Sang Rama Nedahake Kranjang Woh Anjir Loro marang Yeremia
Kranjang loro isi woh anjir ana ing ngarep padaleman suci. Kang becik iku para buwangan kang wis kagawa menyang Babil — wong-wong kang bakal ditandur manèh déning Rama kita lan diparingi ati kanggo wanuh marang Panjenengané. Kang ala iku Zedekia lan wong-wong kang isih ana ing Yerusalem kang ngira wis luput.
24 1Rama kita paring pirsa marang aku rong kranjang woh anjir kang sumeleh ing sangarepe Padalemane Rama kita—sawuse Prabu Nebukadnezar, ratu ing Babil, nawan Yekhonya anake Yoyakim, ratu ing Yehuda, dalah para panggedhene Yehuda, para tukang, lan para pandhe wesi, saka Yerusalem menyang Babil. 2Kranjang kang siji isi woh anjir kang becik banget, kang mateng dhisik; kranjang sijine isi woh anjir kang ala banget nganti ora kena dipangan.
3Banjur Rama kita ndangu marang aku: “Kowe weruh apa, Yeremia?” “Woh anjir,” aturku, “ingkang sae punika sae sanget, lan ingkang awon punika awon sanget ngantos boten kenging katedha.”
4Banjur pangandikane Rama kita dhumawuh marang aku, mangkene:
5“Mangkene pangandikane Rama kita, Ramane Israel: Kaya woh anjir kang becik iki, mangkono uga Aku bakal nganggep becik marang para wong Yehuda kang kabuwang, kang wis Dakkirim saka ing kene menyang tanahe wong Babil.
6“Aku bakal nujokake paningalKu marang wong-wong mau murih becike, sarta bakal Dakbalekake menyang tanah iki; Dakbangun, ora Dakbubrah, Daktandur, ora Dakbedhol. 7Aku bakal maringi ati marang wong-wong mau supaya bisa ngerti marang Aku minangka Rama; wong-wong mau bakal dadi umatKu, lan Aku dadi Ramane, awit wong-wong mau bakal padha bali marang Aku kanthi gumolonging ati.’
8“Nanging kaya woh anjir kang ala, kang bosok nganti ora kena dipangan—mangkono pangandikane Rama kita—mangkono uga Aku bakal nganggep Zedhekia, ratu ing Yehuda, para panggedhene, lan wong Yerusalem kang isih kari, kang isih ana ing kene utawa ing tanah Mesir.
9“Aku bakal ndadekake wong-wong mau dadi barang kang nggegirisi lan bilai, dadi kawirangan, geguyon, pepoyokan, lan ipat-ipat tumrap sakabehing karajan ing bumi, menyang ngendi bae wong-wong mau Daktundhung. 10Aku bakal ngirim pedhang, pailan, lan pageblug nglawan wong-wong mau, nganti wong-wong mau sirna saka tanah kang wis Dakparingake marang wong-wong mau lan para leluhure.”