ယေရမိ 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹ယောရှိ၏သား ယောယကိမ်သည် ယုဒပြည်ကို အုပ်စိုးစပြုသောအခါ၊ ဤနှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံမှ ရောက်လာ၏။

²ငါတို့၏ခမည်းတော် ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ငါ့အိမ်တော်၏တန်တိုင်း၌ ရပ်၍၊ ထိုအရပ်သို့ ကိုးကွယ်ရန်လာကြသော ယုဒမြို့များမှ လူအပေါင်းတို့အား၊ သင့်ကို ငါမိန့်မှာသမျှသောစကားအလုံးစုံကို ဆင့်ဆိုလော့။ တစ်ခွန်းတစ်ပါဒမျှ မချန်ထားနှင့်။ ³ဖြစ်ကောင်း သူတို့သည် နားထောင်၍ အသီးသီး မိမိတို့၏ဆိုးညစ်သောလမ်းမှ ပြန်လှည့်ကြပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူတို့၏ဆိုးညစ်သောအကျင့်များကြောင့် သူတို့အပေါ်သို့ ငါကြံစည်ထားသောဘေးဒဏ်အတွက် ငါ့စိတ်ကို ငါပြောင်းလဲမည်။ ⁴သူတို့အား ဆင့်ဆိုလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော် ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ သင်တို့သည် ငါ့စကားကို နားမထောင်၊ သင်တို့ရှေ့၌ ငါချမှတ်ထားသော ငါ၏ပညတ်တရားအတိုင်း မကျင့်ဘဲ၊ ⁵ငါ ထပ်ကာထပ်ကာ သင်တို့ထံသို့ စေလွှတ်သော ငါ၏အစေခံ ပရောဖက်တို့၏စကားကိုလည်း နားမထောင်လျှင်— သို့သော် သင်တို့သည် အဘယ်အခါမျှ နားမထောင်ခဲ့ကြ— ⁶ဤအိမ်တော်ကို ရှိလောမြို့ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဤမြို့ကို မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့အဖို့ ကျိန်ဆဲရာအဖြစ်လည်းကောင်း ငါဖြစ်စေမည်။ ^a a v6 ရှိလောသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော် အထက်က တည်ရှိခဲ့ရာအရပ်ဖြစ်၍၊ ထိုဌာနသည် ပျက်စီး၍ စွန့်ပစ်ခြင်းခံရသည်အထိ တည်ရှိခဲ့၏။ ယင်းသည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်သည်လည်း ထိုနည်းတူ အဆုံးသတ်နိုင်ကြောင်း သတိပေးချက်ဖြစ်၏။

⁷ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ ပရောဖက်များနှင့် လူအပေါင်းတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်၌ ဤစကားများကို ယေရမိ ဟောပြောသည်ကို ကြားကြ၏။ ⁸လူအပေါင်းတို့အား ဆင့်ဆိုရန် ငါတို့၏ခမည်းတော် မိမိကို မိန့်မှာတော်မူသမျှကို ယေရမိ ဟောပြော၍ပြီးသောအခါ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ ပရောဖက်များနှင့် လူအပေါင်းတို့သည် သူ့ကိုဖမ်းဆီး၍၊ “သင်သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်။ ⁹အဘယ်ကြောင့် သင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နာမတော်ကို အမှီပြု၍၊ ‘ဤအိမ်တော်သည် ရှိလောမြို့ကဲ့သို့ဖြစ်၍၊ ဤမြို့သည် လူသူကင်းမဲ့ လူနေမဲ့ရာ ဖြစ်လိမ့်မည်’ ဟု ဟောပြောသနည်း” ဟု ဆို၍ ဟစ်အော်ကြ၏။ ထို့နောက် လူအပေါင်းတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်၌ ယေရမိအနီးတွင် စုဝေးကြ၏။

¹⁰ယုဒမင်းမှူးမတ်တို့သည် ဤအမှုကို ကြားသောအခါ၊ နန်းတော်မှ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်သို့ တက်သွား၍၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော် တံခါးသစ်ဝ၌ ထိုင်ကြ၏။ ¹¹ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်တို့သည် မင်းမှူးမတ်များနှင့် လူအပေါင်းတို့အား၊ “ဤသူသည် သေထိုက်၏။ သင်တို့ကိုယ်တိုင် ကြားသည်အတိုင်း၊ သူသည် ဤမြို့တစ်ဖက်၌ ဟောပြောလေပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။

¹²ယေရမိသည် မင်းမှူးမတ်အပေါင်းနှင့် လူအပေါင်းတို့အား၊ “သင်တို့ ကြားသမျှအတိုင်း ဤအိမ်တော်နှင့် ဤမြို့တစ်ဖက်၌ ဟောပြောစေရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူ၏။ ¹³ထို့ကြောင့် သင်တို့၏အကျင့်အကြံတို့ကို ပြုပြင်၍၊ သင်တို့၏ခမည်းတော်၏အသံတော်ကို နားထောင်ကြလော့။ သို့ပြုလျှင် သင်တို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့တစ်ဖက်၌ မိန့်မြွက်တော်မူသောဘေးဒဏ်အတွက် နောင်တရတော်မူလိမ့်မည်။ ¹⁴ငါမူကား၊ သင်တို့၏လက်၌ ရှိ၏။ သင်တို့ အထင်အတိုင်း ကောင်းသည်၊ မှန်သည်ဟု ထင်မြင်သမျှအတိုင်း ငါ့ကို ပြုကြလော့။ ¹⁵သို့ရာတွင် ဤအချက်ကို အမှန်သိမှတ်ကြလော့။ သင်တို့သည် ငါ့ကို သတ်လျှင်၊ အပြစ်မဲ့သောသွေးကို သင်တို့ကိုယ်တိုင်အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ဤမြို့နှင့် မြို့သားတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း သက်ရောက်စေကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဤစကားအလုံးစုံကို သင်တို့ ကြားသိစေရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို သင်တို့ထံသို့ ဧကန်အမှန် စေလွှတ်တော်မူပြီ” ဟု မြွက်ဆို၏။

¹⁶ထိုအခါ မင်းမှူးမတ်များနှင့် လူအပေါင်းတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်တို့အား၊ “ဤသူသည် သေဒဏ်မခံထိုက်။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နာမတော်ဖြင့် ငါတို့အား ဟောပြောလေပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။

¹⁷ပြည်တော်၏အသက်ကြီးသူ အချို့တို့သည် ထ၍၊ စည်းဝေးလျက်ရှိသော လူအပေါင်းတို့အား ဤသို့ ဆိုကြ၏။

¹⁸“ဟေဇကိမင်းသည် ယုဒပြည်ကို အုပ်စိုးစဉ်အခါ၊ မောရရှိမြို့သား မိက္ခာသည် ပရောဖက်ပြု၍၊ ယုဒပြည်သားအပေါင်းတို့အား၊ ‘ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော် ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ဇိအုန်တောင်ကို လယ်ကဲ့သို့ ထွန်ယက်လိမ့်မည်။ ယေရုရှလင်မြို့သည် အုတ်ပုံဖြစ်၍၊ ဗိမာန်တော်တောင်သည် တောအုပ်ဖုံးသောကုန်း ဖြစ်လိမ့်မည်’ ဟု ဆိုခဲ့၏” ဟု ဆိုကြ၏။

¹⁹ယုဒရှင်ဘုရင် ဟေဇကိနှင့် ယုဒပြည်သားအပေါင်းတို့သည် သူ့ကို သတ်ကြသလော။ ဟေဇကိမင်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ကျေးဇူးတော်ကို ရှာသောကြောင့်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့တစ်ဖက်၌ ခြိမ်းခြောက်တော်မူသောဘေးဒဏ်အတွက် နောင်တရတော်မူသည် မဟုတ်လော။ ငါတို့မူကား၊ ကိုယ်အပေါ်သို့ ကြီးစွာသောဘေးဒဏ်ကို သက်ရောက်စေတော့မည်။

²⁰ကိရယတ်ယာရိမ်မြို့သား ရှေမာယ၏သား ဥရိယ ဟူသော အခြားသူတစ်ဦးသည်လည်း ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နာမတော်ဖြင့် ပရောဖက်ပြု၏။ သူသည် ယေရမိ၏စကားကဲ့သို့သော စကားဖြင့် ဤမြို့နှင့် ဤပြည်တစ်ဖက်၌ ဟောပြော၏။ ²¹ယောယကိမ်မင်းကြီးနှင့် သူ၏စစ်သူရဲအပေါင်း၊ မင်းမှူးမတ်အပေါင်းတို့သည် သူ၏စကားကို ကြားသောအခါ၊ ရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို သတ်ရန် ကြံစည်၏။ ဥရိယသည် ထိုသိတင်းကို ကြားလျှင် ကြောက်၍ ထွက်ပြေးသဖြင့်၊ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ရောက်လေ၏။ ²²ထိုအခါ ယောယကိမ်မင်းကြီးသည် လူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်သို့ စေလွှတ်၏။ အာခဗော်၏သား ဧလနါသန်နှင့် သူနှင့်အတူ အခြားသူများကိုလည်း စေလွှတ်၏။ ²³ထိုသူတို့သည် ဥရိယကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ယောယကိမ်မင်းကြီးထံသို့ ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ မင်းကြီးသည် သူ့ကို ထားဖြင့်သတ်၍၊ အလောင်းကို ဆင်းရဲသားတို့၏သင်္ချိုင်း၌ ပစ်ချလေ၏။

²⁴သို့ရာတွင် ရှာဖန်၏သား အဟိကံသည် ယေရမိဘက်၌ ကူညီထောက်ခံသဖြင့်၊ ယေရမိကို သတ်စေရန် လူများလက်သို့ မအပ်ဘဲ ရှိ၏။