Księga Jeremiasza 25

25 ¹Słowo, które doszło do Jeremiasza o całym ludzie Judy, w czwartym roku Jojakima, syna Jozjasza, króla Judy — był to pierwszy rok Nebukadnesara, króla Babilonu. ²Jeremiasz, prorok, powiedział to do całego ludu Judy i do wszystkich mieszkańców Jerozolimy: ³Od trzynastego roku Jozjasza, syna Amona, króla Judy, aż do dnia dzisiejszego, przez te dwadzieścia trzy lata, dochodziło do mnie słowo naszego Ojca; mówiłem do was wciąż na nowo, lecz nie słuchaliście. ⁴A nasz Ojciec posyłał do was wszystkie swoje sługi, proroków, wciąż na nowo, lecz nie słuchaliście ani nie zważaliście.

⁵Mówili: «Zawróćcie teraz, każdy ze swojej złej drogi i ze swoich złych uczynków, i mieszkajcie na ziemi, którą nasz Ojciec dał wam i waszym ojcom, od dawnych czasów i na wieki. ⁶Nie chodźcie za innymi bogami, aby im służyć i oddawać im pokłon, i nie pobudzajcie mnie do gniewu dziełem swoich rąk, a nie wyrządzę wam krzywdy.»”

⁷Lecz nie słuchaliście mnie — mówi nasz Ojciec — i pobudziliście mnie do gniewu dziełem swoich rąk, na własną szkodę.

⁸Dlatego tak mówi Ojciec Zastępów: Ponieważ nie słuchaliście moich słów, ⁹oto posyłam po wszystkie rody północy — mówi nasz Ojciec — i po Nebukadnesara, króla Babilonu, mojego sługę, i sprowadzę ich na tę ziemię, na jej mieszkańców i na wszystkie okoliczne narody; wytracę je i uczynię z nich przedmiot zgrozy i pośmiewiska oraz wieczne ruiny. ¹⁰I sprawię, że ustanie wśród nich głos radości i głos wesela, głos oblubieńca i głos oblubienicy, odgłos kamieni młyńskich i światło lampy. ¹¹„Cała ta ziemia stanie się ruiną i pustkowiem, a te narody będą służyć królowi Babilonu przez siedemdziesiąt lat.”

¹²A gdy upłynie siedemdziesiąt lat, ukarzę króla Babilonu i ten naród za ich winę — mówi nasz Ojciec — oraz ziemię Chaldejczyków i uczynię ją wiecznym pustkowiem. ¹³I sprowadzę na tę ziemię wszystko, co zapowiedziałem przeciwko niej, wszystko, co jest napisane w tej księdze, co Jeremiasz prorokował przeciwko wszystkim narodom. ¹⁴Bo i ich wezmą w niewolę liczne narody i potężni królowie; i odpłacę im według ich czynów i według dzieła ich rąk.

Kielich gniewu Ojca

¹⁵Tak powiedział do mnie nasz Ojciec Izraela: Weź z mojej ręki ten kielich wina gniewu i daj z niego pić wszystkim narodom, do których cię posyłam. ^a a v15 Kielich gniewu, który narody muszą wypić, to kielich, który Jezus wziął na siebie w naszym miejscu — „Ojcze, jeśli chcesz, zabierz ode mnie ten kielich” (Łukasza 22:42) — aby ci, którzy mu ufają, nigdy nie musieli go pić. ¹⁶I będą pić, zataczać się i szaleć z powodu miecza, który posyłam między nie.

¹⁷Wziąłem więc kielich z ręki naszego Ojca i dałem pić wszystkim narodom, do których mnie posłał: ¹⁸Jerozolimie i miastom Judy, jej królom i jej dostojnikom, aby stały się ruiną, przedmiotem zgrozy, pośmiewiskiem i przekleństwem, jak to jest dzisiaj; ¹⁹faraonowi, królowi Egiptu, jego sługom, jego dostojnikom i całemu jego ludowi, ²⁰i całej mieszaninie ludów; wszystkim królom ziemi Us; wszystkim królom ziemi filistyńskiej — Aszkelonowi, Gazie, Ekronowi i resztce Aszdodu; ²¹Edomowi, Moabowi i synom Ammona; ²²wszystkim królom Tyru, wszystkim królom Sydonu i królom wybrzeża za morzem; ²³Dedanowi, Temie, Buzowi i wszystkim, którzy podcinają włosy na skroniach; ^b b v23 Podcinanie włosów na skroniach było zwyczajem, po którym rozpoznawano niektóre arabskie plemiona pustynne. ²⁴wszystkim królom Arabii i wszystkim królom mieszaniny ludów, którzy mieszkają na pustyni; ²⁵wszystkim królom Zimri, wszystkim królom Elamu i wszystkim królom Medii; ²⁶wszystkim królom północy, bliskim i dalekim, jednemu po drugim, i wszystkim królestwom świata, które są na powierzchni ziemi — a po nich będzie pił król Szeszak. ^c c v26 Szeszak to ukryty kryptonim Babilonu, utworzony przez odwrócenie jego liter — sposób nazwania nadchodzącego sądu nad Babilonem bez wypowiadania tego wprost.

²⁷I powiedz im: Tak mówi Ojciec Zastępów, Ojciec Izraela: Pijcie, upijcie się, wymiotujcie, padnijcie i nie powstańcie więcej z powodu miecza, który posyłam między was. ²⁸A jeśli nie zechcą wziąć kielicha z twojej ręki, aby pić, powiedz im: „Tak mówi Ojciec Zastępów: Musicie pić! ²⁹Oto na miasto, które nosi moje imię, zaczynam sprowadzać nieszczęście, a wy mielibyście ujść całkiem bezkarnie? Nie ujdziecie bezkarnie, bo przywołuję miecz na wszystkich mieszkańców ziemi — mówi Ojciec Zastępów.”

³⁰„Ty zaś prorokuj przeciwko nim wszystkie te słowa i powiedz im: «Nasz Ojciec grzmi z wysoka i z mieszkania swojej świętości wydaje swój głos; grzmi potężnie przeciwko swojej trzodzie, wznosi okrzyk jak ci, co depczą winogrona, przeciwko wszystkim mieszkańcom ziemi.» ³¹Odgłos grzmotu dociera aż po krańce ziemi, bo nasz Ojciec prowadzi spór z narodami; on wkracza na sąd z wszelkim ciałem, a bezbożnych wydaje pod miecz — mówi nasz Ojciec.”

³²Tak mówi Ojciec Zastępów: Oto nieszczęście przechodzi od narodu do narodu, a wielka burza podnosi się od krańców ziemi.

³³W owym dniu pobici przez naszego Ojca będą leżeć od jednego krańca ziemi po drugi — nieopłakani, niepozbierani i niepogrzebani; będą jak gnój na roli.

³⁴Zawódźcie, pasterze, i wołajcie; tarzajcie się w prochu, przewodnicy trzody! Bo nadeszły dni waszej rzezi; padniecie i rozbijecie się jak drogocenne naczynie. ³⁵Nie będzie ucieczki dla pasterzy ani ratunku dla przewodników trzody. ³⁶Słuchaj — krzyk pasterzy i zawodzenie przewodników trzody! Bo nasz Ojciec pustoszy ich pastwisko, ³⁷i zamilkły spokojne pastwiska z powodu żarliwego gniewu naszego Ojca. ³⁸Jak lew opuścił swoje legowisko, bo ich ziemia stała się pustkowiem z powodu miecza ciemięzcy i z powodu żarliwego gniewu naszego Ojca.