ارمیا 24

24 ¹پدر ما دو سبد انجیر را که پیش روی معبد پدر ما نهاده شده بود، به من نشان داد—پس از آنکه نبوکدنصر، پادشاه بابل، یِکُنیا پسر یِهُویاقیم، پادشاه یهودا، را همراه با بزرگان یهودا و صنعتگران و آهنگران، از اورشلیم به بابل به تبعید برد. ²یک سبد انجیرهای بسیار خوب داشت که زودرس بودند؛ و سبد دیگر انجیرهایی داشت چنان بد که خوردنی نبودند.

³آنگاه پدر ما از من پرسید: «ای ارمیا، چه می‌بینی؟» گفتم: «انجیر؛ خوب‌هایش بسیار خوب، و بدهایش چنان بد که خوردنی نیستند.»

⁴آنگاه کلام پدر ما بر من نازل شد:

⁵«پدر ما، پدرِ اسرائیل، چنین می‌گوید: همچون این انجیرهای خوب، تبعیدشدگان یهودا را که از اینجا به سرزمین بابلیان فرستادم، خوب خواهم شمرد.

⁶چشمانم را به نیکویی بر ایشان خواهم دوخت و آنان را به این سرزمین باز خواهم آورد؛ ایشان را بنا می‌کنم و ویران نمی‌کنم، می‌کارم و ریشه‌کن نمی‌سازم. ⁷‹و به ایشان دلی خواهم داد تا مرا همچون پدر بشناسند؛ ایشان فرزندان من خواهند بود و من پدر ایشان، زیرا با تمام دل به سوی من باز خواهند گشت.›

⁸«اما همچون انجیرهای بد که چنان پوسیده‌اند که خوردنی نیستند—پدر ما می‌گوید—با صِدقیا، پادشاه یهودا، و بزرگانش و باقیماندهٔ اورشلیم، چه آنان که در این سرزمین مانده‌اند و چه آنان که در مصر هستند، چنین خواهم کرد.

⁹ایشان را برای همهٔ ممالک زمین مایهٔ وحشت و بلا، ننگ و انگشت‌نما، مسخره و نفرین خواهم ساخت، در هر جایی که ایشان را برانم. ¹⁰شمشیر و قحطی و وبا بر ایشان خواهم فرستاد تا از سرزمینی که به ایشان و به نیاکانشان دادم، نابود شوند.»