يرمياه 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹يهوداہ جي بادشاهه يوسياہ جي پٽ يهوياقيم جي چوٿين سال ۾، يعني بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر جي پهرين سال ۾، يهوداہ جي سڀني ماڻهن بابت يرمياہ ڏانهن جيڪو ڪلام آيو. ²يرمياہ نبيءَ يهوداہ جي سڀني ماڻهن ۽ يروشلم جي سڀني رهاڪن کي هيئن چيو تہ ³يهوداہ جي بادشاهه آمون جي پٽ يوسياہ جي تيرهين سال کان وٺي اڄ تائين، انهن ٢٣ سالن ۾ اسان جي پيءُ جو ڪلام مون ڏانهن آيو؛ مون بار بار ڳالهايو، پر اوهان نہ ٻڌو. ⁴اسان جي پيءُ پنهنجا سڀ ٻانها، نبي، اوهان ڏانهن بار بار موڪليا، پر اوهان نہ ٻڌو ۽ نہ ڌيان ڏنو.

⁵هنن چيو تہ ”هاڻي اوهان مان هر ڪو پنهنجي بڇڙي واٽ ۽ بڇڙن ڪمن کان موٽي اچي، ۽ اها زمين جيڪا اسان جي پيءُ اوهان کي ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن کي قديم زماني کان هميشہ لاءِ ڏني آهي، ان ۾ رهو. ⁶ٻين معبودن جي پٺيان لڳي، انهن جي عبادت ۽ انهن اڳيان سجدو نہ ڪريو، ۽ پنهنجن هٿن جي ڪم سان مون کي نہ ڏمرايو؛ تڏهن آءٌ اوهان کي ڪو نقصان نہ پهچائيندس.“

⁷پر اوهان منهنجي نہ ٻڌي، فرمائي ٿو اسان جو پيءُ، تنهنڪري اوهان پنهنجن هٿن جي ڪم سان مون کي ڏمرايو، جيڪو اوهان جي پنهنجي نقصان لاءِ ٿيو.

⁸تنهنڪري آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڇاڪاڻ تہ اوهان منهنجا ڪلام نہ ٻڌا آهن، ⁹ڏسو، آءٌ اتر جي سڀني قبيلن کي، پنهنجي ٻانهي بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر سان گڏ، سڏي رهيو آهيان، فرمائي ٿو اسان جو پيءُ. آءٌ انهن کي هن ملڪ، ان جي رهاڪن ۽ ان جي آس پاس جي سڀني قومن تي آڻيندس؛ انهن کي نيست ڪندس، ۽ هيبتناڪ منظر، ٺٺولي جو نشان ۽ هميشہ جا کنڊر بڻائيندس. ¹⁰آءٌ انهن مان خوشيءَ جو آواز ۽ شادمانيءَ جو آواز، لاڙي جو آواز ۽ ڪنوار جو آواز، چڪين جو آواز ۽ ديئي جي روشني ختم ڪندس. ¹¹هي سمورو ملڪ کنڊر ۽ ويران ٿي ويندو، ۽ هي قومون ستر سال بابل جي بادشاهه جي خدمت ڪنديون.“

¹²جڏهن ستر سال پورا ٿيندا، تڏهن آءٌ بابل جي بادشاهه کي، انهيءَ قوم کي ۽ ڪلدين جي ملڪ کي سندن ڏوهه جي سزا ڏيندس، فرمائي ٿو اسان جو پيءُ، ۽ ان کي هميشہ جي ويراني بڻائيندس. ¹³انهيءَ ملڪ تي اهي سڀ ڳالهيون آڻيندس جيڪي مون ان جي خلاف چيون آهن، يعني اهي سڀ جيڪي هن ڪتاب ۾ لکيل آهن، جن بابت يرمياہ سڀني قومن خلاف نبوت ڪئي آهي. ¹⁴ڪيتريون قومون ۽ وڏا بادشاهه بہ هنن کي ٻانها بڻائيندا؛ آءٌ هنن کي سندن ڪمن ۽ سندن هٿن جي ڪم موجب بدلو ڏيندس.

پيءُ جي غضب جو پيالو

¹⁵اسان جي پيءُ، اسرائيل جي پيءُ، مون کي هيئن فرمايو تہ منهنجي هٿان غضب جي شراب جو هي پيالو وٺ ۽ انهن سڀني قومن کي پيار، جن ڏانهن آءٌ توکي موڪليان ٿو. ^a a v15 غضب جو جيڪو پيالو قومن کي پيئڻو آهي، اهو ئي پيالو يسوع اسان جي جاءِ تي کنيو—”اي بابا، جيڪڏهن تنهنجي مرضي آهي تہ هي پيالو مون کان ٽاري ڇڏ“ (لوقا ٢٢:٤٢)—تہ جيڪي کيس ڀروسو ڪن ٿا، تن کي ڪڏهن بہ اهو پيئڻو نہ پوي. ¹⁶انهيءَ تلوار جي ڪري جيڪا آءٌ هنن جي وچ ۾ موڪليان ٿو، اهي پيئندا، ڊگمڳندا ۽ ديوانا ٿي ويندا.

¹⁷مون اسان جي پيءُ جي هٿان پيالو کڻي، انهن سڀني قومن کي پياريو جن ڏانهن هن مون کي موڪليو هو. ¹⁸يروشلم، يهوداہ جا شهر، ان جا بادشاهه ۽ سردار—کين کنڊر، هيبت، ٺٺولي ۽ لعنت بڻايو ويو، جيئن اڄ آهن. ¹⁹مصر جو بادشاهه فرعون، سندس ٻانها، سندس سردار ۽ سندس سڀ ماڻهو، ²⁰سڀ ملي جلي قومون؛ عوض جا سڀ بادشاهه؛ فلستين جا سڀ بادشاهه—اسقلون، غزه، عقرون ۽ اشدود جو بچيل ڀاڱو؛ ²¹ادوم، موآب ۽ عمون جا ماڻهو؛ ²²صور جا سڀ بادشاهه، صيدا جا سڀ بادشاهه ۽ سمنڊ جي پار جي ساحلي ملڪن جا بادشاهه؛ ²³ددان، تيما، بوز ۽ اهي سڀ جيڪي پنهنجي ڪنپٽين جا وار ڪتريندا آهن؛ ^b b v23 ڪنپٽين جا وار ڪتروڻ هڪ رسم هئي، جنهن سان عرب جي ريگستان جي ڪن قبيلن جي سڃاڻپ ٿيندي هئي. ²⁴عرب جا سڀ بادشاهه ۽ ريگستان ۾ رهندڙ ملي جلي قومن جا سڀ بادشاهه؛ ²⁵زمري جا سڀ بادشاهه، عيلام جا سڀ بادشاهه ۽ مادي جا سڀ بادشاهه؛ ²⁶اتر جا سڀ بادشاهه، ويجها ۽ پري، هڪ کان پوءِ ٻيو، ۽ زمين جي مٿاڇري تي ڌرتيءَ جون سڀ بادشاهتون؛ انهن کان پوءِ ششڪ جو بادشاهه پيئندو. ^c c v26 ششڪ بابل جو لڪل ڪوڊ نالو آهي، جيڪو سندس اکرن کي اونڌو ڪري ٺاهيو ويو آهي—اهڙيءَ طرح بابل جي ايندڙ عدالت جو ذڪر سڌو نالو کڻڻ کانسواءِ ڪيو ويو آهي.

²⁷کين چئو تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ، هيئن ٿو فرمائي تہ پيئو، متوالا ٿيو، الٽيون ڪريو، ڪريو ۽ وري نہ اٿو، انهيءَ تلوار جي ڪري جيڪا آءٌ اوهان جي وچ ۾ موڪليان ٿو. ²⁸جيڪڏهن اهي تنهنجي هٿان پيالو وٺي پيئڻ کان انڪار ڪن، تہ کين چؤ تہ ”آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو تہ اوهان کي ضرور پيئڻو پوندو! ²⁹ڏسو، جنهن شهر تي منهنجو نالو رکيل آهي، انهيءَ تي آءٌ آفت آڻڻ شروع ڪري رهيو آهيان؛ ڇا اوهان بلڪل سزا کان بچي ويندا؟ اوهان سزا کان نہ بچندا؛ ڇاڪاڻ تہ آءٌ ڌرتيءَ جي سڀني رهاڪن خلاف تلوار کي گھرائي رهيو آهيان، فرمائي ٿو آسمان جي لشڪرن جو پيءُ.“

³⁰”هي سڀ ڪلام انهن خلاف نبوت ڪر ۽ کين چئو تہ ’اسان جو پيءُ مٿاهين کان گجي ٿو، پنهنجي پاڪ مسڪن مان پنهنجو آواز بلند ڪري ٿو؛ هو پنهنجي ڌڻ خلاف زور سان گجي ٿو، ڌرتيءَ جي سڀني رهاڪن خلاف ڏاکون لتاڙيندڙن وانگر رڙيون ڪري ٿو.‘ ³¹گجڻ جو آواز ڌرتيءَ جي ڪنارن تائين پهچي ٿو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ وٽ قومن تي الزام آهي؛ هو سڀني انسانن سان عدالت ۾ داخل ٿئي ٿو، ۽ بڇڙن کي تلوار جي حوالي ڪري ٿو، فرمائي ٿو اسان جو پيءُ.“

³²آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڏسو، آفت هڪ قوم کان ٻي قوم تائين پکڙجي رهي آهي؛ ڌرتيءَ جي ڪنارن کان هڪ وڏو طوفان اٿي رهيو آهي.

³³انهيءَ ڏينهن اسان جي پيءُ جا ماريل ڌرتيءَ جي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين پيا هوندا—نہ انهن لاءِ ڪو ماتم ڪندو، نہ ڪو کين گڏ ڪندو، نہ کين دفن ڪيو ويندو؛ اهي زمين تي گوبر وانگر پيا هوندا.

³⁴اي ڌنارؤ، روئو ۽ رڙيون ڪريو؛ اي ڌڻ جا مالڪؤ، مٽيءَ ۾ لڙهو! ڇاڪاڻ تہ اوهان جي ذبح ٿيڻ جا ڏينهن اچي ويا آهن؛ اوهان ڪري پوندا ۽ قيمتي ٿانو وانگر ڀڄي ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويندا. ³⁵ڌنارن لاءِ ڪا پناهه نہ هوندي، ڌڻ جي مالڪن لاءِ ڪو ڇوٽڪارو نہ هوندو. ³⁶ٻڌو—ڌنارن جي دانهن، ڌڻ جي مالڪن جو واڪو! ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ سندن چراگاهه کي ويران ڪري رهيو آهي، ³⁷۽ امن وارا چراگاهه اسان جي پيءُ جي ڀڙڪندڙ غضب جي ڪري خاموش ٿي ويا آهن. ³⁸هو شينهن وانگر پنهنجي ٻر مان نڪتو آهي، ڇاڪاڻ تہ ظالم جي تلوار ۽ اسان جي پيءُ جي ڀڙڪندڙ غضب جي ڪري سندن زمين ويران ٿي وئي آهي.