Rama Nembongkeun Dua Karanjang Buah Kondang ka Yermia
Dua karanjang buah ara ditempatkeun di hareupeun Bait Suci. Nu hadé nya éta jalma-jalma buangan nu geus dibawa ka Babul — maranéhna nu ku Rama urang bakal dipelak deui sarta dibéré haté pikeun wawuh ka Mantenna. Nu goréng nya éta Sidkia jeung nu masih kénéh di Yerusalem nu nyangka geus luput.
24 1Rama urang nembongkeun ka kuring dua karanjang buah kondang nu diteundeun di hareupeun Bait Rama urang—sanggeus Nebukadnesar raja Babul ngasingkahkeun Yekonya putra Yoyakim, raja Yuda, jeung para pajabat Yuda, para tukang, katut tukang logam, ti Yerusalem ka Babul. 2Karanjang nu hiji eusina buah kondang nu alus pisan, asak ti heula; ari nu hiji deui eusina buah kondang nu geus teu alus, nepi ka teu beunang didahar.
3Geus kitu Rama urang mariksa ka kuring, “Naon anu katenjo ku maneh, Yermia?” “Buah kondang,” piunjuk abdi, “anu alus mah alus pisan, ari anu goreng mah goreng pisan nepi ka teu beunang didahar.”
4Geus kitu aya pangandika Rama urang ka kuring, kieu:
5“Kieu timbalan Rama urang Israil: Cara buah kondang nu alus ieu, kitu deui Kami bakal nganggap alus ka urang Yuda anu dibuang, anu ku Kami dikirim ti dieu ka tanah urang Babul.
6“Kami baris neuteup ka maranehna kalawan sih, sarta mawa maranehna balik deui ka ieu tanah; ku Kami rek diadegkeun, lain diruntuhkeun, rek dipelak, lain dirabut. 7Kami bakal maparin hate ka maranehna sangkan wawuh ka Kami minangka Rama; maranehna bakal jadi putra-putra Kami, ari Kami jadi Rama maranehna, sabab maranehna bakal marulang ka Kami kalawan sapinuhing hate.’”
8“Tapi cara buah kondang nu goreng, nu geus buruk teu beunang didahar—kitu timbalan Rama urang—kitu deui Kami bakal nyieun Sidkia raja Yuda, para pajabatna, jeung sesa urang Yerusalem, boh anu tinggal di dieu boh anu di Mesir.
9“Kami bakal nyieun maranehna jadi pikasieuneun, balai, wiwirang, bahan seuseurian, bahan moyok, jeung panyapa pikeun sakabeh karajaan di bumi, ka mana bae ku Kami maranehna diusir. 10Kami bakal ngadatangkeun pedang, kalaparan, jeung pagebug ka maranehna, nepi ka maranehna leungit tina tanah anu ku Kami geus dipaparinkeun ka maranehna jeung ka karuhunna.”