Ota Oʻzining solih Shohini vaʼda qiladi
Cho'ponlar suruvni tarqatib yubordi, shuning uchun Otamiz uni O'zi yig'adi va Dovuddan «Egamiz — bizning solihligimiz» deb ataladigan solih Novdani chiqaradi. So'ng U o'z tushlarini ko'rib, ularni Uning so'zi deb sotayotgan payg'ambarlarga qarshi chiqadi. U ko'ra olmaydigan uzoqdagi Ota emas.
23 1“Yaylovimdagi qoʻylarni halok qilib, tarqatib yuborayotgan choʻponlarning holiga voy!” deb aytmoqda Otamiz. 2Shuning uchun Isroil xalqining Otasi Otamiz, xalqimni boqayotgan choʻponlar haqida shunday deydi: “Sizlar podamni tarqatib, ularni haydab yubordingiz, ularga gʻamxoʻrlik ham qilmadingiz. Mana, endi qilgan yovuzligingiz uchun sizlardan hisob soʻrayman, deb aytmoqda Otamiz. 3Shundan soʻng Men podamning qolgan-qutganlarini ularni haydab yuborgan barcha yurtlardan toʻplab, oʻz yaylovlariga qaytaraman, ular esa serhosil boʻlib, koʻpayadilar. 4Men ular ustidan ularni boqadigan choʻponlar tayinlayman; ular endi qoʻrqmaydilar, vahimaga ham tushmaydilar, birortasi ham yoʻqolmaydi, deb aytmoqda Otamiz. 5Mana, shunday kunlar keladi, deb aytmoqda Otamiz, oʻshanda Men Dovud uchun solih bir Novdani oʻstiraman, u shoh boʻlib hukmronlik qiladi va dono ish tutadi, u yurtda adolat va solihlikni amalga oshiradi. 6Uning kunlarida Yahudo najot topadi, Isroil esa xavfsiz yashaydi. Uning ataladigan nomi esa shundaydir: Egamiz — Bizning Solihligimiz.”
7“Shunday kunlar keladi, deb aytmoqda Otamiz, oʻshanda odamlar endi: «Isroil xalqini Misrdan olib chiqqan, barhayot Otangiz haqqi!» deb aytmaydilar, 8balki: «Isroil xonadonining naslini shimol yurtidan va ularni haydab yuborgan barcha yurtlardan olib chiqib, qaytargan, barhayot Otangiz haqqi!» deydilar. Shunda ular oʻz tuprogʻida yashaydilar.”
Ota soxta paygʻambarlarni fosh qiladi
9Paygʻambarlar haqida: Otamiz va Uning muqaddas soʻzlari tufayli yuragim ezilib ketdi, barcha suyaklarim titraydi. Men mast odamday, sharobdan oʻzini yoʻqotgan kishiday boʻlib qoldim. 10Chunki yurt zinokorlarga toʻla; laʼnat tufayli yurt motam tutmoqda, sahro yaylovlari esa qovjirab qoldi. Ularning yoʻllari yovuz, ular oʻz hokimiyatini suiisteʼmol qiladilar.
11“Paygʻambar ham, ruhoniy ham xudosizdir; hatto Mening uyimda ham ularning yovuzligini topdim, deb aytmoqda Otamiz. 12Shuning uchun ularning yoʻli ular uchun zulmatdagi sirpanchiq soʻqmoqlarga oʻxshab qoladi, ular oʻsha yoʻlga haydalib, yiqiladilar; chunki Men ularga jazo yilida falokat yogʻdiraman, deb aytmoqda Otamiz. 13Samariya paygʻambarlari orasida jirkanch bir narsani koʻrdim: ular Baal nomidan bashorat qilib, xalqim Isroilni yoʻldan ozdirdilar. 14Ammo Quddus paygʻambarlari orasida dahshatli bir narsani koʻrdim: ular zino qiladilar, yolgʻon bilan yashaydilar, yovuzlik qiluvchilarning qoʻllarini quvvatlaydilar, shuning uchun hech kim oʻz yovuzligidan qaytmaydi. Ularning hammasi Men uchun Sadumga, aholisi esa Amoʻraga oʻxshab qoldi.
15Shuning uchun samoviy qoʻshinlarning Otasi Otamiz paygʻambarlar haqida shunday deydi: Men ularga achchiq taom yediraman va zaharli suv ichiraman, chunki Quddus paygʻambarlaridan butun yurtga xudosizlik tarqaldi.
16Samoviy qoʻshinlarning Otasi Otamiz shunday deydi: Sizlarga bashorat qilayotgan paygʻambarlarga quloq solmanglar; ular sizlarni behuda umid bilan toʻldiradilar, Mening ogʻzimdan emas, balki oʻz xayolidan koʻrgan vahiylarini soʻzlaydilar. 17Ular Mening soʻzimni mensimaydiganlarga: «Sizlar tinch-omon boʻlasizlar», deb, oʻz koʻnglining injiqligiga ergashadigan har bir kishiga esa: «Boshingizga hech qanday falokat tushmaydi», deb aytaverishadi.”
18Axir, ulardan qay biri Uning soʻzini koʻrish va eshitish uchun Otamizning kengashida turgan? Kim Uning soʻziga diqqat qilib, quloq solgan? 19Mana, Otamizning boʻroni gʻazab bilan otilib chiqdi, aylanma quyun otildi; u fosiqlarning boshiga yogʻiladi. 20Otamizning gʻazabi, U oʻz yuragining niyatlarini toʻla amalga oshirmaguncha, bosilmaydi. Kelajak kunlarda buni ravshan tushunib olasizlar.
21“Men bu paygʻambarlarni yubormadim, lekin ular yugurdilar; Men ularga gapirmadim, lekin ular bashorat qildilar. 22Ammo agar ular Mening kengashimda turganlarida edi, xalqimga Mening soʻzlarimni eʼlon qilib, ularni yovuz yoʻlidan va qilmishlarining yovuzligidan qaytargan boʻlardilar. 23Men faqat yaqindagi Otangizmanmi, deb aytmoqda Otamiz, uzoqdagi Otangiz ham emasmanmi? 24Birorta kishi Men uni koʻra olmaydigan yashirin joylarda bekinib ola oladimi? deb aytmoqda Otamiz. Osmonu yerni Men toʻldirib turganim yoʻqmi? deb aytmoqda Otamiz.”
25“Mening nomimdan yolgʻon bashorat qiladigan paygʻambarlarning: «Tush koʻrdim! Tush koʻrdim!» deganini eshitdim. 26Oʻz yuragining hiylasini bashorat qiladigan paygʻambarlarning yuraklarini qachongacha yolgʻon toʻldiradi? 27Ota-bobolari Baal uchun Mening nomimni unutganlaridek, ular bir-biriga aytadigan tushlari orqali xalqimga Mening nomimni unuttirmoqchi boʻlmoqdalar. 28Tush koʻrgan paygʻambar oʻz tushini aytsin, lekin Mening soʻzim boʻlgan kishi Mening soʻzimni sadoqat bilan soʻzlasin. Somonning bugʻdoyga nima aloqasi bor? deb aytmoqda Otamiz. 29Mening soʻzim olovga oʻxshamaydimi, deb aytmoqda Otamiz, qoyani parchalaydigan bolgʻaga oʻxshamaydimi?”
30“Shuning uchun, mana, Men bir-biridan Mening soʻzlarimni oʻgʻirlaydigan paygʻambarlarga qarshiman, deb aytmoqda Otamiz. 31Mana, Men oʻz tillarini likillatib: «Xudo gapirdi» deydigan paygʻambarlarga qarshiman, deb aytmoqda Otamiz. 32Men yolgʻon tushlarni bashorat qiladiganlarga qarshiman, deb aytmoqda Otamiz; ular bu tushlarni aytib, oʻz yolgʻonlari va beboshlik bilan maqtanishlari orqali xalqimni yoʻldan ozdiradilar. Men ularni na yubordim, na buyruq berdim, ular bu xalqqa mutlaqo hech qanday foyda keltirmaydilar, deb aytmoqda Otamiz.”
Yuk — sizlarsiz
33“Qachonki bu xalq, biror paygʻambar yoki ruhoniy: «Otamizning yuki nima?» deb soʻrasa, ularga ayt: «Yuk — sizlarsiz! Men sizlarni uloqtirib tashlayman, deb aytmoqda Otamiz». a a v33 “Bashorat” degan soʻz “yuk” degan maʼnoni ham bildiradi. Xalq xabar talab qiladi; Otamiz esa ularning oʻz sadoqatsizligi — Oʻzi yerga qoʻyib tashlaydigan yuk ekanini aytadi. 34«Otamizning yuki» deb aytadigan paygʻambar, ruhoniy yoki odam boʻlsin, Men oʻsha kishini va uning xonadonini jazolayman. 35Har biringiz oʻz qoʻshningiz va birodaringizga: «Otamiz nima javob berdi?» yoki «Otamiz nima dedi?» deb ayting. 36Lekin boshqa hech qachon «Otamizning yuki» demanglar, chunki har kimning oʻz soʻzi oʻzining yukiga aylanadi; sizlar barhayot Otamizning — samoviy qoʻshinlarning Otasining soʻzlarini buzib talqin qildingiz. 37Paygʻambarga shuni ayting: «Otamiz senga nima javob berdi?» yoki «Otamiz nima dedi?» 38Lekin agar sizlar «Otamizning yuki» desangiz, unda Otamiz shunday deydi: «Otamizning yuki, dema» deb Men sizlarga xabar yuborgan boʻlsam ham, sizlar: «Otamizning yuki» degan bu soʻzlarni aytganingiz uchun, 39mana, Men sizlarni yukday koʻtarib, huzurimdan uloqtirib tashlayman — sizlarni ham, sizlarga va ota-bobolaringizga bergan shaharni ham. 40Men boshingizga hech qachon unutilmaydigan abadiy sharmandalik va doimiy uyatni keltiraman.”