يرمياه 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹”افسوس انهن ريڍارن تي جيڪي منهنجي چراگاهه جي رڍن کي برباد ڪن ٿا ۽ ڇڙوڇڙ ڪن ٿا!‘ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ²تنهنڪري منهنجي قوم جي سنڀال ڪندڙ ريڍارن بابت اسرائيل جو اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ’اوهان منهنجو ڌڻ ڇڙوڇڙ ڪيو ۽ کين ڪڍي ڇڏيو، ۽ سندن سنڀال نہ ڪيوَ. هاڻي مان اوهان جي ڪيل بديءَ جو اوهان کان حساب وٺندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ³پوءِ مان پنهنجي ڌڻ جي بچيل ٽولي کي انهن سڀني ملڪن مان گڏ ڪندس جتي مون کين ڪڍي ڇڏيو هو، ۽ کين سندن چراگاهه ۾ موٽائي آڻيندس، تہ اهي ميوا ڏيندڙ ٿيندا ۽ وڌندا. ⁴مان انهن مٿان اهڙا ريڍار مقرر ڪندس جيڪي سندن سنڀال ڪندا؛ تڏهن اهي نہ وري ڊڄندا نہ ڏڪندا، ۽ ڪوبہ گم نہ ٿيندو، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ⁵ڏس، اهي ڏينهن اچن ٿا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن مان دائود لاءِ هڪ سچار ڦٽو اُڀاريندس، ۽ هو بادشاهه ٿي راڄ ڪندو ۽ سياڻپ سان هلندو، ۽ ملڪ ۾ انصاف ۽ سچائي قائم ڪندو. ⁶سندس ڏينهن ۾ يهودا کي ڇوٽڪارو ملندو ۽ اسرائيل سلامتيءَ سان رهندو. اهو نالو جنهن سان کيس سڏيو ويندو هي آهي: خداوند اسان جي سچائي.‘

⁷”تنهنڪري ڏس، اهي ڏينهن اچن ٿا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن اهي وري نہ چوندا تہ ’اوهان جي پيءُ جي حياتيءَ جو قسم، جنهن بني اسرائيل کي مصر مان ڪڍي آندو،‘ ⁸پر ان جي بدران چوندا تہ ’اوهان جي پيءُ جي حياتيءَ جو قسم، جنهن اسرائيل جي گھراڻي جي اولاد کي اتر جي ملڪ مان ۽ انهن سڀني ملڪن مان جتي هن کين ڪڍي ڇڏيو هو، ڪڍي آندو ۽ موٽائي آندو.‘ پوءِ اهي پنهنجي ئي زمين تي رهندا.“

پيءُ ڪوڙن نبين کي بي نقاب ڪري ٿو

⁹نبين بابت: منهنجي دل ڀڄي پئي آهي؛ منهنجا سڀ هڏا ڏڪن ٿا. مان نشي ۾ ڌت ماڻهوءَ وانگر، شراب جي قبضي ۾ آيل ماڻهوءَ وانگر آهيان، اسان جي پيءُ ۽ سندس پاڪ ڪلام سبب. ¹⁰ڇاڪاڻ تہ ملڪ زناڪارن سان ڀريل آهي؛ لعنت سبب ملڪ ماتم ڪري ٿو، ۽ بيابان جا چراگاهه سڪي ويا آهن. سندن هلت بري آهي، ۽ اهي پنهنجي طاقت جو غلط استعمال ڪن ٿا.

¹¹”نبي ۽ ڪاهن ٻئي بي دين آهن؛ منهنجي گھر ۾ بہ مون سندن بدي ڏٺي آهي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ¹²تنهنڪري سندن واٽ کين اونداهيءَ ۾ ترڪندڙ رستن جهڙي ٿي پوندي، جنهن ۾ اهي ڌڪيا ويندا ۽ ڪرندا؛ ڇاڪاڻ تہ مان مٿن سندن سزا جي سال ۾ آفت آڻيندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ¹³سامريا جي نبين ۾ مون هڪ نفرت جوڳي ڳالهه ڏٺي: هنن بعل جي نالي تي نبوت ڪئي ۽ منهنجي قوم اسرائيل کي ڀٽڪائي ڇڏيو. ¹⁴پر يروشلم جي نبين ۾ مون هڪ هيبتناڪ ڳالهه ڏٺي آهي: اهي زنا ڪن ٿا، ڪوڙ تي جيئن ٿا، بدڪارن جا هٿ مضبوط ڪن ٿا، تان جو ڪوبہ پنهنجي بديءَ کان نہ ٿو موٽي. اهي سڀ مون لاءِ سدوم جهڙا ٿي ويا آهن، ۽ سندن رهاڪو عمورہ جهڙا.‘

¹⁵تنهنڪري نبين بابت آسمان جي لشڪرن وارو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ مان کين ڪڙو کاڌو کارائيندس ۽ زهريلو پاڻي پياريندس، ڇاڪاڻ تہ يروشلم جي نبين کان سڄي ملڪ ۾ بي دينيءَ پکڙجي وئي آهي.‘

¹⁶آسمان جي لشڪرن وارو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ اوهان کي نبوت ڪندڙ نبين جو نہ ٻڌو؛ اهي اوهان کي ڪوڙين اميدن سان ڀريندا آهن، ۽ پنهنجي ئي ذهن جا رويا ٿا ٻڌائين، منهنجي وات مان نہ. ¹⁷جيڪي منهنجي ڪلام کي حقير ٿا سمجهن، تن کي اهي ٻيهر ٻيهر چون ٿا تہ ’اوهان کي سلامتي ملندي،‘ ۽ هر ان کي جيڪو ضد سان پنهنجي دل جي پويان ٿو هلي، اهي چون ٿا تہ ’اوهان تي ڪا آفت نہ ايندي.‘“

¹⁸ڇاڪاڻ تہ انهن مان ڪير اسان جي پيءُ جي مجلس ۾ بيٺو آهي تہ سندس ڪلام ڏسي ۽ ٻڌي؟ ڪنهن سندس ڪلام تي ڌيان ڏنو ۽ ٻڌو آهي؟ ¹⁹ڏس، اسان جي پيءُ جو طوفان غضب سان نڪتو آهي، هڪ ڦرندڙ آنڌي؛ اها بدڪارن جي مٿن تي ڦاٽي پوندي. ²⁰جيستائين هو پنهنجي دل جا ارادا پورا نہ ڪري، تيستائين اسان جي پيءُ جو غضب نہ ٽريندو. ايندڙ ڏينهن ۾ اوهين اهو چڱيءَ طرح سمجهي وٺندا.

²¹”مون هنن نبين کي نہ موڪليو، تڏهن بہ اهي ڊوڙيا؛ مون هنن سان ڳالهايو نہ، تڏهن بہ هنن نبوت ڪئي. ²²پر جيڪڏهن اهي منهنجي مجلس ۾ بيٺا هجن ها، تہ منهنجي قوم کي منهنجا ڪلام ٻڌائين ها ۽ کين سندن بري واٽ کان ۽ سندن ڪمن جي بديءَ کان موٽائين ها. ²³ڇا مان رڳو ويجھو ئي اوهان جو پيءُ آهيان، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ پري بہ اوهان جو پيءُ ناهيان؟ ²⁴ڇا ڪو ڳجھين جاين ۾ ڳجھو رهي سگھي ٿو جتي مان کيس ڏسي نہ سگھان؟ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ڇا مان آسمان ۽ زمين کي نہ ٿو ڀريان؟ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.‘

²⁵”مون انهن نبين جي ڳالهه ٻڌي آهي جيڪي منهنجي نالي تي ڪوڙ نبوت ڪن ٿا ۽ چون ٿا تہ ’مون خواب ڏٺو! مون خواب ڏٺو!‘ ²⁶ڪيستائين انهن نبين جون دليون ڪوڙ سان ڀريل رهنديون، جيڪي پنهنجي دل جي ٺڳيءَ جي نبوت ڪن ٿا؟ ²⁷اهي ارادو رکن ٿا تہ جيڪي خواب هڪ ٻئي کي ٻڌائين ٿا، تن ذريعي منهنجي قوم کي منهنجو نالو وسارائي ڇڏين، جيئن سندن ابن ڏاڏن بعل جي ڪري منهنجو نالو وساريو. ²⁸جنهن نبيءَ وٽ خواب هجي سو پنهنجو خواب ٻڌائي، پر جنهن وٽ منهنجو ڪلام هجي سو منهنجو ڪلام ايمانداريءَ سان ٻڌائي. ڪڻڪ سان ڀوسي جو ڪهڙو واسطو؟ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ²⁹ڇا منهنجو ڪلام باھ جهڙو ناهي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ ان هٿوڙي جهڙو جيڪو پٿر کي چُور چُور ڪري ٿو؟‘

³⁰”تنهنڪري ڏس، مان انهن نبين جي خلاف آهيان، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جيڪي هڪ ٻئي کان منهنجا ڪلام چوري ڪن ٿا. ³¹ڏس، مان انهن نبين جي خلاف آهيان، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جيڪي پنهنجيون زبانون هلائين ٿا تہ بہ چون ٿا تہ ’خدا فرمايو آهي.‘ ³²مان انهن جي خلاف آهيان جيڪي ڪوڙن خوابن جي نبوت ڪن ٿا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو؛ اهي کين ٻڌائين ٿا ۽ پنهنجي ڪوڙن ۽ بي ڌڙڪ شيخين سان منهنجي قوم کي گمراهه ڪن ٿا. مون نہ کين موڪليو آهي نہ حڪم ڏنو آهي، ۽ اهي هن قوم کي ڪو بہ فائدو نہ ٿا پهچائين، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.‘

اوهين ئي بار آهيو

³³”جڏهن هيءَ قوم، يا ڪو نبي يا ڪاهن پڇي تہ ’اسان جي پيءُ جو بار ڇا آهي؟‘ تڏهن کين چئجانِ تہ ’اوهين ئي بار آهيو! مان اوهان کي لاهي رکندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.‘ ^a a v33 لفظ ”وحي“ جو مطلب ”بار“ بہ آهي. قوم پيغام گھري ٿي؛ اسان جو پيءُ جواب ڏئي ٿو تہ سندن پنهنجي بي وفائي ئي اهو بار آهي جيڪو هو لاهي رکندو. ³⁴جيڪو نبي، ڪاهن يا ماڻهو چوي تہ ’اسان جي پيءُ جو بار،‘ تنهن ماڻهوءَ ۽ سندس گھراڻي کي مان سزا ڏيندس. ³⁵اوهان مان هر ڪنهن کي پنهنجي پاڙيسريءَ ۽ ڀاءُ کي چوڻو آهي تہ ’اسان جي پيءُ ڇا وراڻيو آهي؟‘ يا ’اسان جي پيءُ ڇا فرمايو آهي؟‘ ³⁶پر وري ڪڏهن بہ ’اسان جي پيءُ جو بار‘ نہ چئو، ڇاڪاڻ تہ هر ماڻهوءَ جو پنهنجو ئي ڪلام سندس بار بڻجي ٿو؛ اوهان آسمان جي لشڪرن واري جيئري پيءُ جا ڪلام ورائي ڇڏيا آهن.‘ ³⁷نبيءَ کي هيئن چئو تہ ’اسان جي پيءُ توکي ڇا وراڻيو آهي؟‘ يا ’اسان جي پيءُ ڇا فرمايو آهي؟‘ ³⁸پر جيڪڏهن اوهين چئو تہ ’اسان جي پيءُ جو بار،‘ تہ اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ ڇاڪاڻ تہ اوهان اهي لفظ چيا، ’اسان جي پيءُ جو بار،‘ جيتوڻيڪ مون اوهان ڏانهن پيغام موڪليو تہ ’نہ چئو، اسان جي پيءُ جو بار، ³⁹تنهنڪري ڏس، مان اوهان کي ضرور بار وانگر کڻي پنهنجي حضور کان ٻاهر اڇلائي ڇڏيندس—اوهان کي ۽ انهيءَ شهر کي بہ جيڪو مون اوهان کي ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو. ⁴⁰مان اوهان تي دائمي ذلت ۽ ڪڏهن نہ وسرندڙ دائمي شرم آڻيندس.‘“