Yêremya 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Peyva ku li ser hemû gelê Cihûda ji Yêremya re hat, di sala çaremîn a Yêhoyaqîmê kurê Yoşiya, padîşahê Cihûda de — di sala yekemîn a Nebûkadnezarê padîşahê Babîlê de. ²Yêremya pêxember ev ji hemû gelê Cihûda û ji hemû niştecihên Orşelîmê re got: ³Ji sala sêzdehemîn a Yoşiya kurê Amon padîşahê Cihûda heta îro, van bîst û sê salan, peyva Bavê me ji min re dihat; ez bê rawestan diaxivîm, lê we guh neda. ⁴Û Bavê me hemû xizmetkarên xwe yên pêxember bê rawestan ji we re şandin, lê we guh neda û bal nedaye.

⁵Wan got: “Niha her yek ji we ji riya xwe ya xerab û ji kirinên xwe yên xerab vegerin, û li ser erdê ku Bavê me daye we û bavên we bijîn, ji demên kevn û her û her. ⁶Li pey xwedayên din nekevin ku ji wan re xizmetê bikin û ji wan re çok deynin, û bi karê destên xwe min nexeyidînin, û ezê jî zirarê nedim we.”

⁷Lê we guh neda min, Bavê me dibêje, loma we bi karê destên xwe ez xeyidandim, bo zirara xwe.

⁸Loma Bavê ordiyên ezmanan wiha dibêje: Ji ber ku we guh neda peyvên min, ⁹Va ye, ez hemû eşîrên bakur gazî dikim, Bavê me dibêje, bi Nebûkadnezarê padîşahê Babîlê, xizmetkarê min re. Ezê wan li hember vî welatî, gelê wî, û her neteweya li dora wî bînim, wan ji holê rakim, wan bikim tiştekî tirsnak, tiştekî ji bo pêkenînê, û kavilên her û her. ¹⁰Ezê di nav wan de dengê şahiyê û dengê keyfxweşiyê, dengê zavê û dengê bûkê, dengê destaran û ronahiya çirayê biqedînim. ¹¹Ev hemû welat wê bibe kavil û wêran, û ev netewe wê heftê salan ji padîşahê Babîlê re xizmetê bikin.”

¹²Gava heftê sal biqedin, ezê padîşahê Babîlê, wê neteweyê, û welatê Keldaniyan ji bo gunehê wan ceza bikim — Bavê me dibêje — û ewê bikim wêraniyeke her û her. ¹³Ezê li ser wî welatî hemû tiştên ku min li hember wî gotine bînim, hemû yên ku di vê pirtûkê de hatine nivîsîn, ku Yêremya li hember hemû neteweyan pêşbînî kirine. ¹⁴Gelek netewe û padîşahên mezin wê wan jî bikin kole; ezê li gorî kirinên wan, li gorî karê destên wan, berdêla wan bidim wan.

Kasa Hêrsa Bav

¹⁵Bavê me yê Îsraêl wiha ji min re got: Vê kasa şeraba hêrsê ji destê min bigire û bide hemû neteweyên ku ez te dişînim ba wan vexwin. ^a a v15 Kasa hêrsê ya ku divê netewe vexwin ew kasa ku Îsa li şûna me girt e — “Bavo, heke tu bixwazî, vê kasê ji min bigire” (Lûqa 22:42) — da ku ewên ku pê bawer dikin tu caran neçar nebin ku vexwin. ¹⁶Ewê vexwin, biteqilin û ji ber şûrê ku ez dişînim nav wan dîn bibin.

¹⁷Min kas ji destê Bavê me girt û da hemû neteweyên ku wî ez şandim ba wan vexwin. ¹⁸Orşelîm, bajarên Cihûda, padîşah û rayedarên wê — kirin kavil, tiştekî tirsnak, tiştekî ji bo tinazê, û nifir, wek ku îro ne. ¹⁹Fîrewûnê padîşahê Misrê, xizmetkarên wî, rayedarên wî, û hemû gelê wî, ²⁰û hemû gelên tevlihev; her padîşahê Ûzê; her padîşahê Filistiyê — Aşkelon, Gaza, Eqron, û mayîna Aşdodê; ²¹Edom, Moab, û gelê Ammonê; ²²hemû padîşahên Sûrê, hemû padîşahên Sayda, û padîşahên perava li aliyê din ê deryayê; ²³Dedan, Têma, Bûz, û hemû yên ku porê kêlekên eniya xwe dibirin; ^b b v23 Birîna porê kêlekên eniyê adeteke bû ku hin eşîrên çolê yên Erebistanê pê dihatin nasîn. ²⁴hemû padîşahên Erebistanê û yên gelên tevlihev ên ku li çolê dijîn; ²⁵hemû padîşahên Zimriyê, hemû padîşahên Elamê, û hemû padîşahên Madayê; ²⁶hemû padîşahên bakur, nêzîk û dûr, yek li pey yê din, û hemû padîşahiyên dinyayê yên li ser rûyê erdê — piştî wan padîşahê Şeşaxê wê vexwe. ^c c v26 Şeşax navekî veşartî yê nepenî ji bo Babîlê ye, ku bi berevajîkirina tîpên wê hatiye çêkirin — awayekî ku dadbariya Babîlê ya tê bê navdin bêyî ku rasterast bê gotin.

²⁷Ji wan re bêje: Bavê ordiyên ezmanan, Bavê Îsraêl wiha dibêje: Vexwin, serxweş bibin, vereşin, bikevin, û êdî ranebin, ji ber şûrê ku ez dişînim nav we. ²⁸Heke wan red kir ku kasê ji destê te bigirin û vexwin, ji wan re bêje: “Bavê ordiyên ezmanan dibêje: Divê hûn vexwin! ²⁹Va ye, ez dest pê dikim ku karesatê li ser bajarê ku bi navê min e bînim. Ma hûnê bi tevahî bê ceza bimînin? Hûnê bê ceza nemînin. Çimkî ez şûrekî li hember hemûyên li ser erdê bang dikim, Bavê ordiyên ezmanan dibêje.”

³⁰“Van hemû peyvan li hember wan pêşbînî bike û ji wan re bêje: “Bavê me ji bilindahiyê dinere, ji mala xwe ya pîroz dengê xwe dide; ew bi şidet li hember keriyê xwe dinere, wek pêlçînkên tiriyan diqîre, li hember hemû yên ku li ser erdê dijîn.” ³¹Hawar digihîje dawiyên erdê, çimkî Bavê me gilî li hember neteweyan tîne; ew bi hemû gewdeyan re dikeve dadbariyê, û xerabkaran radestî şûr dike, Bavê me dibêje.”

³²Bavê ordiyên ezmanan wiha dibêje: Va ye, karesat ji neteweyê bo neteweyê belav dibe — bahozeke mezin ji dawiyên erdê radibe.

³³Di wê rojê de kuştiyên Bavê me wê ji serî heta serî yê erdê razên — bê şîn, bê berhevkirin, bê veşartin, wek sergînê li ser erdê.

³⁴Qîr bikin, hûn şivano, û hawar bikin; di nav toza de bigindirin, hûn axayên keriyê! Çimkî rojên serjêkirina we hatine; hûnê bikevin û wek firaxeke biha bişkên. ³⁵Ji bo şivanan wê penagehek tunebe, ji bo axayên keriyê wê rizgarbûnek tunebe. ³⁶Guh bidin — hawara şivanan, qîrîna axayên keriyê! Çimkî Bavê me çêregeha wan wêran dike, ³⁷û çêregehên aştiyane ji ber hêrsa cayî ya Bavê me bêdeng dibin. ³⁸Wek şêrekî wî şikefta xwe terikandiye, çimkî welatê wan ji ber şûrê zordar û ji ber hêrsa cayî ya Bavê me bûye wêran.