Yermia 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹“Cilaka maraneh, he para pangangon anu ngaruksak jeung maburkeun domba-domba pangangonan Kami!” kitu dawuhan Rama urang. ²Ku sabab eta kieu dawuhan Rama urang, Allahna Israil, ngeunaan para pangangon anu ngurus umat Kami: ‘Maraneh geus maburkeun domba-domba Kami sarta nyingkahkeunana, teu diurus. Ayeuna Kami rek nibankeun hukuman ka maraneh karana kajahatan anu geus dipigawe ku maraneh, kitu dawuhan Rama urang. ³Geus kitu Kami bakal ngumpulkeun sesa domba-domba Kami ti sakabeh nagri tempat Kami maburkeun maranehna, tuluy dibawa balik ka pangangonanana, sarta bakal baranahan jeung réa. ⁴Kami bakal ngadegkeun para pangangon pikeun maranehna, anu bakal ngurus maranehna; maranehna moal sieun deui atawa reuwas, moal aya nu leungit, kitu dawuhan Rama urang. ⁵Tenjo, bakal datang mangsana, kitu dawuhan Rama urang, nalika Kami bakal ngadegkeun hiji Sirung anu adil pikeun Daud, sarta Anjeunna bakal jumeneng raja kalawan wijaksana, sarta bakal ngajalankeun kaadilan jeung kabeneran di ieu nagri. ⁶Dina jaman Anjeunna, Yuda bakal disalametkeun, sarta Israil bakal matuh kalawan aman. Jeung ieu jenengan anu baris disematkeun ka Anjeunna: PANGERAN Kabeneran Urang.’

⁷“Ku sabab eta bakal datang mangsana, kitu dawuhan Rama urang, nalika maranehna moal ngomong deui, ‘Demi Rama maraneh anu jumeneng, anu geus ngaluarkeun urang Israil ti tanah Mesir,’ ⁸tapi bakal ngomong, ‘Demi Rama maraneh anu jumeneng, anu geus ngaluarkeun sarta mawa balik turunan bani Israil ti tanah kaler jeung ti sakabeh nagri tempat Mantenna geus maburkeun maranehna.’ Ti harita maranehna bakal hirup di tanahna sorangan.”

Rama Ngabukakeun Kalakuan Nabi-nabi Palsu

⁹Ngeunaan para nabi: Hate abdi ancur; sakabeh tulang abdi ngadegdeg. Abdi lir jelema anu mabok, lir anu kasurung ku anggur, karana Rama urang jeung pangandika-Na nu suci. ¹⁰Sabab ieu nagri pinuh ku nu laku jinah; ku lantaran panyapa, ieu tanah nguyung, sarta pangangonan di gurun geus garing. Paripolahna jahat, sarta maranehna nyalahgunakeun kakawasaanana.

¹¹“Boh nabi boh imam, duanana teu ngabakti ka Allah; malah di jero Bait Kami oge Kami manggihan kajahatanana, kitu dawuhan Rama urang. ¹²Ku sabab eta jalanna bakal jadi lir jalan nu leueur dina poek, tempat maranehna bakal dijorag tuluy labuh; sabab Kami bakal nurunkeun balai ka maranehna dina taun hukumanana, kitu dawuhan Rama urang. ¹³Di antara nabi-nabi Samaria Kami nenjo hal nu matak geuleuh: maranehna nganubuat demi Baal sarta nyasarkeun umat Kami, Israil. ¹⁴Tapi di antara para nabi Yerusalem Kami nenjo hal anu kacida matak reuwasna: maranehna laku jinah, hirup dina bohong, nguatan leungeun jalma-jalma jahat, nepi ka taya saurang ogé nu tobat tina kajahatanana. Pikeun Kami maranehna kabeh geus jadi lir Sadom, pangeusina lir Gomora.’

¹⁵Ku sabab eta kieu dawuhan Rama urang nu ngawasaan balad sawarga ngeunaan para nabi: Kami baris maparin maranehna dahareun nu pait sarta cai nu ngandung racun, sabab tina para nabi Yerusalem kajahatan geus sumebar ka sakuliah nagri.’

¹⁶Kieu dawuhan Rama urang nu ngawasaan balad sawarga: Ulah ngadengekeun para nabi anu nganubuat ka maraneh; maranehna ngeusian maraneh ku pangharepan palsu, nyaritakeun tetenjoan tina pikiranana sorangan, lain ti baham Kami. ¹⁷Maranehna terus ngomong ka jelema-jelema anu ngahina kana pangandika Kami, ‘Maraneh bakal salamet santosa,’ sarta ka saban jelema nu keukeuh nurutkeun hatena sorangan maranehna ngomong, ‘Moal aya balai nu tumiba ka maneh.’”

¹⁸Sabab saha ti antara maranehna anu kungsi ngadeg dina paguneman Rama urang nepi ka bisa nenjo jeung ngadenge pangandika-Na? Saha anu merhatikeun pangandika-Na tuluy ngadengekeun? ¹⁹Tenjo, angin ribut ti Rama urang geus ngagelebug kalawan bebendu, angin puyuh nu muih; bakal nempuh kana sirah jalma-jalma jahat. ²⁰Bebendu Rama urang moal eureun samemeh Mantenna tutas ngalaksanakeun sagala maksad hate-Na. Dina jaman nu bakal datang maraneh bakal ngarti kalawan terang.

²¹“Kami henteu ngutus eta nabi-nabi, tapi maranehna lalumpatan; Kami henteu ngandika ka maranehna, tapi maranehna nganubuat. ²²Tapi mun maranehna ngadeg dina paguneman Kami, tangtu maranehna geus ngembarkeun pangandika Kami ka umat Kami sarta geus ngabalikkeun maranehna tina jalan hirupna nu jahat jeung tina kajahatan paripolahna. ²³Naha Kami ieu ngan Rama maraneh anu deukeut bae, kitu dawuhan Rama urang, lain Rama maraneh anu jauh oge? ²⁴Naha aya jelema anu bisa nyumput di tempat nu buni nepi ka teu katenjo ku Kami? kitu dawuhan Rama urang. Naha lain Kami anu minuhan langit jeung bumi? kitu dawuhan Rama urang.’

²⁵“Kami geus ngadenge para nabi anu nganubuat bohong kalawan asma Kami, ngaku-ngaku, ‘Kuring ngimpen! Kuring ngimpen!’ ²⁶Nepi ka iraha bohong baris minuhan hate para nabi anu nganubuat tipu daya hatena sorangan? ²⁷Maranehna ngarah sangkan umat Kami poho kana asma Kami ngaliwatan impian anu dicaritakeun silih tukeur, cara karuhunna poho kana asma Kami lantaran Baal. ²⁸Nabi anu meunang impian, caritakeun bae impianana, tapi anu meunang pangandika Kami, kudu nepikeun pangandika Kami kalawan satia. Naon babandinganana jarami jeung gandum? kitu dawuhan Rama urang. ²⁹Naha pangandika Kami lain lir seuneu, kitu dawuhan Rama urang, jeung lir palu anu ngabenyekkeun batu cadas?’

³⁰“Ku sabab eta, tenjo, Kami ngalawan para nabi, kitu dawuhan Rama urang, anu silih paling pangandika Kami. ³¹Tenjo, Kami ngalawan para nabi, kitu dawuhan Rama urang, anu ngoceh make letahna sorangan tapi ngaku, ‘Allah geus ngandika.’ ³²Kami ngalawan jelema-jelema anu nganubuat impian bohong, kitu dawuhan Rama urang; maranehna nyaritakeunana sarta nyasarkeun umat Kami ku bohongna jeung kaagulanana nu sagawayah. Kami henteu ngutus atawa marentah maranehna, sarta maranehna teu mere mangpaat saeutik-eutik acan ka ieu umat, kitu dawuhan Rama urang.’

Maraneh Teh Nu Jadi Beubeunan

³³“Lamun ieu umat, atawa saurang nabi, atawa saurang imam nanya, ‘Naon beubeunan ti Rama urang?’ bejakeun ka maranehna, ‘Maraneh anu jadi beubeunan teh! Kami bakal miceun maraneh, kitu dawuhan Rama urang.’ ^a a v33 Kecap pikeun “wangsit” oge hartina “beubeunan.” Jalma-jalma menta hiji amanat; Rama urang ngawaler yen kateusatiaan maranehna sorangan teh beubeunan anu bakal ditunda ku Mantenna. ³⁴Nabi, imam, atawa jelema anu ngomong, ‘Beubeunan ti Rama urang,’ eta jelema jeung sakulawargana bakal dihukum ku Kami. ³⁵Masing-masing maraneh kudu ngomong ka tatanggana jeung ka dulurna: ‘Naon anu diwaler ku Rama urang?’ atawa ‘Naon anu didawuhkeun ku Rama urang?’ ³⁶Tapi ulah deui ngomong ‘beubeunan ti Rama urang,’ sabab ucapan saban jelema sorangan baris jadi beubeunanana; maraneh geus meulitkeun pangandika Rama urang nu jumeneng, nu ngawasaan balad sawarga.’ ³⁷Kieu kudu ngomong ka nabi: ‘Naon anu diwaler ku Rama urang ka maneh?’ atawa ‘Naon anu didawuhkeun ku Rama urang?’ ³⁸Tapi lamun maraneh ngomong, ‘Beubeunan ti Rama urang,’ ieu dawuhan Rama urang: Ku sabab maraneh ngucapkeun kekecapan ieu, ‘Beubeunan ti Rama urang,’ sanajan Kami geus ngutus amanat ka maraneh, ‘Ulah ngomong, Beubeunan ti Rama urang, ³⁹ku sabab eta, tenjo, Kami tangtu bakal ngangkat maraneh lir beubeunan tuluy miceun maraneh jauh ti payuneun Kami—maraneh jeung kota anu geus dibikeun ku Kami ka maraneh jeung ka karuhun maraneh. ⁴⁰Sarta Kami bakal nibankeun ka maraneh kahinaan anu langgeng jeung era anu teu eureun-eureun nu moal weleh kapopohokeun.’”