Bav Peyva Xwe ji Cihûdayê re Dişîne

Yêremya di hewşa perestgehê de dibêje ku ev mal dikare wek Şîloyê biqede, û kahîn û pêxember wî digirin û mirina wî dixwazin. Ew wê nerm nake — vegerin, û Bavê we wê raya xwe biguhere. Karbidest û rîspiyan wî berdidin, her çend Ûriya ji bo heman peyvan hatibû kuştin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–6, 18

Beş 26.

Gava Yehoyaqîmê kurê Yoşiya dest bi padîşahiya xwe ya li ser Cihûdayê kir, ev peyv ji Bavê me hat:

Bavê me weha dibêje: Di hewşa mala min de raweste û ji hemû bajarên Cihûdayê yên ku tên li wir biperizin re her peyvê ku ez ferman dikim tu bibêjî, bibêje; tu tiştî veneşêre. Dibe ku ew guhdarî bikin û her yek ji rêya xwe ya xerab vegere; hingê ezê li ser wê belayê ya ku min ji bo wan ji ber kiryarên wan ên xerab plan kiribû, raya xwe biguherînim. Ji wan re bibêje: Bavê me weha dibêje: Heke hûn guhdariya min nekin, da ku hûn di qanûna min a ku min li ber we danî de bimeşin, û guhdariya xizmetkarên min ên pêxemberan bikin, yên ku ez car bi car ji we re dişînim—lê we tu caran guhdarî nekir, hingê ezê vê malê wek Şîloyê bikim, û vî bajarî ji hemû miletên erdê re lanetek bikim. ^a

Kahîn, pêxember û hemû gel bihîstin ku Yêremya di mala Bavê me de van peyvan dibêje. Gava Yêremya ji gotina her tiştê ku Bavê me ferman kiribû ji hemû gel re bibêje qediya, kahîn, pêxember û hemû gel ew girtin û diqîriyan: “Divê tu bimirî! Çima tu bi navê Bavê me pêxemberîtiyê dikî û dibêjî, ‘Ev mal wê wek Şîloyê bibe, û ev bajar wê wêran û bêrûniştvan bibe’?” Û hemû gel li dora Yêremya di mala Bavê me de kom bûn.

Gava kargerên Cihûdayê ev bihîstin, ew ji mala padîşah derketin mala Bavê me û li ber deriyê Deriyê Nû yê mala Bavê me rûniştin. Hingê kahîn û pêxemberan ji kargeran û hemû gel re got: “Ev mirov heqê mirinê ye; wî li dijî vî bajarî pêxemberîtî kir, wek ku we bi xwe bihîst.”

Yêremya ji hemû kargeran û gel re got: “Bavê me ez şandim ku li dijî vê malê û bajarî her tiştê ku we bihîst, pêxemberîtiyê bikim. Loma rê û kiryarên xwe sererast bikin, guhdariya dengê Bavê xwe bikin, û Bavê we wê li ser wê belayê ya ku wî li dijî we ragihand, raya xwe biguherîne. Lê va ez di destê we de me. Çi li ber çavên we baş û rast xuya dike, bi min re bikin. Lê bi rastî zanibin: heke hûn min bikujin, hûn xwîna bêsûc tînin ser xwe, vî bajarî û runiştvanên wî—çimkî bi rastî Bavê me ez ji we re şandim ku ez van hemû peyvan di guhên we de bibêjim.”

Hingê kargeran û hemû gel ji kahîn û pêxemberan re got: “Ev mirov heqê hukmê mirinê nîne, çimkî wî bi navê Bavê me bi me re peyivî.”

Hin rihspiyên welêt rabûn û ji hemû civata gel re gotin:

“Mîxayê ji Moreşetê, gava Hizqiya li ser Cihûdayê padîşahî dikir, pêxemberîtî kir û ji hemû gelê Cihûdayê re got: ‘Bavê leşkerên ezmanan weha dibêje: Siyon wê wek zeviyekê bê ajotin, Orşelîm wê bibe kavil, û çiyayê perestgehê wê bibe bilindahiyeke daristanî.’”

Ma Hizqiyayê padîşahê Cihûdayê û hemû Cihûdayê ew kuşt? Ma wî ji Bavê me netirsiya û lûtfa wî nexwest, da ku Bavê me li ser wê belayê ya ku wî li dijî wan tehdît kiribû, raya xwe biguherîne? Em li ber in ku belayeke mezin bînin ser xwe.

Niha mirovekî din hebû ku bi navê Bavê me pêxemberîtî dikir, Ûriyayê kurê Şemayayê ji Qiryat-Yearîmê. Wî li dijî vî bajarî û welêt bi peyvên wek yên Yêremya pêxemberîtî dikir. Gava Padîşah Yehoyaqîm, hemû şervanên wî û hemû kargeran peyvên wî bihîstin, padîşah hewl da ku wî bide kuştin. Ûriya bihîst, tirsiya, reviya û xwe gihand Misrê. Hingê Padîşah Yehoyaqîm mirov şandin Misrê—Êlnatanê kurê Akborê û yên din bi wî re. Wan Ûriya ji Misrê anîn ba Padîşah Yehoyaqîm, yê ku ew bi şûr kuşt û cesedê wî avêt gorên gelê sade.

Lê Axîqamê kurê Şafanê piştgiriya Yêremya kir, loma ew neda destê gel ku bê kuştin.