Die Vader wys vir Jeremia twee mandjies vye
Twee mandjies vye staan voor die tempel. Die goeie is die ballinge wat reeds na Babel weggevoer is — dié wat ons Vader weer sal plant en 'n hart sal gee om hom te ken. Die slegte is Sedekia en dié wat nog in Jerusalem is en gedink het hulle het ontkom.
24 1Ons Vader het vir my twee mandjies vye gewys wat voor ons Vader se tempel neergesit was—nadat Nebukadnesar, die koning van Babel, Jegonja seun van Jojakim, die koning van Juda, saam met Juda se amptenare, ambagsmanne en metaalwerkers uit Jerusalem na Babel toe in ballingskap weggevoer het. 2Die een mandjie het baie goeie vye gehad, vroeg ryp; die ander het vye gehad wat te sleg was om te eet.
3Toe vra ons Vader vir my: “Wat sien jy, Jeremia?” “Vye,” het ek gesê, “die goeies baie goed, die slegtes te sleg om te eet.”
4Toe het die woord van ons Vader tot my gekom:
5“So sê ons Vader van Israel: Soos hierdie goeie vye, so sal ek die ballinge van Juda wat ek van hier af na die land van die Babiloniërs toe gestuur het, as goed beskou.
6“Ek sal my oë ten goede op hulle rig en hulle na hierdie land toe terugbring; ek sal hulle bou en nie afbreek nie, hulle plant en nie uitruk nie. 7Ek sal vir hulle ’n hart gee om my as Vader te ken; hulle sal my kinders wees, en ek hulle Vader, want hulle sal met hulle hele hart na my toe terugkeer.’”
8“Maar soos slegte vye, te vrot om te eet—sê ons Vader—so sal ek Sedekia, die koning van Juda, sy amptenare en die oorblyfsel van Jerusalem maak, dié wat hier of in Egipte agtergebly het.
9“Ek sal hulle ’n verskrikking maak, ’n ramp, ’n skande, ’n voorwerp van spot, bespotting en vervloeking vir al die koninkryke op aarde, oral waar ek hulle heen verdryf. 10Ek sal die swaard, hongersnood en pes teen hulle stuur totdat hulle verdwyn uit die land wat ek aan hulle en hulle voorvaders gegee het.”
