Yeremia 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹“Bilai para pangon kang ngrusak lan mbuyarake wedhus ing pangonanKu!” mangkono pangandikane Rama kita. ²Mula mangkene pangandikane Rama kita, Allahe Israel, bab para pangon kang ngengon umatKu: “Kowe wis padha mbuyarake pepanthanKu lan nundhung lunga, sarta ora ngopeni. Saiki Aku bakal nempuhake marang kowe piala kang wis padha koklakoni, mangkono pangandikane Rama kita. ³Banjur Aku bakal nglumpukake kekarene pepanthanKu saka kabeh negara, panggonan anggonKu wis mbuwang wong-wong mau, lan bakal Dakgawa bali menyang pangonane, satemah bakal padha subur lan tangkar-tumangkar. ⁴Aku bakal njunjung para pangon kanggo wong-wong mau, kang bakal ngengon; wong-wong mau ora bakal wedi utawa giris maneh, lan ora ana siji-sijia kang ilang, mangkono pangandikane Rama kita. ⁵Lah, bakal tekan ing wektune, mangkono pangandikane Rama kita, nalika Aku bakal njunjung Pang kang adil tumrap Dawud, lan Panjenengane bakal jumeneng raja sarta tumindak kanthi wicaksana, lan bakal nindakake kaadilan lan kabeneran ing nagara iku. ⁶Ing jamane Yehuda bakal kaslametake, lan Israel bakal manggon kanthi tentrem. Lan iki asmane kang bakal kanggo nyebut Panjenengane: Sang Yehuwah Kabeneran Kita.”

⁷“Mulane bakal tekan ing wektune, mangkono pangandikane Rama kita, nalika wong-wong ora bakal ngucap maneh, ‘Demi Ramamu kang gesang, kang wis ngirid bangsa Israel metu saka tanah Mesir,’ ⁸nanging bakal ngucap, ‘Demi Ramamu kang gesang, kang wis ngirid lan nuntun bali para turune bani Israel saka tanah lor lan saka kabeh negara, panggonan anggone wis mbuwang wong-wong mau.’ Tumuli wong-wong mau bakal padha manggon ing tanahe dhewe.”

Sang Rama Mbukak Wewadine Para Nabi Palsu

⁹Bab para nabi: Atiku remuk; balungku kabeh gumeter. Aku kaya wong mendem, kaya wong kawusan anggur, awit saka Rama kita lan pangandikane kang suci. ¹⁰Awit nagara iki kebak wong laku jina; marga saka ipat-ipat, nagara iki nggrantes, lan pangonan ing ara-ara samun padha asat. Lakune ala, lan padha nyalahgunakake pangwasane.

¹¹“Nabi lan imam loro-lorone padha duraka; malah ing padalemanKu Aku wis nemu pialane, mangkono pangandikane Rama kita. ¹²Mulane dalane bakal dadi tumrap wong-wong mau kaya dalan kang lunyu ing pepeteng, kang wong-wong mau bakal padha disurung mrono lan tiba; awit Aku bakal nekakake bilai marang wong-wong mau ing taun paukumane, mangkono pangandikane Rama kita. ¹³Ing antarane para nabi ing Samaria Aku wis mirsa prakara kang njijiki: padha medhar wangsit atas asmane Baal lan nasarake umatKu Israel. ¹⁴Nanging ing antarane para nabi ing Yerusalem Aku wis mirsa prakara kang nggegirisi: padha laku jina, padha urip sajroning goroh, padha ngukuhake tangane para wong duraka, satemah ora ana wong kang mratobat saka pialane. Tumrap Aku kabeh wis padha kaya Sodom, wonge kaya Gomora.”

¹⁵Mulane mangkene pangandikane Rama kita, Gustine sakehe tentara swarga, bab para nabi mau: “Aku bakal maringi wong-wong mau pangan kang pait lan banyu wisa kanggo ngombe, awit duraka wis sumebar ing saindhenging nagara saka para nabi ing Yerusalem.”

¹⁶Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine sakehe tentara swarga: “Aja ngrungokake marang para nabi kang padha medhar wangsit marang kowe; padha gawe pangarep-arep palsu ing kowe, ngucapake wahyu saka pikirane dhewe, dudu saka tutukKu. ¹⁷Terus-terusan padha ngucap marang wong kang nyepelekake pangandikanKu, ‘Kowe bakal nemu tentrem-rahayu,’ lan marang saben wong kang mangkotake ati ngetutake karepe dhewe, padha ngucap, ‘Ora bakal ana bilai tumiba marang kowe.’”

¹⁸Awit sapa ta ing antarane wong-wong mau kang wis ngadeg ing parepatane Rama kita, nganti weruh lan ngrungu pangandikane? Sapa kang wis nggatekake pangandikane lan ngrungokake? ¹⁹Lah, prahara saka Rama kita wis metu kanthi bebendu, yaiku lesus kang mubeng; bakal nempuh ing sirahe para wong duraka. ²⁰Bebenduning Rama kita ora bakal sirep nganti Panjenengane wis ngrampungake sakehe karsaning panggalihe. Ing dina-dina kang bakal teka kowe bakal padha ngerti kanthi cetha.

²¹“Aku ora ngutus para nabi iki, nanging padha lumayu; Aku ora ngandika marang wong-wong mau, nanging padha medhar wangsit. ²²Nanging saupama padha ngadeg ing parepatanKu, mesthi wis ngabarake pangandikanKu marang umatKu lan mbalekake wong-wong mau saka dalane kang ala lan saka pialaning panggawene. ²³Apa Aku iki mung Ramamu kang ana ing cedhak, mangkono pangandikane Rama kita, lan dudu uga Ramamu kang ana ing kadohan? ²⁴Apa ana wong kang bisa ndhelik ing papan kang sidheman nganti Aku ora bisa mirsa dheweke? mangkono pangandikane Rama kita. Apa Aku ora ngebaki langit lan bumi? mangkono pangandikane Rama kita.”

²⁵“Aku wis mireng para nabi kang medhar wangsit goroh atas asmaKu, kang padha ngaku, ‘Aku wis ngimpi! Aku wis ngimpi!’ ²⁶Nganti pira lawase goroh bakal ngebaki atine para nabi kang medhar wangsit apus-apusing atine dhewe? ²⁷Padha ngrancang supaya umatKu lali marang asmaKu lantaran impen kang padha dicritakake marang siji lan sijine, kaya para leluhure kang padha lali marang asmaKu marga saka Baal. ²⁸Nabi kang duwe impen, kareben nyritakake impene, nanging wong kang kadunungan pangandikanKu, kareben ngandharake pangandikanKu kanthi setya. Apa gunane damen tumrap gandum? mangkono pangandikane Rama kita. ²⁹Apa pangandikanKu iku ora kaya geni, mangkono pangandikane Rama kita, lan kaya gandhen kang ngremuk watu karang?”

³⁰“Mulane, lah, Aku nglawan para nabi, mangkono pangandikane Rama kita, kang padha nyolong pangandikanKu saka sapepadhane. ³¹Lah, Aku nglawan para nabi, mangkono pangandikane Rama kita, kang padha ngobahake ilate nanging ngucap, ‘Gusti Allah wis ngandika.’ ³²Aku nglawan wong kang padha medhar wangsit saka impen goroh, mangkono pangandikane Rama kita; padha nyritakake lan nasarake umatKu srana gorohe lan umuk-umukane kang sembrana. Aku ora ngutus utawa printah marang wong-wong mau, lan ora ana gunane babar pisan tumrap bangsa iki, mangkono pangandikane Rama kita.”

Kowe Kabeh Iku Momotane

³³“Yen bangsa iki, utawa sawijining nabi, utawa sawijining imam takon, ‘Apa momotane Rama kita?’ kowe kandhaa marang wong-wong mau, ‘Kowe iku momotane! Aku bakal mbuwang kowe, mangkono pangandikane Rama kita.’ ^a a v33 Tembung kanggo “pawangsit” uga ateges “momotan.” Wong-wong padha nuntut pawartos; Rama kita mangsuli yen ora setyane wong-wong mau dhewe iku momotan kang bakal diselehake dening Panjenengane. ³⁴Nabi, imam, utawa wong kang ngucap, ‘Momotane Rama kita,’ wong iku bakal Dakukum dalah brayate. ³⁵Siji-sijine kowe kudu ngucap marang pepadhane lan sadulure: ‘Apa wangsulane Rama kita?’ utawa ‘Apa pangandikane Rama kita?’ ³⁶Nanging aja pisan-pisan ngucap maneh ‘momotane Rama kita,’ awit tembunge saben wong dhewe bakal dadi momotane; kowe wis padha muterbalikake pangandikane Rama kita kang gesang, Gustine sakehe tentara swarga. ³⁷Mangkene kandhamu marang nabi mau: ‘Apa wangsulane Rama kita marang kowe?’ utawa ‘Apa pangandikane Rama kita?’ ³⁸Nanging yen kowe ngucap, ‘Momotane Rama kita,’ mangkene pangandikane Rama kita: Sarehne kowe wis padha ngucapake tembung iki, ‘Momotane Rama kita,’ sanajan Aku wis ngutus kongkonan ngandhani kowe, ‘Aja ngucap, Momotane Rama kita,’ ³⁹mulane, lah, Aku mesthi bakal ngangkat kowe kaya momotan lan mbuwang kowe adoh saka ngarsaKu—kowe lan kutha kang wis Dakparingake marang kowe lan para leluhurmu. ⁴⁰Lan Aku bakal nekakake marang kowe wewirang kang langgeng lan kawirangan kang tetep, kang ora bakal dilalekake ing salawas-lawase.”