ڇپيل
ڪتاب

پيءُ يرمياہ کي انجيرن جون ٻه ٽوڪريون ڏيکاري ٿو

هيڪل اڳيان انجيرن جون ٻه ٽوڪريون رکيل آهن. چڱيون انجيرون اهي جلاوطن آهن جيڪي اڳ ئي بابل پهچايا ويا — جن کي اسان جو پيءُ ٻيهر پوکيندو ۽ کين اهڙي دل ڏيندو جو هن کي سڃاڻن. خراب انجيرون صدقياه ۽ يروشلم ۾ رهيل اهي ماڻهو آهن جن سمجهيو ته اهي بچي نڪتا.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 3, 5–10

باب 24.

بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر يهوداہ جي بادشاهه يهوياقيم جي پٽ يڪنياہ کي، يهوداہ جي اميرن، ڪاريگرن ۽ لوهارن سميت، يروشلم مان بابل ڏانهن جلاوطن ڪيو، تنهن کان پوءِ اسان جي پيءُ مون کي اسان جي پيءُ جي هيڪل اڳيان رکيل انجيرن جون ٻه ٽوڪريون ڏيکاريون. هڪ ٽوڪريءَ ۾ تمام سٺا انجير هئا، جيڪي وقت کان اڳ پڪا ٿيا هئا؛ ٻي ٽوڪريءَ ۾ ايترا خراب انجير هئا جو کائڻ جي لائق نہ هئا.

پوءِ اسان جي پيءُ مون کان پڇيو تہ ”يرمياہ، تون ڇا ٿو ڏسين؟“ مون وراڻيو تہ ”انجير؛ سٺا تمام سٺا آهن، ۽ خراب ايترا خراب آهن جو کائڻ جي لائق ناهن.“

پوءِ اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

”اسان جو پيءُ، اسرائيل جو، هيئن ٿو فرمائي تہ جيئن هنن سٺن انجيرن کي، تيئن يهوداہ جي انهن جلاوطنن کي، جن کي مون هن جاءِ کان بابل وارن جي ملڪ ڏانهن موڪليو، سٺو سمجهندس.

”سندن ڀلائيءَ لاءِ مان پنهنجيون نظرون مٿن رکندس ۽ کين هن ملڪ ۾ واپس آڻيندس؛ کين اڏيندس، ڊاهيندس نہ؛ کين پوکيندس، پٽيندس نہ. کين اهڙي دل ڏيندس جو مون کي پيءُ ڪري سڃاڻن؛ اهي منهنجا ٻار ٿيندا ۽ مان سندن پيءُ ٿيندس، ڇاڪاڻ تہ اهي پوريءَ دل سان مون ڏانهن موٽي ايندا.‘

”پر جيئن خراب انجير، جيڪي ايترا سڙيل آهن جو کائڻ جي لائق ناهن، تيئن—اسان جو پيءُ فرمائي ٿو—مان يهوداہ جي بادشاهه صدقياہ، سندس اميرن، ۽ يروشلم جي بچيل ماڻهن کي، جيڪي هتي بچيل آهن يا مصر ۾ رهن ٿا، ڪري ڇڏيندس.

”مان کين ڌرتيءَ جي سڀني بادشاهتن لاءِ خوف، آفت، بدنامي، ٺٺولي جو نشانو، طعني ۽ لعنت جو سبب بڻائيندس، جتي بہ مان کين ڪڍي ڇڏيندس. مان انهن تي تلوار، ڏڪار ۽ وبا موڪليندس، تان جو اهي انهيءَ ملڪ مان نيست ٿي وڃن، جيڪو مون کين ۽ سندن ابن ڏاڏن کي ڏنو هو.“