எரேமியா 22

22 ¹எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: யூதாவின் ராஜாவின் அரண்மனைக்கு இறங்கிப்போய், அங்கே இந்த வார்த்தையைச் சொல்;

²சொல்லவேண்டியதாவது: தாவீதின் சிங்காசனத்தில் அமர்ந்திருக்கிற யூதாவின் ராஜாவே, நீயும் உன் ஊழியக்காரரும் இந்த வாசல்களினூடே பிரவேசிக்கிற உன் ஜனங்களும் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையைக் கேளுங்கள். ³எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: நியாயத்தையும் நீதியையும் செய்யுங்கள்; கொள்ளையடிக்கப்பட்டவனை ஒடுக்குகிறவனின் கையிலிருந்து விடுவியுங்கள். அந்நியனுக்கும் திக்கற்ற பிள்ளைக்கும் விதவைக்கும் அநியாயம் செய்யாதேயுங்கள், அவர்களுக்குக் கொடுமை செய்யாதேயுங்கள், இந்த இடத்தில் குற்றமில்லாத இரத்தத்தைச் சிந்தாதேயுங்கள். ⁴நீங்கள் இதை உண்மையாய்ச் செய்வீர்களானால், தாவீதின் சிங்காசனத்தில் அமரும் ராஜாக்கள் தேர்களிலும் குதிரைகளிலும் ஏறி, அவர்களும் அவர்கள் ஊழியக்காரரும் அவர்கள் ஜனங்களும் இந்த வாசல்களினூடே பிரவேசிப்பார்கள். ⁵ஆனால் இந்த வார்த்தைகளுக்கு நீங்கள் செவிகொடாவிட்டால், என்பேரில் நான் ஆணையிட்டுக்கொள்ளுகிறேன், இந்த அரண்மனை பாழாய்ப்போகும் என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார்.

⁶யூதாவின் அரச குடும்பத்தைக் குறித்து எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: நீ எனக்குக் கீலேயாத்தைப்போலவும் லீபனோனின் சிகரத்தைப்போலவும் இருக்கிறாய்; ஆயினும் நான் உன்னை வனாந்தரமாகவும், குடியில்லாத பட்டணங்களாகவும் ஆக்குவேன். ⁷நான் உனக்கு விரோதமாய் அழிக்கிறவர்களை அவரவர் ஆயுதங்களோடே பிரதிஷ்டைபண்ணுவேன்; அவர்கள் உன் சிறந்த கேதுரு மரங்களை வெட்டி, நெருப்பிலே போட்டுவிடுவார்கள்.

⁸அநேக ஜாதிகள் இந்த நகரத்தைக் கடந்துபோகும்போது, ஒருவரையொருவர் நோக்கி, “இந்தப் பெரிய நகரத்திற்குக் கர்த்தர் இப்படிச் செய்தது ஏன்?” என்று கேட்பார்கள்.

⁹அப்பொழுது அவர்கள், “இவர்கள் தங்கள் பிதாவின் உடன்படிக்கையைக் கைவிட்டு, அந்நிய தேவர்களைப் பணிந்துகொண்டு, அவர்களுக்கு ஆராதனை செய்தபடியால்தான்” என்று மறுமொழி சொல்லுவார்கள்.

சல்லூமைக் குறித்து பிதா பேசுகிறார்

¹⁰மரித்தவனுக்காக அழாதேயுங்கள், அவனுக்காகப் புலம்பாதேயுங்கள்; போய்விடுகிறவனுக்காகவே மனங்கசந்து அழுங்கள், ஏனென்றால் அவன் திரும்பிவரமாட்டான், தன் பிறந்த தேசத்தைக் காணமாட்டான்.

¹¹யோசியாவின் குமாரனும், தன் தகப்பனுக்குப்பின் ராஜாவாகி, இந்த இடத்தைவிட்டுப் போய்விட்ட யூதாவின் ராஜாவாகிய சல்லூமைக் குறித்து எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: அவன் இனித் திரும்பிவரமாட்டான். ¹²தாங்கள் அவனைச் சிறைபிடித்துக்கொண்டுபோன இடத்திலே அவன் மரிப்பான், இந்த தேசத்தை அவன் இனிக் காணமாட்டான்.

¹³அநீதியினால் தன் வீட்டையும் கட்டுகிறவனுக்கு ஐயோ! அநியாயத்தினால் தன் மேல்வீடுகளையும் கட்டி, தன் அயலானைச் சும்மா வேலைவாங்கி, அவன் கூலியை அவனுக்குக் கொடாதிருக்கிறவனுக்கு ஐயோ! ¹⁴“விசாலமான மேல்வீடுகளுள்ள பெரிய வீட்டை எனக்கென்று கட்டுவேன்” என்று சொல்லி, அதற்கு அகன்ற ஜன்னல்களை வெட்டி, கேதுரு பலகைகளால் மச்சு போட்டு, சிவப்பாய் வர்ணம் பூசுகிறவனுக்கு ஐயோ!

¹⁵கேதுருவினால் நீ மற்றவர்களை மிஞ்சுவதால் ராஜாவாய் அரசாளுகிறாயோ? உன் தகப்பன் புசித்துக் குடித்தான், ஆயினும் அவன் நியாயத்தையும் நீதியையும் செய்தான், அதினால் அவனுக்கு நன்மையாயிருந்தது.

¹⁶அவன் ஏழைக்கும் எளியவனுக்கும் நியாயம் விசாரித்தான், அதினால் நன்மையாயிருந்தது. என்னை அறிவது என்பது இதுதானல்லவா? என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார். ¹⁷உன் கண்களும் உன் இருதயமும் உன் அநியாய ஆதாயத்தின்மேலும், குற்றமில்லாத இரத்தத்தைச் சிந்துவதின்மேலும், ஒடுக்குதலையும் கொடுமையையும் நடப்பிப்பதின்மேலும் மாத்திரம் நோக்கமாயிருக்கின்றன.

¹⁸ஆகையால் யோசியாவின் குமாரனாகிய யோயாக்கீம் என்னும் யூதாவின் ராஜாவைக் குறித்து எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: “ஐயோ, என் சகோதரனே!” என்றாவது “ஐயோ, என் சகோதரியே!” என்றாவது சொல்லி ஒருவனும் அவனுக்காகப் புலம்பமாட்டான். “ஐயோ, ஆண்டவனே!” என்றாவது “ஐயோ, அவருடைய மகிமையே!” என்றாவது சொல்லி ஒருவனும் அவனுக்காகப் புலம்பமாட்டான். ¹⁹ஒரு கழுதை அடக்கம்பண்ணப்படுகிறதுபோல அவன் அடக்கம்பண்ணப்படுவான்—எருசலேமின் வாசல்களுக்கு அப்பாலே இழுத்துக்கொண்டுபோய் எறியப்படுவான். ²⁰லீபனோனுக்கு ஏறிப்போய்க் கூப்பிடு; பாசானில் உன் சத்தத்தை உயர்த்து; அபாரீமிலிருந்து கூப்பிடு, ஏனென்றால் உன்னைச் சிநேகித்தவர்கள் யாவரும் நொறுக்கப்பட்டார்கள். ^a a v20 அபாரீம் என்பது யோர்தான் நதிக்குக் கிழக்கே, மோவாபின் சமபூமிகளுக்கு அருகில் இருக்கிற ஒரு மலைத்தொடர். ²¹உன் சுகநிலைமையின் காலங்களில் நான் உன்னோடே பேசினேன், ஆனால் நீ, “நான் கேளேன்” என்றாய். உன் இளவயதுமுதல் இதுவே உன் வழக்கம்—நீ என் சத்தத்துக்குச் செவிகொடாதேபோனாய். ²²“உன் மேய்ப்பர்கள் எல்லாரையும் காற்று அடித்துக்கொண்டுபோகும், உன்னைச் சிநேகித்தவர்கள் சிறைப்பட்டுப்போவார்கள்; அப்பொழுது நீ வெட்கி இலச்சையடைவாய் உன் எல்லாப் பொல்லாப்பினிமித்தமும். ²³லீபனோனில் குடியிருக்கிறவளே, கேதுரு மரங்களில் கூடுகட்டியிருக்கிறவளே, பிரசவவேதனை உன்மேல் வரும்போது எவ்வளவாய் நீ புலம்புவாய், பிள்ளைபெறுகிற ஸ்திரீயைப்போன்ற வேதனை!”

²⁴என் ஜீவனைக்கொண்டு சொல்லுகிறேன் என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார்: யோயாக்கீமின் குமாரனாகிய கோனியா என்னும் யூதாவின் ராஜா என் வலதுகையின் முத்திரை மோதிரமாயிருந்தாலும், நான் உன்னைப் பிடுங்கிப்போடுவேன். ²⁵“உன் பிராணனை வாங்கத் தேடுகிறவர்களின் கையிலும், நீ பயப்படுகிறவர்களின் கையிலும், பாபிலோன் ராஜாவாகிய நேபுகாத்நேசாரின் கையிலும், கல்தேயரின் கையிலும் உன்னை ஒப்புக்கொடுப்பேன். ²⁶உன்னையும் உன்னைப் பெற்ற உன் தாயையும், நீங்கள் பிறவாத வேறொரு தேசத்திலே துரத்திவிடுவேன்; அங்கே நீங்கள் மரிப்பீர்கள். ²⁷தாங்கள் திரும்பிவரும்படி ஏங்குகிற தேசத்திற்கு அவர்கள் ஒருபோதும் திரும்பிவரமாட்டார்கள்.”

²⁸இந்தக் கோனியா என்பவன் அசட்டைபண்ணப்பட்டு உடைந்துபோன பானையோ? ஒருவனும் விரும்பாத பாத்திரமோ? அவனும் அவன் பிள்ளைகளும் தள்ளியெறியப்பட்டு, தாங்கள் அறியாத தேசத்தில் எறியப்படுவது ஏன்? ²⁹தேசமே, தேசமே, தேசமே, எங்கள் பிதாவின் வார்த்தையைக் கேள்!

³⁰எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது என்னவென்றால்: இந்த மனுஷனைப் பிள்ளையற்றவனாக எழுதிவை, தன் நாட்களில் வாழ்வடையாத மனுஷனாகவே; ஏனென்றால் அவன் சந்ததியாரில் ஒருவரும் வாழ்வடையார்கள், ஒருவரும் தாவீதின் சிங்காசனத்தில் அமருவதில்லை, யூதாவில் இனி அரசாளுவதுமில்லை.