يرمياه 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹جڏهن يوسياه جو پٽ صدقياه يهوداه جو بادشاهه ٿي حڪومت ڪرڻ لڳو، تڏهن يرمياه ڏانهن اسان جي پيءُ کان هي ڪلام آيو تہ

²اسان جي پيءُ مون کي چيو تہ پنهنجي لاءِ پٽا ۽ جُوا جون ڪاٺيون ٺاهي پنهنجي ڳچيءَ تي رک. ³پوءِ يروشلم ۾ يهوداه جي بادشاهه صدقياه وٽ آيل قاصدن هٿان ادوم، موآب، عمون، صور ۽ صيدا جي بادشاهن ڏانهن پيغام موڪل.

⁴کين حڪم ڏي تہ پنهنجن مالڪن کي ٻڌائين تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”پنهنجن مالڪن کي هيئن ٻڌايو تہ ⁵مون پاڻ پنهنجي وڏي قدرت ۽ ڊگھيل ٻانهن سان زمين کي، ان جي مٿان رهندڙ ماڻهن ۽ جانورن سميت، جوڙي ڇڏيو، ۽ جنهن کي مان مناسب سمجهان ٿو، تنهن کي اها ڏيان ٿو. ⁶هاڻي مون اهي سڀ ملڪ بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر، پنهنجي ٻانهي کي ڏنا آهن؛ ايتريقدر جو ٻنيءَ جا جهنگلي جانور بہ کيس سندس خدمت لاءِ ڏنا اٿم. ⁷سڀ قومون سندس، سندس پٽ ۽ سندس پوٽي جي خدمت ڪنديون، تان جو سندس پنهنجي ملڪ جو وقت اچي؛ تڏهن گھڻيون قومون ۽ وڏا بادشاهه کائنس پنهنجي خدمت ڪرائيندا.“

⁸پر جيڪا قوم يا بادشاهي بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر جي خدمت نہ ڪندي، يا پنهنجي ڳچي سندس جُوئي هيٺان نہ رکندي، تنهن قوم کي مان تلوار، ڏڪار ۽ وبا سان سزا ڏيندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، تان جو سندس هٿان کين تباهه ڪري ڇڏيان. ⁹”تنهنڪري پنهنجن نبين، فال ڏسڻ وارن، خواب ڏسڻ وارن، ٻڌائيندڙن يا جادوگرن جي ڳالهه نہ ٻُڌو، جيڪي اوهان کي چون ٿا تہ ’اوهين بابل جي بادشاهه جي خدمت نہ ڪندا.‘ ¹⁰اهي اوهان کي پنهنجي ملڪ کان پري ڪرڻ لاءِ ڪوڙي نبوت ٿا ڪن؛ مان اوهان کي ڪڍي ڇڏيندس ۽ اوهين مري ويندا. ¹¹پر جيڪا قوم پنهنجي ڳچي بابل جي بادشاهه جي جُوئي هيٺان آڻي سندس خدمت ڪندي، تنهن کي مان سندس پنهنجي ملڪ تي ڇڏيندس، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، تہ جيئن اها ان ۾ ٻني ٻاري ڪري ۽ ان ۾ رهي.“

¹²مون ساڳيون ئي ڳالهيون يهوداه جي بادشاهه صدقياه کي چيون تہ پنهنجون ڳچيون بابل جي بادشاهه جي جُوئي هيٺان رکو، سندس ۽ سندس قوم جي خدمت ڪريو ۽ جيئرا رهو. ¹³اوهين ۽ اوهان جي قوم تلوار، ڏڪار ۽ وبا سان ڇو مرندا، جيئن اسان جي پيءُ ان قوم بابت چيو آهي جيڪا بابل جي بادشاهه جي خدمت نہ ڪندي؟

¹⁴انهن نبين جي ڳالهه نہ ٻُڌو جيڪي اوهان کي چون ٿا تہ ’اوهين بابل جي بادشاهه جي خدمت نہ ڪندا،‘ ڇاڪاڻ تہ اهي اوهان کي ڪوڙي نبوت ٿا ڪن. ¹⁵مون هنن کي نہ موڪليو آهي، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، تڏهن بہ اهي منهنجي نالي ۾ ڪوڙي نبوت ٿا ڪن، تنهنڪري مان اوهان کي ڪڍي ڇڏيندس ۽ اوهين تباهه ٿي ويندا — اوهين ۽ اوهان کي نبوت ڪندڙ نبي.

¹⁶پوءِ مون ڪاهنن ۽ انهن سڀني ماڻهن کي چيو تہ اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ پنهنجن انهن نبين جي ڳالهه نہ ٻُڌو جيڪي نبوت ڪري چون ٿا تہ ’ڏسو، اسان جي پيءُ جي گھر جا ٿانو جلد ئي بابل کان موٽايا ويندا‘ — اهي اوهان کي ڪوڙي نبوت ٿا ڪن. ¹⁷انهن جي ڳالهه نہ ٻُڌو. بابل جي بادشاهه جي خدمت ڪريو ۽ جيئرا رهو. هن شهر کي ويران ٿيڻ ڇو ڏيو؟

¹⁸پر جيڪڏهن اهي نبي آهن، ۽ اسان جي پيءُ جو ڪلام انهن سان گڏ آهي، تہ اهي آسمان جي لشڪرن جي پيءُ سان عرض ڪن تہ جيڪي ٿانو سندس گھر ۾، يهوداه جي بادشاهه جي گھر ۾ ۽ يروشلم ۾ باقي رهيل آهن، سي بابل نہ وڃن. ¹⁹ڇاڪاڻ تہ ٿنڀن، سمنڊ، ٽيڪن ۽ هن شهر ۾ باقي رهيل ٻين ٿانون بابت آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي، ^a a v19 هتي ”سمنڊ“ مان مراد پاڻيءَ جو سمنڊ ناهي، پر اهو وڏو ڪانسيءَ جو حوض آهي جيڪو هيڪل جي صحن ۾ رکيل هو ۽ ڪاهن ان کي ڌوئڻ لاءِ ڪم آڻيندا هئا.

²⁰جيڪي بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر نہ کنيا هئا، جڏهن هن يهوداه جي بادشاهه، يهوياقيم جي پٽ يڪنياه کي، يهوداه ۽ يروشلم جي سڀني اميرن سميت، يروشلم کان بابل ڏانهن جلاوطن ڪيو هو،

²¹ها، جيڪي ٿانو اسان جي پيءُ جي گھر ۾، يهوداه جي بادشاهه جي گھر ۾ ۽ يروشلم ۾ باقي رهيا آهن، تن بابت آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ

²²اهي بابل ڏانهن کڻي وڃبا ۽ اتي ان ڏينهن تائين رهندا جيستائين مان انهن لاءِ نہ اچان، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. تڏهن مان انهن کي مٿي آڻيندس ۽ هن جاءِ تي واپس ڪندس.