Ny Ray miantso ny mpanjaka hanao ny rariny

Alefan'i Rayntsika any amin'ny lapa mihitsy i Jeremia. Niaro ny malahelo i Josia ary nahita soa; ny zanany kosa manorina amin'ny sedera sy asa tsy voaloa karama. Tsy hahita ny tanindrazany intsony i Saloma, ho tratran'ny fandevenana boriky i Joiakima, ary hovakina tahaka ny peratra fanombohana i Konia.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–9, 11–14, 16–27, 30

Toko 22.

Izao no lazain’i Raintsika: Midìna any an-tranon’ny mpanjakan’i Joda, ary lazao any ity teny ity,

ka ataovy hoe: Henoy ny tenin’i Raintsika, ry mpanjakan’i Joda, izay mipetraka eo amin’ny seza fiandrianan’i Davida—ianao sy ny mpanomponao ary ny olonao izay miditra amin’ireo vavahady ireo. Izao no lazain’i Raintsika: Manaova ny rariny sy ny marina; vonjeo ny voaroba amin’ny tanan’ny mpampahory. Aza mampahory ny vahiny, ny kamboty, na ny mpitondratena, ary aza manisy herisetra azy, ary aza mandatsaka ra tsy manan-tsiny amin’ity tany ity. Fa raha tena manao izany ianao, dia hiditra amin’ireo vavahady ireo ny mpanjaka mipetraka eo amin’ny seza fiandrianan’i Davida, mitaingina kalesy sy soavaly—ny mpanjaka sy ny mpanompony ary ny olony. Fa raha tsy mihaino ireo teny ireo ianao, dia mianiana amin’ny tenako Aho, hoy Raintsika, fa ho lao ity trano ity.

Fa izao no lazain’i Raintsika momba ny ankohonan’ny mpanjakan’i Joda: Gileada ho Ahy ianao, tendrombohitr’i Libanona; nefa hataoko tany efitra ianao, tanàna tsy misy monina. Hanokana mpandrava hamely anao Aho, samy mitondra ny fiadiany; hotapahiny ny sedera tsara indrindra aminao ka hariany ao anaty afo.

Hisy firenena maro handalo ity tanàna ity ka hifanontany hoe: « Nahoana NY TOMPO no nanao izany tamin’ity tanàna lehibe ity? »

Dia hamaly izy hoe: « Satria nandao ny fanekena nataon’ny Rainy izy ka niankohoka tamin’andriamani-kafa sy nanompo azy. »

Ny Ray miresaka momba an’i Saloma

Aza mitomany ny maty, ary aza misaona azy; fa mitomania mafy kosa ho an’ilay mandeha, satria tsy hiverina intsony izy hahita ny tany nahaterahany.

Fa izao no lazain’i Raintsika momba an’i Saloma zanak’i Josia, mpanjakan’i Joda, izay nandimby ny rainy ho mpanjaka ary efa niala teto amin’ity toerana ity: Tsy hiverina intsony izy. Fa ho faty any amin’ny toerana nitondrana azy ho babo izy, ary tsy hahita ity tany ity intsony.

Lozan’izay manorina ny tranony amin’ny tsy fahamarinana sy ny efi-trano ambony amin’ny tsy rariny, izay mampiasa ny namany fo maimaim-poana ary tsy manome azy ny karamany, izay manao hoe: « Hanorina trano midadasika ho ahy aho, misy efi-trano ambony malalaka », ary manapaka varavarankely lehibe ho azy, mametaka sedera azy, ary mandoko mena mamirapiratra azy.

Moa mpanjaka va ianao satria mihoatra ny hafa amin’ny sedera? Nihinana sy nisotro ny rainao, nefa nanao ny rariny sy ny fahamarinana, ka dia nahita soa izy.

Niaro ny raharahan’ny mahantra sy ny malahelo izy, ka dia nahita soa. Tsy izany va no hoe mahalala Ahy? hoy Raintsika. Fa ny masonao sy ny fonao dia tsy mitodika afa-tsy amin’ny tombonao tsy marina, amin’ny fandatsahana ra tsy manan-tsiny, ary amin’ny fanaovana fampahoriana sy herisetra.

Koa izao no lazain’i Raintsika momba an’i Joiakima zanak’i Josia, mpanjakan’i Joda: Tsy hisy hisaona azy hoe: « Indrisy, rahalahiko! » na « Indrisy, anabaviko! » Tsy hisy hisaona azy hoe: « Indrisy, tompoko! » na « Indrisy, ny voninahiny! » Halevina araka ny fandevenana ny boriky izy, hasintona ka hariana any ivelan’ny vavahadin’i Jerosalema. Miakara any Libanona ka mitoria; asandrato ny feonao any Basana; mitoria avy any Abarima, fa potika ny malalanao rehetra. ^a Niteny taminao Aho tamin’ny andro fahafaham-ponao, nefa hoy ianao: « Tsy hihaino aho. » Izany no fanaonao hatramin’ny fahatanoranao—tsy nankatò ny feoko ianao. « Ny rivotra no hiandry sy hampandeha ny mpiandry anao rehetra, ary handeha ho babo ny malalanao; dia ho menatra sy ho afa-baraka ianao noho ny faharatsianao rehetra. Ianao izay monina any Libanona, mahazo akany ao amin’ny sedera, endrey ny fitoloky hataonao rehefa tonga aminao ny fanaintainan’ny fiterahana, fanaintainana tahaka ny vehivavy miteraka! »

Raha velona Aho, hoy Raintsika, na dia ho peratra fanisy tombo-kase eo amin’ny tanako ankavanana aza i Konia zanak’i Joiakima, mpanjakan’i Joda, dia hosintoniko hiala ianao. « Hatolotro eo an-tanan’izay mitady ny ainao ianao, izay atahoranao—Nebokadnezara mpanjakan’i Babylona sy ny Babylonianina. Hanipy anao sy ny reninao niteraka anao ho any amin’ny tany hafa Aho, izay tsy nahaterahan’ny anankiray aminareo—any no hahafatesanareo. Fa ny tany irin’izy ireo hiverenana, dia tsy hiverina any mihitsy izy ireo. »

Moa vilany tsinontsinona sy rava va ity lehilahy Konia ity, fitaovana tsy irian’olona? Nahoana izy sy ny zanany no raraka ka voatsipy any amin’ny tany tsy fantany? Ry tany, ry tany, ry tany, henoy ny tenin’i Raintsika!

Izao no lazain’i Raintsika: Soraty ho tsy manan-janaka ity lehilahy ity, lehilahy tsy hambinina eo amin’ny androny; fa tsy hisy hambinina amin’ny taranany, tsy hisy hipetraka eo amin’ny seza fiandrianan’i Davida na hanjaka intsony any Joda.