يرمياه 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹جڏهن يوسياه جي پٽ يهوياقيم يهوداه تي بادشاهي ڪرڻ شروع ڪئي، تڏهن اسان جي پيءُ وٽان هي ڪلام آيو تہ

²اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ منهنجي گھر جي صحن ۾ بيهي، يهوداه جي انهن سڀني شهرن کي، جيڪي اتي عبادت ڪرڻ لاءِ اچن ٿا، اهو هر ڪلام ٻڌاءِ جنهن جو آءٌ توکي حڪم ٿو ڏيان؛ ڪجهہ بہ نہ لڪاءِ. ³ٿي سگھي ٿو تہ اهي ٻڌن ۽ هر ڪو پنهنجي بڇڙي واٽ کان موٽي اچي؛ تڏهن آءٌ انهيءَ آفت بابت پنهنجو ارادو بدلائيندس، جيڪا آءٌ انهن جي بڇڙن ڪمن سبب انهن لاءِ رٿي رهيو آهيان. ⁴کين چئو تہ اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ جيڪڏهن اوهين منهنجو نہ ٻڌندا، ۽ منهنجي انهيءَ شريعت تي نہ هلندا جيڪا مون اوهان جي اڳيان رکي آهي، ⁵۽ منهنجن ٻانهن نبين جو نہ ٻڌندا، جن کي آءٌ بار بار اوهان ڏانهن موڪليندو رهيو آهيان—پر اوهان ڪڏهن بہ نہ ٻڌيو— ⁶تہ آءٌ هن گھر کي شيلوه جهڙو بڻائيندس، ۽ هن شهر کي زمين جي سڀني قومن لاءِ لعنت بڻائيندس. ^a a v6 شيلوه اها جاءِ هئي جتي اسان جي پيءُ جي مقدس جاءِ ڪنهن وقت بيٺل هئي، تان جو اها تباهه ٿي ۽ ڇڏي ويئي—هڪ تنبيهه تہ يروشلم ۾ هيڪل جو بہ اهو ئي انجام ٿي سگھي ٿو.

⁷ڪاهنن، نبين ۽ سڀني ماڻهن يرمياه کي اسان جي پيءُ جي گھر ۾ اهي ڳالهيون چوندي ٻڌو. ⁸جڏهن يرمياه اهو سڀ ڪجهہ چئي پورو ڪيو جيڪو اسان جي پيءُ کيس سڀني ماڻهن کي چوڻ جو حڪم ڏنو هو، تڏهن ڪاهنن، نبين ۽ سڀني ماڻهن کيس پڪڙي ورتو ۽ رڙ ڪري چيو تہ ”تون ضرور مرندين! ⁹تو اسان جي پيءُ جي نالي تي نبوت ڇو ڪئي تہ ’هي گھر شيلوه جهڙو ٿيندو، ۽ هي شهر ويران ۽ غير آباد ٿيندو‘؟“ پوءِ سڀ ماڻهو اسان جي پيءُ جي گھر ۾ يرمياه جي چوڌاري گڏ ٿي ويا.

¹⁰اها ڳالهہ ٻڌي يهوداه جا سردار بادشاهه جي محل کان اسان جي پيءُ جي گھر ڏانهن مٿي ويا ۽ اسان جي پيءُ جي گھر جي نئين دروازي جي مدخل تي ويهي رهيا. ¹¹تڏهن ڪاهنن ۽ نبين سردارن ۽ سڀني ماڻهن کي چيو تہ ”هي ماڻهو موت جي لائق آهي؛ هن هن شهر خلاف نبوت ڪئي آهي، جيئن اوهان پاڻ پنهنجن ڪنن سان ٻڌو آهي.“

¹²يرمياه سڀني سردارن ۽ ماڻهن کي چيو تہ ”اسان جي پيءُ مون کي موڪليو آهي تہ هن گھر ۽ شهر خلاف اهو سڀ ڪجهہ نبوت ڪريان جيڪو اوهان ٻڌو آهي. ¹³تنهنڪري پنهنجن رستن ۽ ڪمن کي سڌاريو، اوهان جي پيءُ جو آواز مڃيو، تہ اوهان جو پيءُ انهيءَ آفت بابت جيڪا هن اوهان تي اچڻ جو اعلان ڪيو آهي، پنهنجو ارادو بدلائيندو. ¹⁴پر ڏسو، آءٌ اوهان جي هٿن ۾ آهيان. جيڪو اوهان کي چڱو ۽ درست لڳي، سو مون سان ڪريو. ¹⁵پر پڪ سان ڄاڻو تہ جيڪڏهن اوهان مون کي ماريو، تہ اوهين پاڻ تي، هن شهر تي ۽ ان جي رهاڪن تي بيگناهه جو رت آڻيندا—ڇالاءِ جو اسان جي پيءُ سچ پچ مون کي اوهان ڏانهن موڪليو آهي تہ اوهان جي ٻڌندي اهي سڀ ڳالهيون چوان.“

¹⁶تڏهن سردارن ۽ سڀني ماڻهن ڪاهنن ۽ نبين کي چيو تہ ”هن ماڻهوءَ لاءِ موت جي سزا ناهي، ڇاڪاڻ تہ هن اسان سان اسان جي پيءُ جي نالي تي ڳالهايو آهي.“

¹⁷ملڪ جا ڪجهہ بزرگ اٿي بيهي ماڻهن جي سڄي جماعت کي چيائون تہ

¹⁸”مورشتي ميڪاه يهوداه جي بادشاهه حزقياه جي ڏينهن ۾ نبوت ڪئي ۽ يهوداه جي سڀني ماڻهن کي چيائين تہ ’آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ صيهون کي ٻني وانگر هر هلايو ويندو، يروشلم کنڊر ٿي ويندو، ۽ هيڪل جو جبل ٻيلي سان ڍڪيل ٽڪري ٿي ويندو.‘“

¹⁹ڇا يهوداه جي بادشاهه حزقياه ۽ سڄي يهوداه کيس ماري ڇڏيو؟ ڇا هو اسان جي پيءُ کان نہ ڊنو ۽ سندس مهربانيءَ جو طالب نہ ٿيو؟ تنهنڪري اسان جي پيءُ انهيءَ آفت بابت جنهن جي هن انهن کي ڌمڪي ڏني هئي، پنهنجو ارادو بدلايو. اسين پنهنجي مٿان وڏي آفت آڻڻ تي آهيون.

²⁰هڪ ٻيو ماڻهو بہ هو جيڪو اسان جي پيءُ جي نالي تي نبوت ڪندو هو، يعني ڪرياٿ-يعاريم جو شمعياه جو پٽ اوريا. هن هن شهر ۽ ملڪ خلاف يرمياه جهڙن لفظن ۾ نبوت ڪئي. ²¹جڏهن بادشاهه يهوياقيم، سندس سڀني جنگي مردن ۽ سڀني سردارن سندس ڳالهيون ٻڌيون، تڏهن بادشاهه کيس مارائڻ جي ڪوشش ڪئي. اوريا اها ڳالهہ ٻڌي، ڊڄي ويو ۽ ڀڄي مصر پهچي بچي ويو. ²²پوءِ بادشاهه يهوياقيم مصر ڏانهن ماڻهو موڪليا—عڪبور جو پٽ الناتن ۽ ساڻس ٻيا ماڻهو. ²³اهي اوريا کي مصر مان بادشاهه يهوياقيم وٽ وٺي آيا، جنهن کيس تلوار سان ماري، سندس لاش عام ماڻهن جي قبرن ۾ اڇلائي ڇڏيو.

²⁴پر شافان جي پٽ احيقام يرمياه جي حمايت ڪئي، تنهنڪري کيس ماري وجهڻ لاءِ ماڻهن جي حوالي نہ ڪيو ويو.