ارمیا 27

27 ¹در آغازِ سلطنتِ صِدقیا پسرِ یوشیا، پادشاهِ یهودا، این کلام از جانبِ پدر ما بر اِرمیا نازل شد:

²پدر ما به من چنین گفت: برای خود بندها و چوب‌های یوغ بساز و آنها را بر گردنت بگذار. ³سپس به‌واسطهٔ فرستادگانی که نزد صِدقیا پادشاهِ یهودا به اورشلیم آمده‌اند، برای پادشاهانِ اَدوم، موآب، عَمّون، صور و صیدون پیغام بفرست.

⁴به ایشان فرمان بده که به سرورانِ خود بگویند: پدرِ لشکرهای آسمان چنین می‌فرماید: «به سرورانِ خود چنین بگویید: ⁵من خودْ زمین را با انسان‌ها و حیواناتی که بر رویِ آنند، به نیرویِ عظیم و بازویِ درازِ خود ساختم، و آن را به هر که در نظرم پسندیده آید، می‌بخشم. ⁶اکنون همهٔ این سرزمین‌ها را به خدمتگزارم نبوکدنصر، پادشاهِ بابل، بخشیده‌ام؛ حتی حیواناتِ وحشیِ صحرا را نیز به او داده‌ام تا او را خدمت کنند. ⁷همهٔ ملت‌ها او و پسرش و نوه‌اش را خدمت خواهند کرد، تا آنگاه که زمانِ سرزمینِ خودِ او فرا رسد؛ آنگاه ملت‌های بسیار و پادشاهانِ بزرگ او را به بندگیِ خویش خواهند گرفت.»

⁸اما آن ملت یا مملکتی که نبوکدنصر پادشاهِ بابل را خدمت نکند و گردنِ خود را زیرِ یوغِ او ننهد، آن ملت را با شمشیر و قحطی و طاعون مجازات خواهم کرد، پدر ما می‌فرماید، تا آنگاه که ایشان را به دستِ او هلاک سازم. ⁹«پس به انبیای خود و فالگیران و خواب‌بینان و غیب‌گویان و جادوگرانِ خویش گوش مدهید، که به شما می‌گویند: ‹پادشاهِ بابل را خدمت نخواهید کرد.› ¹⁰ایشان برای شما به دروغ نبوّت می‌کنند تا شما را از سرزمینتان دور سازند؛ من شما را بیرون خواهم راند و خواهید مرد. ¹¹اما آن ملتی که گردنِ خود را زیرِ یوغِ پادشاهِ بابل بیاورد و او را خدمت کند، در سرزمینِ خودش باقی خواهم گذاشت، پدر ما می‌فرماید، تا آن را کِشت کند و در آن ساکن باشد.»

¹²همین سخنان را به صِدقیا پادشاهِ یهودا گفتم: گردن‌های خود را زیرِ یوغِ پادشاهِ بابل بگذارید و او و قومِ او را خدمت کنید و زنده بمانید. ¹³چرا باید تو و قومت با شمشیر و قحطی و طاعون بمیرید، چنانکه پدر ما دربارهٔ ملتی که پادشاهِ بابل را خدمت نکند، گفته است؟

¹⁴به انبیایی که به شما می‌گویند: ‹پادشاهِ بابل را خدمت نخواهید کرد،› گوش مدهید، زیرا ایشان برای شما به دروغ نبوّت می‌کنند. ¹⁵پدر ما می‌فرماید: من ایشان را نفرستاده‌ام، اما ایشان به نامِ من به دروغ نبوّت می‌کنند؛ پس من شما را بیرون خواهم راند و هلاک خواهید شد—هم شما و هم انبیایی که برایتان نبوّت می‌کنند.

¹⁶آنگاه به کاهنان و تمامیِ این قوم گفتم: پدر ما چنین می‌فرماید: به انبیای خود که نبوّت می‌کنند: ‹اینک ظروفِ خانهٔ پدر ما به‌زودی از بابل بازآورده خواهد شد،› گوش مدهید، زیرا ایشان برای شما به دروغ نبوّت می‌کنند. ¹⁷به ایشان گوش مدهید. پادشاهِ بابل را خدمت کنید و زنده بمانید. چرا باید این شهر ویران گردد؟

¹⁸اما اگر ایشان انبیایند و کلامِ پدر ما با ایشان است، پس بگذارید نزد پدرِ لشکرهای آسمان التماس کنند تا ظروفی که در خانهٔ او و خانهٔ پادشاهِ یهودا و در اورشلیم باقی مانده، به بابل برده نشود. ¹⁹زیرا پدرِ لشکرهای آسمان دربارهٔ ستون‌ها و «دریا» و پایه‌ها و بقیهٔ ظروفی که در این شهر باقی مانده، چنین می‌فرماید: ^a a v19 در اینجا «دریا» به پیکرهٔ آبی اشاره ندارد، بلکه حوضِ بزرگِ برنجینی است که در صحنِ معبد قرار داشت و کاهنان برای شست‌وشو از آن استفاده می‌کردند.

²⁰همان ظروفی که نبوکدنصر پادشاهِ بابل، هنگامی که یِکُنیا پسرِ یِهویاقیم، پادشاهِ یهودا را با همهٔ اشرافِ یهودا و اورشلیم از اورشلیم به بابل به تبعید برد، نگرفت،

²¹آری، پدرِ لشکرهای آسمان دربارهٔ ظروفی که در خانهٔ پدر ما و خانهٔ پادشاهِ یهودا و در اورشلیم باقی مانده، چنین می‌فرماید:

²²آنها به بابل برده خواهند شد و تا روزی که به سراغشان بیایم در آنجا خواهند ماند، پدر ما می‌فرماید. آنگاه آنها را برخواهم آورد و به این مکان بازخواهم گرداند.