യിരെമ്യാ 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹“എന്റെ മേച്ചിൽപ്പുറത്തെ ആടുകളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചിതറിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇടയന്മാർക്കു ഹാ കഷ്ടം!’ എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ²അതിനാൽ എന്റെ ജനത്തെ മേയിക്കുന്ന ഇടയന്മാരെക്കുറിച്ച് യിസ്രായേലിന്റെ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘നിങ്ങൾ എന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ ചിതറിച്ച് ആട്ടിയോടിച്ച്, അവയെ പരിപാലിച്ചതുമില്ല. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ചെയ്ത തിന്മയ്ക്ക് ഞാൻ നിങ്ങളെ കണക്കു ചോദിക്കും, എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ³പിന്നെ ഞാൻ അവയെ ഓടിച്ചുകളഞ്ഞ സകല ദേശങ്ങളിൽനിന്നും എന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ ശേഖരിച്ച്, അവയെ അവയുടെ മേച്ചിൽപ്പുറത്തേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുവരും; അവ സന്താനപുഷ്ടിയുള്ളവയായി പെരുകും. ⁴അവയെ മേയിക്കുന്ന ഇടയന്മാരെ ഞാൻ അവയ്ക്കുമീതെ നിയമിക്കും; അവ ഇനി ഭയപ്പെടുകയില്ല, നിരാശപ്പെടുകയുമില്ല, ഒന്നിനെയും കാണാതെപോകുകയുമില്ല, എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ⁵ഇതാ, കാലം വരുന്നു, എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ഞാൻ ദാവീദിന് ഒരു നീതിയുള്ള മുളയെ ഉദിപ്പിക്കും, അവിടുന്ന് രാജാവായി വാഴുകയും ജ്ഞാനത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുകയും ദേശത്ത് ന്യായവും നീതിയും നടത്തുകയും ചെയ്യും. ⁶അവിടുത്തെ നാളുകളിൽ യെഹൂദാ രക്ഷിക്കപ്പെടും, യിസ്രായേൽ നിർഭയം വസിക്കും. അവിടുത്തേക്കു വിളിക്കപ്പെടുന്ന നാമം ഇതാകുന്നു: സർവേശ്വരൻ നമ്മുടെ നീതി.’

⁷“അതിനാൽ കാലം വരുന്നു, എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; അപ്പോൾ അവർ, ‘യിസ്രായേൽ ജനത്തെ ഈജിപ്തിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്ന നിങ്ങളുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതു നിശ്ചയം,’ എന്ന് ഇനി പറയുകയില്ല; ⁸മറിച്ച്, ‘യിസ്രായേൽ ഗൃഹത്തിന്റെ സന്തതിയെ വടക്കേദേശത്തുനിന്നും താൻ അവരെ ഓടിച്ചുകളഞ്ഞ സകല ദേശങ്ങളിൽനിന്നും കൊണ്ടുവന്നു മടക്കിവരുത്തിയ നിങ്ങളുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതു നിശ്ചയം,’ എന്നു പറയും. അപ്പോൾ അവർ സ്വന്തം മണ്ണിൽ വസിക്കും.”

പിതാവ് വ്യാജപ്രവാചകന്മാരെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു

⁹പ്രവാചകന്മാരെക്കുറിച്ച്: എന്റെ ഹൃദയം തകർന്നിരിക്കുന്നു; എന്റെ അസ്ഥികളെല്ലാം വിറയ്ക്കുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവു നിമിത്തവും അവിടുത്തെ വിശുദ്ധവചനങ്ങൾ നിമിത്തവും ഞാൻ മത്തനായ ഒരു മനുഷ്യനെപ്പോലെ, വീഞ്ഞ് കീഴടക്കിയ ഒരുവനെപ്പോലെ ആയിരിക്കുന്നു. ¹⁰ദേശം വ്യഭിചാരികളെക്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ശാപം നിമിത്തം ദേശം വിലപിക്കുന്നു, മരുഭൂമിയിലെ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾ വരണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. അവരുടെ വഴികൾ ദുഷ്ടമാകുന്നു, അവർ തങ്ങളുടെ അധികാരം ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നു.

¹¹“പ്രവാചകനും പുരോഹിതനും ഒരുപോലെ ഭക്തിഹീനർ; എന്റെ ആലയത്തിൽപ്പോലും അവരുടെ തിന്മ ഞാൻ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു, എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ¹²അതിനാൽ അവരുടെ വഴി അവർക്ക് ഇരുട്ടിലെ വഴുക്കലുള്ള പാതകൾപോലെ ആയിത്തീരും; അതിലേക്ക് അവർ ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ടു വീഴും; അവരുടെ ശിക്ഷയുടെ വർഷത്തിൽ ഞാൻ അവരുടെമേൽ അനർത്ഥം വരുത്തും, എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ¹³ശമര്യയിലെ പ്രവാചകന്മാരിൽ ഞാൻ ഒരു മ്ലേച്ഛകാര്യം കണ്ടു: അവർ ബാലിന്റെ പേരിൽ പ്രവചിക്കുകയും എന്റെ ജനമായ യിസ്രായേലിനെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും ചെയ്തു. ¹⁴എന്നാൽ യെരൂശലേമിലെ പ്രവാചകന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ ഭയാനകമായ ഒന്നു കണ്ടിരിക്കുന്നു: അവർ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു, വ്യാജത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു, ദുഷ്‌പ്രവൃത്തിക്കാരുടെ കൈകളെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു, അതിനാൽ ആരും തന്റെ തിന്മയിൽനിന്നു മടങ്ങുന്നില്ല. അവർ എനിക്കെല്ലാം സൊദോംപോലെയും അതിലെ നിവാസികൾ ഗൊമോറപോലെയും ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.’

¹⁵അതിനാൽ സ്വർഗീയ സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് പ്രവാചകന്മാരെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ അവരെ കയ്‌പുള്ള ആഹാരം ഊട്ടുകയും വിഷജലം കുടിക്കാൻ കൊടുക്കുകയും ചെയ്യും; യെരൂശലേമിലെ പ്രവാചകന്മാരിൽനിന്നു ഭക്തിഹീനത ദേശത്തെല്ലാം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.’

¹⁶സ്വർഗീയ സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിങ്ങളോടു പ്രവചിക്കുന്ന പ്രവാചകന്മാരുടെ വാക്കു കേൾക്കരുത്; അവർ നിങ്ങളെ വ്യാജപ്രത്യാശകൊണ്ടു നിറയ്ക്കുന്നു, എന്റെ വായിൽനിന്നല്ല, തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മനസ്സിൽനിന്നുള്ള ദർശനങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നു. ¹⁷എന്റെ വചനത്തെ നിന്ദിക്കുന്നവരോട് അവർ, ‘നിങ്ങൾക്കു സമാധാനമുണ്ടാകും,’ എന്നു നിരന്തരം പറയുന്നു; സ്വന്തം ഹൃദയത്തെ ശാഠ്യത്തോടെ പിന്തുടരുന്ന ഏവനോടും, ‘നിങ്ങളുടെമേൽ ഒരനർത്ഥവും വരികയില്ല,’ എന്ന് അവർ പറയുന്നു.”

¹⁸അവരിൽ ആർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മന്ത്രാലോചനയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവിടുത്തെ വചനം കാണുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്തു? അവിടുത്തെ വചനം ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടവൻ ആർ? ¹⁹ഇതാ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് ക്രോധത്തോടെ പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ചുഴന്നടിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റുതന്നെ; അതു ദുഷ്ടന്മാരുടെ തലയിൽ ആഞ്ഞടിക്കും. ²⁰നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കോപം, അവിടുന്ന് തന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ പൂർണമായി നിറവേറ്റുന്നതുവരെ ശമിക്കുകയില്ല. വരുവാനുള്ള നാളുകളിൽ നിങ്ങൾ അതു വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കും.

²¹“ഈ പ്രവാചകന്മാരെ ഞാൻ അയച്ചില്ല, എങ്കിലും അവർ ഓടി; ഞാൻ അവരോടു സംസാരിച്ചില്ല, എങ്കിലും അവർ പ്രവചിച്ചു. ²²എന്നാൽ അവർ എന്റെ ആലോചനസഭയിൽ നിന്നിരുന്നെങ്കിൽ, അവർ എന്റെ വചനങ്ങൾ എന്റെ ജനത്തോടു പ്രസ്താവിക്കുകയും അവരെ അവരുടെ ദുർമാർഗത്തിൽനിന്നും അവരുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ തിന്മയിൽനിന്നും പിന്തിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ²³ഞാൻ സമീപസ്ഥനായ നിങ്ങളുടെ പിതാവു മാത്രമാണോ എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, അകലെയുള്ള നിങ്ങളുടെ പിതാവുകൂടി അല്ലയോ? ²⁴ഞാൻ കാണാത്തവിധം ഒരുവന് രഹസ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ ഒളിക്കുവാൻ കഴിയുമോ? എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ ആകാശവും ഭൂമിയും നിറയ്ക്കുന്നില്ലയോ? എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.’

²⁵“എന്റെ നാമത്തിൽ ഭോഷ്കു പ്രവചിക്കുന്ന പ്രവാചകന്മാർ, ‘ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു! ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു!’ എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നതു ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. ²⁶തങ്ങളുടെ സ്വന്തഹൃദയത്തിലെ വഞ്ചന പ്രവചിക്കുന്ന പ്രവാചകന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എത്രകാലം ഭോഷ്കു നിറഞ്ഞിരിക്കും? ²⁷തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ ബാലിനുവേണ്ടി എന്റെ നാമം മറന്നതുപോലെ, അവർ പരസ്പരം പറയുന്ന സ്വപ്നങ്ങളാൽ എന്റെ ജനത്തെ എന്റെ നാമം മറപ്പിക്കുവാൻ അവർ നിരൂപിക്കുന്നു. ²⁸സ്വപ്നം ലഭിച്ച പ്രവാചകൻ അതു പറയട്ടെ, എന്നാൽ എന്റെ വചനം ലഭിച്ചവൻ എന്റെ വചനം വിശ്വസ്തതയോടെ സംസാരിക്കട്ടെ. ഗോതമ്പിനോടു വൈക്കോലിന് എന്തു ബന്ധം? എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ²⁹എന്റെ വചനം തീപോലെയും പാറയെ തകർക്കുന്ന ചുറ്റികപോലെയും അല്ലയോ? എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.’

³⁰“അതുകൊണ്ട്, ഇതാ, ഒരുവനിൽനിന്നു മറ്റൊരുവൻ എന്റെ വചനങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കുന്ന പ്രവാചകന്മാർക്കു ഞാൻ വിരോധമായിരിക്കുന്നു എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ³¹ഇതാ, തങ്ങളുടെ നാവുകൾ ഇളക്കി ‘ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു’ എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്ന പ്രവാചകന്മാർക്കു ഞാൻ വിരോധമായിരിക്കുന്നു എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ³²ഭോഷ്കായ സ്വപ്നങ്ങൾ പ്രവചിക്കുന്നവർക്കു ഞാൻ വിരോധമായിരിക്കുന്നു എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; അവർ അവ പറഞ്ഞ് തങ്ങളുടെ ഭോഷ്കുകൊണ്ടും അവിവേകമായ വമ്പുപറച്ചിൽകൊണ്ടും എന്റെ ജനത്തെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നു. ഞാൻ അവരെ അയയ്ക്കുകയോ കല്പിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല, അവർ ഈ ജനത്തിന് ഒട്ടും ഗുണം ചെയ്യുന്നതുമില്ല എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.’

നിങ്ങളാകുന്നു ആ ഭാരം

³³“ഈ ജനമോ, ഒരു പ്രവാചകനോ, ഒരു പുരോഹിതനോ, ‘നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഭാരം എന്ത്?’ എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ, ‘നിങ്ങളാകുന്നു ആ ഭാരം! ഞാൻ നിങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചുകളയും എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു’ എന്ന് അവരോടു പറയുക. ^a a v33 “അരുളപ്പാട്” എന്ന വാക്കിന് “ഭാരം” എന്നും അർഥമുണ്ട്. ജനം ഒരു സന്ദേശം ആവശ്യപ്പെടുന്നു; അവരുടെ സ്വന്തം അവിശ്വസ്തതയാണ് അവിടുന്ന് ഇറക്കിവയ്ക്കുവാനിരിക്കുന്ന ഭാരം എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് ഉത്തരം നൽകുന്നു. ³⁴‘നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഭാരം’ എന്നു പറയുന്ന പ്രവാചകനെയും പുരോഹിതനെയും വ്യക്തിയെയും—ആ മനുഷ്യനെയും അവന്റെ കുടുംബത്തെയും ഞാൻ ശിക്ഷിക്കും. ³⁵നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തനും തന്റെ അയൽക്കാരനോടും സഹോദരനോടും, ‘നമ്മുടെ പിതാവ് എന്ത് ഉത്തരം നൽകി?’ അഥവാ ‘നമ്മുടെ പിതാവ് എന്ത് അരുളിച്ചെയ്തു?’ എന്നു പറയണം. ³⁶എന്നാൽ ‘നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഭാരം’ എന്ന് ഇനി ഒരിക്കലും പറയരുത്; എന്തെന്നാൽ ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും സ്വന്തവാക്ക് അവന്റെ ഭാരമായിത്തീരുന്നു; സ്വർഗസൈന്യങ്ങളുടെ ജീവനുള്ള പിതാവിന്റെ വചനങ്ങൾ നിങ്ങൾ വളച്ചൊടിച്ചിരിക്കുന്നു.’ ³⁷പ്രവാചകനോട് ഇപ്രകാരം പറയുക: ‘നമ്മുടെ പിതാവ് നിന്നോട് എന്ത് ഉത്തരം നൽകി?’ അഥവാ ‘നമ്മുടെ പിതാവ് എന്ത് അരുളിച്ചെയ്തു?’ ³⁸എന്നാൽ നിങ്ങൾ ‘നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഭാരം’ എന്നു പറയുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഭാരം എന്നു പറയരുത്’ എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു വചനം അയച്ചു പറഞ്ഞിരുന്നിട്ടും, നിങ്ങൾ ‘നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഭാരം’ എന്ന ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട്, ³⁹ആകയാൽ, ഇതാ, ഞാൻ നിങ്ങളെ ഒരു ഭാരംപോലെ തീർച്ചയായും ഉയർത്തിയെടുത്ത് എന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു എറിഞ്ഞുകളയും—നിങ്ങളെയും നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർക്കും ഞാൻ നൽകിയ നഗരത്തെയുംതന്നെ. ⁴⁰ഒരിക്കലും മറക്കപ്പെടാത്ത ശാശ്വതമായ അപമാനവും നിലനിൽക്കുന്ന ലജ്ജയും ഞാൻ നിങ്ങളുടെമേൽ വരുത്തും.’”