తండ్రి రాజులను న్యాయము చేయుటకు పిలుచుచున్నాడు
మన తండ్రి యిర్మీయాను స్వయంగా రాజభవనానికే పంపుతాడు. యోషీయా దరిద్రుల పక్షాన నిలిచాడు, అతనికి మేలు కలిగింది; అతని కుమారులు దేవదారుతో, కూలి ఇవ్వని శ్రమతో కట్టుకుంటారు. షల్లూము ఇక ఎన్నడూ స్వదేశాన్ని చూడడు, యెహోయాకీముకు గాడిదకు చేసినట్లు సమాధి, కొన్యా ముద్రుంగరంలా ఊడబెరికివేయబడతాడు.
22 1మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: యూదా రాజు నగరమునకు దిగివెళ్లి అక్కడ ఈ మాట పలుకుము,
2ఇట్లనుము: దావీదు సింహాసనమున కూర్చున్న యూదా రాజా, మన తండ్రి మాట వినుము—నీవును, నీ సేవకులును, ఈ ద్వారములగుండా ప్రవేశించు నీ ప్రజలును వినుడి. 3మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: న్యాయమును నీతిని జరిగించుడి; దోచుకొనబడినవానిని బాధించువాని చేతిలోనుండి విడిపించుడి. పరదేశికిని, తండ్రిలేనివానికిని, విధవరాలికిని అన్యాయము చేయకుడి, వారికి హింస చేయకుడి, ఈ స్థలములో నిర్దోషుల రక్తమును చిందింపకుడి. 4మీరు నిజముగా ఈ కార్యము చేసినయెడల, రథములమీదను గుఱ్ఱములమీదను ఎక్కి, దావీదు సింహాసనమున కూర్చున్న రాజులు—రాజును, అతని సేవకులును, అతని ప్రజలును—ఈ ద్వారములగుండా ప్రవేశింతురు. 5అయితే మీరు ఈ మాటలను వినని యెడల, ఈ నగరము పాడైపోవునని నా తోడని నేను ప్రమాణము చేయుచున్నానని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు.
6యూదా రాజ నగరమునుగూర్చి మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: నీవు నాకు గిలాదువంటివాడవు, లెబానోను శిఖరమువంటివాడవు—అయినను నేను నిన్ను అరణ్యముగాను, ఎవరును నివసింపని పట్టణములుగాను చేయుదును. 7నీకు విరోధముగా నాశకులను ప్రత్యేకించుదును, ఒక్కొక్కడు తన ఆయుధములతో వచ్చును; వారు నీ శ్రేష్ఠమైన దేవదారు వృక్షములను నరికి అగ్నిలో పడవేయుదురు.
8అనేక జనములు ఈ పట్టణమునుండి దాటిపోవుచు, "యెహోవా ఈ గొప్ప పట్టణమునకు ఈలాగు ఎందుకు చేసెను?" అని ఒకనినొకడు అడుగుదురు.
9దానికి వారు, "వారు తమ తండ్రి నిబంధనను విడిచిపెట్టి, అన్యదేవతలను ఆరాధించి, వాటిని సేవించినందుకే" అని ఉత్తరమిత్తురు.
తండ్రి షల్లూమును గూర్చి మాట్లాడుచున్నాడు
10చనిపోయినవానికొరకు ఏడువకుడి, అతనికొరకు దుఃఖింపకుడి; అంతకంటె వెళ్లిపోవుచున్నవానికొరకు వెక్కి వెక్కి ఏడువుడి, ఏలయనగా అతడు తన జన్మభూమిని చూచుటకు ఎన్నటికిని తిరిగిరాడు.
11తన తండ్రి తరువాత రాజైన యూదా రాజు, యోషీయా కుమారుడైన షల్లూమునుగూర్చి—ఈ స్థలమునుండి వెళ్లిపోయిన అతనినిగూర్చి—మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: అతడు ఎన్నటికిని తిరిగిరాడు. 12వారు అతనిని చెరపట్టి తీసికొనిపోయిన స్థలముననే అతడు చనిపోవును, ఈ దేశమును ఇక ఎన్నడును చూడడు.
13అన్యాయముచేత తన నగరమును, దౌర్జన్యముచేత తన మేడగదులను కట్టుకొనువానికి శ్రమ; తన పొరుగువానిచేత ఊరకయే పనిచేయించుకొని అతనికి కూలి ఇయ్యనివానికి శ్రమ, 14"విశాలమైన మేడగదులతో నాకు ఒక గొప్ప నగరమును కట్టుకొందును" అని చెప్పుకొని, దానికి వెడల్పైన కిటికీలను చేయించి, దేవదారు పలకలతో దానిని అలంకరించి, ఎఱ్ఱని రంగు వేయించువానికి శ్రమ.
15నీవు దేవదారు కట్టుటలో ఇతరులను మించితివనియేగదా నీవు రాజ్యము చేయుచున్నావు? నీ తండ్రి తినుచు త్రాగుచుండెను, అయినను అతడు న్యాయమును నీతిని జరిగించెను, అప్పుడు అతనికి మేలు కలిగెను.
16అతడు దీనులకును దరిద్రులకును న్యాయము తీర్చెను, అందుచేత మేలు కలిగెను. నన్ను ఎఱుగుట అనగా ఇదే గదా? అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు. 17అయితే నీ కన్నులును నీ హృదయమును నీ దురాశచేత సంపాదించు దుర్లాభముమీదను, నిర్దోషుల రక్తమును చిందించుటమీదను, హింసను దౌర్జన్యమును జరిగించుటమీదను మాత్రమే నిలిచియున్నవి.
18కావున యూదా రాజు, యోషీయా కుమారుడైన యెహోయాకీమునుగూర్చి మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: "అయ్యో నా సహోదరుడా!" లేక "అయ్యో నా సహోదరీ!" అని అతనికొరకు ఎవరును దుఃఖింపరు. "అయ్యో ప్రభువా!" లేక "అయ్యో ఆయన మహిమా!" అని అతనికొరకు ఎవరును దుఃఖింపరు. 19గాడిదను పాతిపెట్టునట్లు అతడు పాతిపెట్టబడును—యెరూషలేము ద్వారములకు అవతలికి ఈడ్చుకొనిపోయి పారవేయబడును. 20లెబానోనుమీదికి ఎక్కి కేకవేయుము; బాషానులో నీ స్వరము హెచ్చించుము; అబారీమునుండి కేకవేయుము, నీ విటకాండ్రందరు నలిగిపోయియున్నారు. a a v20 అబారీము యొర్దాను నదికి తూర్పున, మోయాబు మైదానములకు సమీపముగా ఉన్న ఒక పర్వతశ్రేణి. 21నీ క్షేమకాలములలో నేను నీతో మాటలాడితిని, అయితే నీవు "నేను వినను" అంటివి. నీ యౌవనమునుండి ఇదే నీ మార్గము—నీవు నా స్వరమునకు లోబడలేదు. 22"గాలి నీ కాపరులనందరిని తోలుకొనిపోవును, నీ విటకాండ్రు చెరలోనికి పోవుదురు; అప్పుడు నీ దుష్టత్వమంతటినిబట్టి నీవు సిగ్గుపడి అవమానము పొందుదువు. 23లెబానోనులో నివసించుదానా, దేవదారు వృక్షములలో గూడు కట్టుకొన్నదానా, ప్రసవవేదన నీమీదికి వచ్చినప్పుడు, ప్రసవించు స్త్రీవలె వేదనతో నీవెంత మూలుగుదువో!"
24నా జీవముతోడు, యూదా రాజు, యెహోయాకీము కుమారుడైన కొన్యా నా కుడిచేతిమీది ముద్రుంగరమైనను, నేను నిన్ను ఊడబెరికి పారవేయుదునని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు. 25"నీ ప్రాణమును వెదకువారికి, నీవు భయపడువారికి—బబులోను రాజైన నెబుకద్నెజరుకును, కల్దీయులకును—నేను నిన్ను అప్పగించుదును. 26నిన్నును నిన్ను కనిన నీ తల్లిని, మీరు పుట్టని వేరొక దేశములోనికి నేను విసిరివేయుదును—అక్కడనే మీరు చనిపోవుదురు. 27వారు తిరిగివచ్చుటకు ఆశపడుచున్న దేశమునకు వారు ఎన్నటికిని తిరిగిరారు."
28ఈ కొన్యా అను మనుష్యుడు తృణీకరింపబడిన, పగిలిన కుండయా? ఎవరును కోరని పాత్రయా? అతడును అతని పిల్లలును తాము ఎఱుగని దేశములోనికి ఎందుకు విసిరివేయబడి పారవేయబడిరి? 29దేశమా, దేశమా, దేశమా, మన తండ్రి మాట వినుము!
30మన తండ్రి చెప్పునదేమనగా: ఈ మనుష్యుని సంతానహీనునిగా, తన జీవితకాలములో వర్ధిల్లని వానిగా వ్రాయుడి; ఏలయనగా అతని సంతానములో ఎవరును వర్ధిల్లరు, దావీదు సింహాసనమున ఎవరును కూర్చుండరు, యూదాలో ఇక ఎవరును ఏలరు.