Yeremiyo 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Yahudo podshosi Yoshiyo oʻgʻli Yohayoqim hukmronligining toʻrtinchi yilida — Bobil podshosi Navuxadnazarning birinchi yilida — butun Yahudo xalqi toʻgʻrisida Yeremiyoga nozil boʻlgan soʻz. ²Yeremiyo paygʻambar bu soʻzlarni butun Yahudo xalqiga va Quddusda yashovchilarning barchasiga shunday dedi: ³Yahudo podshosi Omon oʻgʻli Yoshiyo hukmronligining oʻn uchinchi yilidan to shu kungacha, mana shu yigirma uch yil davomida, Otamizning soʻzi menga nozil boʻlib turdi; men sizlarga qayta-qayta soʻzladim, ammo sizlar quloq solmadinglar. ⁴Otamiz sizlarga Oʻz xizmatkorlari boʻlmish paygʻambarlarni qayta-qayta yubordi, lekin sizlar na quloq soldinglar, na eʼtibor berdinglar.

⁵Ular shunday deyishdi: “Endi har biringiz oʻz yovuz yoʻlingizdan va yovuz qilmishlaringizdan qayting, Otamiz sizlarga hamda ota-bobolaringizga qadimdan to abadgacha bergan yurtda yashanglar. ⁶Boshqa xudolarga xizmat qilib, sajda qilish uchun ularning ketidan ergashmanglar; qoʻllaringiz yasagan narsalar bilan Meni gʻazablantirmanglar, shunda Men sizlarga zarar yetkazmayman.”

⁷Ammo sizlar Menga quloq solmadinglar, — deydi Otamiz, — shunday qilib, qoʻllaringiz yasagan narsalar bilan Meni gʻazablantirib, oʻzingizga zarar keltirdinglar.

⁸Shuning uchun samoviy qoʻshinlar Otasi shunday demoqda: Sizlar Mening soʻzlarimni eshitmaganlaringiz uchun, ⁹Mana, Men shimoldagi barcha urugʻlarni Oʻz xizmatkorim Bobil podshosi Navuxadnazar bilan birga chaqiryapman, — deydi Otamiz. — Men ularni bu yurtga, uning aholisiga va atrofdagi barcha xalqlarga qarshi olib kelaman; ularni butunlay yoʻq qilib, dahshatga, mazax nishoniga va abadiy vayronaga aylantiraman. ¹⁰Men ularning orasidan shodlik sadosi va quvonch sadosini, kuyov ovozi va kelin ovozini, tegirmon toshlarining ovozi va chiroq yorugʻini yoʻq qilaman. ¹¹“Butun bu yurt vayron boʻlib, huvillab qoladi, bu xalqlar esa yetmish yil davomida Bobil podshosiga xizmat qiladi.”

¹²Yetmish yil tugagach, Men Bobil podshosini, oʻsha xalqni va Xaldeylar yurtini oʻz aybi uchun jazolayman, — deydi Otamiz, — va u yerni abadiy vayronaga aylantiraman. ¹³Men oʻsha yurtga qarshi aytgan barcha soʻzlarimni, yaʼni Yeremiyo barcha xalqlarga qarshi bashorat qilgan va bu kitobda yozilgan hamma narsani oʻsha yurt boshiga keltiraman. ¹⁴Koʻplab xalqlar va buyuk podshohlar ularni ham oʻzlariga qul qiladi; Men ularga qilmishlariga va qoʻllari ishiga yarasha jazo beraman.

Otaning gʻazab kosasi

¹⁵Isroilning Otamiz menga shunday dedi: Mening qoʻlimdan bu gʻazab sharobi kosasini ol va Men seni yuborayotgan barcha xalqlarga uni ichir. ^a a v15 Xalqlar ichishi kerak boʻlgan gʻazab kosasi — bu Iso bizning oʻrnimizga olgan kosadir: “Ey Ota, agar xohlasang, bu kosani Mendan olib qoʻygin” (Luqo 22:42). Shunday qilib, Unga ishonganlar bu kosani hech qachon ichishlari shart boʻlmaydi. ¹⁶Ular ichib, gandiraklab, aqldan ozadi, chunki Men ularning orasiga qilich yuboryapman.

¹⁷Men kosani Otamizning qoʻlidan oldim va U meni yuborgan barcha xalqlarga uni ichirdim. ¹⁸Quddusni, Yahudo shaharlarini, uning podshohlari va amaldorlarini — bugungidek, vayrona, dahshat, masxara va laʼnat nishoniga aylantirdim. ¹⁹Misr podshosi Firʼavnni, uning xizmatkorlari, amaldorlari va butun xalqini, ²⁰aralash xalqlarning barchasini; Us yurtining barcha podshohlarini; Filistiya podshohlarining barchasini — Ashkelon, Gʻazo, Ekron va Ashdodning omon qolganlarini; ²¹Edom, Moab va Ammon xalqini; ²²Tirning barcha podshohlarini, Sidonning barcha podshohlarini va dengiz ortidagi sohil yurtlarining podshohlarini; ²³Dedan, Tema, Buz va chakkasidagi sochini qirqadiganlarning barchasini; ^b b v23 Chakkadagi sochni qirqish — baʼzi arab choʻl qabilalarini ajratib turuvchi odat edi. ²⁴Arabistonning barcha podshohlarini va choʻlda yashovchi aralash xalqlarning podshohlarini; ²⁵Zimrining barcha podshohlarini, Elomning barcha podshohlarini va Midiyaning barcha podshohlarini; ²⁶shimoldagi barcha podshohlarni, yaqin va uzoqdagilarni, birin-ketin, hamda yer yuzidagi barcha shohliklarni ichirdim — ulardan keyin Sheshax podshosi ham ichadi. ^c c v26 Sheshax — Bobilning yashirin shifrlangan nomi boʻlib, uning harflarini teskari oʻqish orqali hosil qilingan; bu Bobil boshiga tushadigan hukmni ochiq aytmasdan nomlashning bir usuli edi.

²⁷Ularga shunday degin: Samoviy qoʻshinlar Otasi, Isroilning Otasi shunday demoqda: Iching, mast boʻlinglar, qusinglar, yiqilinglar va boshqa turmanglar, chunki Men orangizga qilich yuboryapman. ²⁸Agar ular kosani sening qoʻlingdan olib ichishdan bosh tortsalar, ularga shunday degin: “Samoviy qoʻshinlar Otasi shunday demoqda: Albatta ichishlaringiz shart! ²⁹Mana, Men Oʻz nomim bilan atalgan shaharga falokat keltira boshlayapman. Sizlar butunlay jazosiz qolasizlarmi? Yoʻq, jazosiz qolmaysizlar. Chunki Men yer yuzidagi hamma odamga qarshi qilich chaqiryapman, — deydi samoviy qoʻshinlar Otasi.”

³⁰“Bularning barchasini ularga qarshi bashorat qilgin va ularga shunday degin: «Otamiz balanddan naʼra tortadi, Oʻzining muqaddas maskanidan ovozini yangratadi; U Oʻz suruviga qarshi qattiq naʼra tortadi, uzum siquvchilar kabi hayqiradi, yer yuzida yashovchilarning barchasiga qarshi.» ³¹Bu naʼra yerning chetlarigacha yetib boradi, chunki Otamiz xalqlarni daʼvo qilmoqda; U butun bani basharni hukm qiladi, fosiqlarni esa qilichga topshiradi, — deydi Otamiz.”

³²Samoviy qoʻshinlar Otasi shunday demoqda: Mana, falokat xalqdan xalqqa tarqalmoqda — yerning chetlaridan kuchli boʻron koʻtarilmoqda.

³³Oʻsha kuni Otamiz halok qilganlar yerning bir chetidan ikkinchi chetigacha yotadi — ularga motam tutilmaydi, ular yigʻilmaydi, koʻmilmaydi, yer yuzidagi tezak kabi boʻlib qoladi.

³⁴Ey choʻponlar, dod solib yigʻlanglar; ey suruv sohiblari, tuproqqa belaninglar! Chunki sizlarning soʻyilish kunlaringiz keldi; sizlar yiqilib, qimmatbaho idish kabi parcha-parcha boʻlasizlar. ³⁵Choʻponlar uchun boshpana qolmaydi, suruv sohiblari uchun qochib qutulish boʻlmaydi. ³⁶Eshiting — choʻponlarning nolasi, suruv sohiblarining dod-faryodi! Chunki Otamiz ularning yaylovini vayron qilmoqda, ³⁷tinch yaylovlar esa Otamizning oʻtli gʻazabi tufayli jim-jit boʻlib qoldi. ³⁸U sher kabi oʻz uyasini tark etdi, chunki zolimning qilichi va Otamizning oʻtli gʻazabi tufayli ularning yurti vayron boʻldi.