ځاله جوړه کړې ده، کله چې درباندې د زېږون دردونه راشى نو به څومره وژاړې، ستا، د زېږنده ښځې په شان کړاو به وى!“

چې زۀ ژوندے يم، زمونږ پلار فرمائى، کۀ د يهوداه بادشاه، د يهوياقيم زوئ کُنياه زما د ښى لاس د مُهر ګوته هم وى، نو زۀ به بيا هم تا راوباسم. ”زۀ به تا د هغه چا په لاس کښې ورکړم چې ستا د ژوند په لټه کښې دى، هغه چا چې تۀ ترې يرېږې—د بابل بادشاه نبوکدنضر او د بابل خلقو ته. زۀ به تا او ستا هغه مور چې تۀ يې زېږولے يې، بل ملک ته وغورزوم، چرته چې هيڅ يو هم نۀ وو زېږېدلے—هلته به تاسو مړۀ شئ. او هغه زمکه چې دوئ هلته د بيا راتلو ارمان کوى، دوئ به هلته بيا هيچرې راستانۀ نۀ شى.“

آيا دا سړے کُنياه يو سپک شوے، ماتوز شوے لوښے دے، داسې لوښے چې هيڅوک يې نۀ غواړى؟ نو ولې هغه او د هغۀ بچى وغورزولے شول او داسې ملک ته واچولے شول چې نۀ يې پېژنى؟ اے زمکې، اے زمکې، اے زمکې، د زمونږ پلار خبره واوره!

زمونږ پلار داسې فرمائى چې، دا سړے بې‌اولاده وليکئ، داسې سړے چې په خپل ژوند کښې به کامياب نۀ شى؛ ځکه چې د هغۀ د اولاد نه به هيڅوک کامياب نۀ شى، هيڅوک به د داؤد په تخت باندې کښېنى او نۀ به بيا په يهوداه کښې حکومت وکړى.