Baba Yeremya'ya İki Sepet İnciri Gösteriyor

Tapınağın önünde iki sepet incir durur. İyi olanlar, Babil'e çoktan götürülmüş sürgünlerdir — Babamız onları yeniden dikecek ve kendisini tanıyacak bir yürek verecek. Kötü olanlar Sidkiya ile kurtulduklarını sanıp hâlâ Yeruşalim'de kalanlardır.

Bölüm 24.

Babamız bana Babamız'ın tapınağının önüne konmuş iki sepet incir gösterdi—Babil Kralı Nebukadnessar, Yahuda Kralı Yehoyakim oğlu Yehoyakin'i, Yahuda'nın önderlerini, zanaatçılarını ve madencilerini Yeruşalim'den Babil'e sürgün ettikten sonra. Sepetlerin birinde erken olgunlaşmış çok iyi incirler vardı; ötekinde ise yenmeyecek kadar kötü incirler.

Bunun üzerine Babamız bana sordu: «Ne görüyorsun, Yeremya?» «İncir,» dedim, «iyileri çok iyi, kötüleri ise yenmeyecek kadar kötü.»

O zaman Babamız'ın sözü bana geldi:

«İsrail'in Babamız şöyle diyor: Bu iyi incirler gibi, buradan Babillilerin ülkesine sürdüğüm Yahuda sürgünlerini de iyi kabul edeceğim.

İyilikleri için gözümü onların üzerine dikeceğim, onları bu ülkeye geri getireceğim; onları yıkmayacak, bina edeceğim, söküp atmayacak, dikeceğim. Beni Baba olarak tanıyacakları bir yürek vereceğim onlara; onlar benim çocuklarım, ben de onların Babası olacağım, çünkü bütün yürekleriyle bana dönecekler.'

«Ama yenmeyecek kadar çürük, kötü incirler gibi—Babamız diyor—Yahuda Kralı Sidkiya'yı, önderlerini ve Yeruşalim'in geriye kalanlarını, ister burada ister Mısır'da kalmış olsunlar, öyle yapacağım.

Onları yeryüzündeki bütün krallıklara bir dehşet, felaket, utanç, alay konusu, aşağılama ve lanet edeceğim, kovacağım her yerde. Onlara ve atalarına verdiğim topraklardan yok olup gidene dek üzerlerine kılıç, kıtlık ve salgın göndereceğim.»