Jeremias 22

22 ¹Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Lugsong ngadto sa balay sa hari sa Juda ug isulti didto kini nga pulong,

²ug ingna: Pamatia ang pulong sa atong Amahan, hari sa Juda, nga naglingkod sa trono ni David—ikaw, ang imong mga sulugoon, ug ang imong katawhan nga mosulod niini nga mga ganghaan. ³Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Buhata ang katarong ug ang matarong; luwasa gikan sa kamot sa madaugdaugon ang gikawatan. Ayaw daog-daoga ang dumuloong, ang ilo, o ang balo, ayaw sila pasipalai, ug ayaw pag-ula ug inosenteng dugo dinhi. ⁴Kay kon tinuod gayod nga buhaton mo kini, ang mga hari nga naglingkod sa trono ni David mosulod niini nga mga ganghaan, nga magkabayo sa mga karwahe ug sa mga kabayo—ang hari, ang iyang mga sulugoon, ug ang iyang katawhan. ⁵Apan kon dili ka mamati niini nga mga pulong, nanumpa ako pinaagi sa akong kaugalingon, nag-ingon ang atong Amahan: kini nga balay mahimong guba.

⁶Mao kini ang giingon sa atong Amahan mahitungod sa harianong balay sa Juda: Alang kanako sama ka sa Gilead, sama sa kinatumyan sa Lebanon—apan himoon ko ikaw nga disyerto, mga siyudad nga walay nagpuyo. ⁷Maglain ako ug mga tiglaglag batok kanimo, ang matag usa dala ang iyang mga hinagiban; putlon nila ang imong labing maayong mga sedro ug ilabay kini sa kalayo.

⁸Daghang kanasoran ang moagi niini nga siyudad ug mangutana sa usag usa, “Nganong gibuhat kini sa Ginoo niini nga bantogang siyudad?”

⁹Motubag sila, “Tungod kay ilang gisalikway ang kasabotan sa ilang Amahan, misimba sa laing mga dios, ug mialagad kanila.”

Nagsulti ang Amahan Mahitungod kang Shalum

¹⁰Ayaw hilaki ang patay o pagbangotan alang kaniya; hilaki hinuon pag-ayo ang usa nga mobiya, kay dili na gayod siya makabalik aron makita ang yuta nga iyang natawhan.

¹¹Mao kini ang giingon sa atong Amahan mahitungod kang Shalum nga anak ni Josias, hari sa Juda, nga mipuli sa iyang amahan ingon nga hari ug mibiya niini nga dapit: Dili na siya gayod makabalik. ¹²Mamatay siya sa dapit diin nila siya gidala nga binihag ug dili na gayod makakita pag-usab niini nga yuta.

¹³Alaot siya nga nagtukod sa iyang balay pinaagi sa pagkadili-matarong ug sa iyang mga lawak sa taas pinaagi sa pagkawalay-katarong, nga nagpatrabaho sa iyang silingan nga walay bayad ug wala maghatag kaniya sa iyang suhol, ¹⁴nga nag-ingon, “Magtukod ako ug dakong balay nga may halapad nga mga lawak sa taas,” ug nagbuhat ug halapad nga mga bintana niini, nagsapaw niini ug sedro, ug nagpintal niini ug mapula gayod.

¹⁵Naghari ka ba tungod kay milabaw ka sa uban sa sedro? Ang imong amahan mikaon ug miinom, apan nagbuhat siya sa katarong ug sa pagkamatarong, ug unya nahimaayo siya.

¹⁶Gilabanan niya ang kabos ug ang timawa, ug busa nahimaayo siya. Dili ba mao kini ang kahulogan sa pag-ila kanako? nag-ingon ang atong Amahan. ¹⁷Apan ang imong mga mata ug ang imong kasingkasing natuon lamang sa imong dili-matarong nga ganansiya, sa pag-ula sa inosenteng dugo, ug sa pagbuhat sa pagdaugdaog ug pagpasipala.

¹⁸Busa nag-ingon ang atong Amahan mahitungod kang Jehoiakim nga anak ni Josias, hari sa Juda: Walay magbangotan alang kaniya: “O, akong igsoong lalaki!” o “O, akong igsoong babaye!” Walay magbangotan alang kaniya: “O, agalon!” o “O, ang iyang kahalangdon!” ¹⁹Ilubong siya sa paglubong sa usa ka asno— guyoron ug ilabay sa gawas lapas sa mga ganghaan sa Jerusalem. ²⁰Tungas ngadto sa Lebanon ug singgit; ipatugbaw ang imong tingog sa Basan; singgit gikan sa Abarim, kay nangadugmok ang tanan mong mga hinigugma. ^a a v20 Ang Abarim maoy usa ka laray sa kabukiran sa sidlakan sa Suba sa Jordan, duol sa kapatagan sa Moab. ²¹Nakigsulti ako kanimo sa panahon sa imong kahayahay, apan miingon ka, “Dili ako mamati.” Mao kini ang imong batasan sukad sa imong pagkabatan-on— wala ka magtuman sa akong tingog. ²²“Palidon sa hangin ang tanan mong mga magbalantay, ug ang imong mga hinigugma mabihag; unya maulawan ka ug matamay tungod sa tanan mong pagkadaotan. ²³Ikaw nga nagpuyo sa Lebanon, nagsalag taliwala sa mga sedro, pagkadako sa imong pag-agulo kon moabot kanimo ang kasakit sa pagpanganak, kasakit sama sa babaye nga nagbati!”

²⁴Ingon nga ako buhi, nag-ingon ang atong Amahan, bisan pa kon si Conias nga anak ni Jehoiakim, hari sa Juda, usa ka singsing nga pangtatak sa akong tuong kamot, langkaton ko gihapon ikaw gikan didto. ²⁵“Itugyan ko ikaw ngadto sa mga nangita sa imong kinabuhi, sa imong gikahadlokan—kang Nabucodonosor nga hari sa Babilonia ug sa mga taga-Babilonia. ²⁶Ilabay ko ikaw ug ang imong inahan nga naghimugso kanimo ngadto sa laing yuta, diin wala kamo matawo—didto kamo mamatay. ²⁷Mahitungod sa yuta nga ilang gipangandoy nga pagabalikan, dili na sila gayod makabalik didto.”

²⁸Kining tawhana nga si Conias usa ba ka tinamay, buak nga kolon, usa ka sudlanan nga walay buot moangkon? Nganong gilabay siya ug ang iyang mga anak ug gisalibay ngadto sa yuta nga wala nila mailhi? ²⁹Yuta, yuta, yuta, pamatia ang pulong sa atong Amahan!

³⁰Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Itala kining tawhana nga walay anak, usa ka tawo nga dili mouswag sa iyang kinabuhi; kay walay bisan usa sa iyang kaliwat nga mouswag, walay usa nga molingkod sa trono ni David o maghari pag-usab sa Juda.