Die Vader stuur sy woord na Juda
Jeremia sê in die tempelvoorhof dat hierdie huis soos Silo kan eindig, en priesters en profete gryp hom en eis sy dood. Hy versag dit nie — draai om, en julle Vader sal berou kry. Amptenare en oudstes spaar hom, al is Uria vir dieselfde woorde doodgemaak.
26 1Toe Jojakim, seun van Josia, sy regering oor Juda begin het, het hierdie woord van ons Vader gekom:
2So sê ons Vader: Gaan staan in die voorhof van my huis en sê vir al die stede van Juda wat kom om daar te aanbid, elke woord wat ek jou beveel om te spreek; hou niks terug nie. 3Miskien sal hulle luister en elkeen hom van sy bose weg bekeer; dan verander ek my besluit oor die onheil wat ek weens hulle bose dade vir hulle beplan. 4Sê vir hulle: So sê ons Vader: As julle nie na my luister nie, om in my wet te wandel wat ek aan julle voorgehou het nie, 5en om te luister na my dienaars die profete, wat ek keer op keer na julle gestuur het—maar julle het nooit geluister nie, 6dan sal ek hierdie huis soos Silo maak, en hierdie stad ’n vervloeking vir al die nasies van die aarde. a a v6 Silo was die plek waar ons Vader se heiligdom eens gestaan het totdat dit verwoes en verlate gelaat is — ’n waarskuwing dat die tempel in Jerusalem dieselfde einde kon beleef.
7Die priesters, die profete en al die mense het gehoor hoe Jeremia hierdie woorde in die huis van ons Vader spreek. 8Toe Jeremia klaar alles gespreek het wat ons Vader hom beveel het om vir al die mense te sê, het die priesters, die profete en al die mense hom gegryp en geskreeu: “Jy sal sekerlik sterf! 9Waarom profeteer jy in die naam van ons Vader en sê: ‘Hierdie huis sal soos Silo wees, en hierdie stad verlate, sonder inwoners’?” En al die mense het rondom Jeremia saamgedrom in die huis van ons Vader.
10Toe die amptenare van Juda dit hoor, het hulle van die koning se huis af opgegaan na die huis van ons Vader en by die ingang van die Nuwe Poort van die huis van ons Vader gaan sit. 11Toe sê die priesters en die profete vir die amptenare en al die mense: “Hierdie man verdien die dood; hy het teen hierdie stad geprofeteer, soos julle self gehoor het.”
12Jeremia het vir al die amptenare en die mense gesê: “Ons Vader het my gestuur om teen hierdie huis en stad te profeteer alles wat julle gehoor het. 13Maak dan julle weë en dade reg, gehoorsaam die stem van julle Vader, en julle Vader sal hom bedink oor die onheil wat hy teen julle aangekondig het. 14Maar hier is ek, in julle hande. Doen met my wat ook al vir julle goed en reg lyk. 15Maar weet verseker: as julle my doodmaak, bring julle onskuldige bloed oor julleself, hierdie stad en sy inwoners—want ons Vader het my waarlik na julle gestuur om al hierdie woorde voor julle ore te spreek.”
16Toe sê die amptenare en al die mense vir die priesters en die profete: “Hierdie man verdien geen doodvonnis nie, want hy het in die naam van ons Vader met ons gespreek.”
17Sommige van die oudstes van die land het opgestaan en vir die hele vergadering van die mense gesê:
18“Miga van Moréset het geprofeteer in die dae toe Hiskia oor Juda geregeer het, en hy het vir al die mense van Juda gesê: ‘So sê die Vader van die hemelse leërmagte: Sion sal soos ’n land geploeg word, Jerusalem sal ’n puinhoop word, en die tempelberg ’n beboste hoogte.’”
19Het Hiskia, die koning van Juda, en die hele Juda hom doodgemaak? Het hy nie ons Vader gevrees en sy guns gesoek nie, sodat ons Vader hom bedink het oor die onheil wat hy teen hulle gedreig het nie? Ons staan op die punt om groot onheil oor onsself te bring.
20Daar was nog ’n man wat in die naam van ons Vader geprofeteer het, Uria, seun van Semaja, van Kirjat-Jearim. Hy het teen hierdie stad en land geprofeteer met woorde soos dié van Jeremia. 21Toe koning Jojakim, al sy krygsmanne en al die amptenare sy woorde hoor, het die koning probeer om hom te laat doodmaak. Uria het dit gehoor, bang geword, gevlug en na Egipte ontkom. 22Toe het koning Jojakim manne na Egipte gestuur—Elnatan, seun van Agbor, en ander saam met hom. 23Hulle het Uria uit Egipte na koning Jojakim gebring, en hy het hom met die swaard doodgemaak en sy liggaam in die grafte van die gewone mense gegooi.
24Maar Ahikam, seun van Safan, het Jeremia gesteun, sodat hy nie aan die mense oorgelewer is om doodgemaak te word nie.