Yermia 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹Waktu Sidkia bin Yosia ngawitan jumeneng raja di Yuda, aya pangandika ti Rama urang anu sumping ka Yermia, kieu:

²Kieu dawuhan Rama urang ka kaula: Sing nyieun tali jeung palang pasangan, tuluy pasangkeun kana beuheung maneh. ³Tuluy kirimkeun warta ka raja-raja Edom, Moab, Amon, Tirus, jeung Sidon, ku parantaraan utusan-utusan anu geus daratang ka Yerusalem, ka Sidkia raja Yuda.

⁴Parentahkeun ka maranehna sangkan ngabejaan dununganana: Kieu dawuhan Rama, Gustining balad sawarga: “Bejakeun kieu ka dunungan maraneh: ⁵Kami anu geus nyiptakeun bumi, katut manusa jeung sato anu araya di luhureunana, ku kakawasaan Kami anu rohaka sarta ku leungeun Kami anu ngerembay; sarta ieu bumi ku Kami rek dipaparinkeun ka saha bae anu dipikamanah ku Kami. ⁶Ayeuna sakabeh nagri ieu ku Kami geus dipaparinkeun ka Nebukadnesar raja Babul, abdi Kami; malah sato-sato leuweung oge ku Kami geus dipaparinkeun supaya ngawula ka manehna. ⁷Sakabeh bangsa bakal ngawula ka manehna, ka anakna, jeung ka incuna, nepi ka datang mangsa pikeun nagrina sorangan; geus kitu loba bangsa jeung raja-raja anu agung bakal maksa manehna supaya ngawula ka maranehna.”

⁸Tapi bangsa atawa karajaan mana bae anu embung ngawula ka Nebukadnesar raja Babul atawa embung nunda beuheungna kana pasangan manehna, eta bangsa teh ku Kami bakal disiksa ku pedang, ku kalaparan, jeung ku pagebug, kitu dawuhan Rama urang, nepi ka maranehna dibinasakeun ku Kami ku parantaraan leungeun manehna. ⁹“Ku sabab kitu, ulah ngadengekeun nabi-nabi maraneh, tukang-tukang ramal, tukang ngimpi, tukang tenung, atawa tukang sihir, anu ngaromong ka maraneh, ‘Maraneh moal ngawula ka raja Babul.’ ¹⁰Maranehna teh ngaramalkeun bohong ka maraneh, anu bakal nyingkahkeun maraneh jauh ti nagri maraneh; maraneh bakal diusir ku Kami, tuluy paraeh. ¹¹Tapi bangsa anu daek nunda beuheungna kana pasangan raja Babul sarta ngawula ka manehna, ku Kami rek diantep cicing di nagrina sorangan, kitu dawuhan Rama urang, supaya digarap jeung dicicingan.”

¹²Kieu pangandika anu sarua, ku kaula diunjukkeun ka Sidkia raja Yuda: Tunda beuheung aranjeun kana pasangan raja Babul, kudu ngawula ka manehna jeung ka rahayatna, supaya hirup. ¹³Ku naon aranjeun jeung rahayat aranjeun kudu paraeh ku pedang, ku kalaparan, jeung ku pagebug, cocog jeung dawuhan Rama urang ngeunaan bangsa anu embung ngawula ka raja Babul?

¹⁴Ulah ngadengekeun nabi-nabi anu ngaromong ka aranjeun, “Aranjeun moal ngawula ka raja Babul,” sabab maranehna ngaramalkeun bohong ka aranjeun. ¹⁵Maranehna henteu diutus ku Kami, kitu dawuhan Rama urang, tapi maranehna ngaramalkeun kabohongan bari nyebut-nyebut jenengan Kami, nu matak aranjeun bakal diusir ku Kami tuluy tumpur—aranjeun jeung nabi-nabi anu ngaramalkeun ka aranjeun.

¹⁶Geus kitu kaula nyarita ka para imam jeung ka sakabeh rahayat ieu: Kieu dawuhan Rama urang: Ulah ngadengekeun nabi-nabi aranjeun anu ngaramalkeun, “Tuh, parabot Bait Rama urang teh moal lila deui bakal dibawa balik ti Babul”—maranehna teh ngaramalkeun bohong ka aranjeun. ¹⁷Ulah ngadengekeun maranehna. Kudu ngawula ka raja Babul, supaya hirup. Ku naon ieu kota kudu diantep jadi ruruntuhan?

¹⁸Tapi upama maranehna enya nabi, sarta pangandika Rama urang aya di maranehna, sina maranehna neneda ka Rama, Gustining balad sawarga, supaya parabot anu kari di Bait Mantenna, di karaton raja Yuda, jeung di Yerusalem, ulah nepi ka dibawa ka Babul. ¹⁹Sabab kieu dawuhan Rama, Gustining balad sawarga, ngeunaan tihang-tihang, Laut, tatakan-tatakan, jeung parabot sejenna anu kari di ieu kota, ^a a v19 Di dieu “Laut” teh sanes cai anu ngimplung, tapi wadah tambaga anu kacida gedena anu ngadeg di buruan Bait Allah, anu dipake ku para imam pikeun nyeuseuh.

²⁰nya eta parabot anu henteu dibawa ku Nebukadnesar raja Babul waktu manehna ngaboyong Yekonya bin Yoyakim, raja Yuda, ti Yerusalem ka Babul, bareng jeung sakabeh gegeden Yuda jeung Yerusalem,

²¹enya, kieu dawuhan Rama, Gustining balad sawarga, ngeunaan parabot anu kari di Bait Rama urang, di karaton raja Yuda, jeung di Yerusalem:

²²Eta parabot bakal diboyong ka Babul sarta bakal aya di dinya nepi ka poe Kami datang pikeun nyokot deui, kitu dawuhan Rama urang. Geus kitu ku Kami bakal dibawa unggah sarta dibalikkeun deui ka ieu tempat.