پلار خپل کلام يهوداه ته رالېږى
یرمیا د معبد په انګړ کې وايي چې دا کور کېدای شي د شیلوه په څېر پای ته ورسېږي، او کاهنان او پېغمبران یې نیسي او د مرګ غوښتنه کوي. هغه یې نرم نه کوي — وګرځئ، او ستاسو پلار به خپله اراده بدله کړي. چارواکي او مشران یې ژغوري، که څه هم اوریا د همدې خبرو لپاره ووژل شو.
26 1کله چې د يوشيا زوئ يهوياقيم په يهوداه باندې خپله بادشاهى شروع کړه، نو دا کلام د زمونږ پلار له طرفه راغلو چې،
2زمونږ پلار داسې فرمائى چې، زما د کور په انګنه کښې ودرېږه او د يهوداه هغه ټولو ښارونو ته چې هلته عبادت ته راځى، هر هغه کلام ووايه چې زۀ يې د وئيلو حُکم درکوم. هيڅ شے مۀ ساتۀ. 3کۀ داسې وى چې هغوئ به واورى او هر يو به د خپلې بدې لارې نه واپس شى، نو بيا به زۀ د هغه آفت په حقله خپل خيال بدل کړم چې زما د هغوئ د بدو کارونو په سبب د هغوئ دپاره اراده کوله. 4هغوئ ته ووايه چې، زمونږ پلار داسې فرمائى چې، کۀ تاسو زما خبره وا نۀ اورئ او زما په هغه شريعت باندې لاړ نۀ شئ چې ما ستاسو مخکښې ايښے دے، 5او زما د نوکرانو نبيانو خبره وا نۀ اورئ چې زۀ يې تاسو ته بيا بيا رالېږم، خو تاسو هيچرې هم خبره وا نۀ اورله، 6نو بيا به زۀ دا کور د سيلو په شان کړم او دا ښار به د زمکې د ټولو قومونو دپاره لعنت کړم. a a v6 سيلو هغه ځائ وو چرته چې د زمونږ پلار مقدس ځائ کله ولاړ وو، ترڅو چې هغه ويجاړ شو او پرېښودے شو — دا يوه خبردارى وه چې په يروشلم کښې هيکل هم په همدې انجام رسېدے شى.
7اِمامانو، نبيانو او ټولو خلقو يرمياه د زمونږ پلار په کور کښې دا خبرې کوونکے واورېدو. 8کله چې يرمياه هغه ټولې خبرې وکړلې چې زمونږ پلار هغۀ ته د ټولو خلقو وئيلو حُکم کړے وو، نو اِمامانو، نبيانو او ټولو خلقو هغه ونيولو او چغې يې وهلې چې، تۀ به ضرور مرې! 9تۀ ولې د زمونږ پلار په نوم پېشنګوئى کوې چې، دا کور به د سيلو په شان شى او دا ښار به ويجاړ او بېآباده شى؟ او ټول خلق د زمونږ پلار په کور کښې د يرمياه چاپېره راجمع شول.
10کله چې د يهوداه حاکمانو دا واورېدل، نو هغوئ د بادشاه د کور نه د زمونږ پلار کور ته پورته لاړل او د زمونږ پلار د کور د نوى دروازې په لار کښې کښيناستل. 11بيا اِمامانو او نبيانو حاکمانو او ټولو خلقو ته ووئيل چې، دا سړے د مرګ لائق دے، ځکه چې هغۀ د دې ښار په خلاف پېشنګوئى وکړه، لکه چې تاسو په خپله واورېدله.
12يرمياه ټولو حاکمانو او خلقو ته ووئيل چې، زمونږ پلار زۀ رالېږلے يم چې د دې کور او ښار په خلاف هغه ټول څۀ پېشنګوئى وکړم چې تاسو واورېدل. 13نو اوس خپلې لارې او خپل کارونه سم کړئ، د خپل پلار آواز واورئ، نو ستاسو پلار به د هغه آفت په حقله خپل خيال بدل کړى چې د تاسو په خلاف يې اعلان کړے دے. 14خو زۀ دلته ستاسو په لاس کښې يم. چې څۀ تاسو له ښۀ او سم ښکارى، هغه زما سره وکړئ. 15خو دا په يقين سره پوه شئ چې، کۀ تاسو ما ووژنئ، نو تاسو به بېګناه وينه په خپل ځان، په دې ښار او د هغه په اوسېدونکيو راوړئ، ځکه چې په حقيقت کښې زمونږ پلار زۀ تاسو ته رالېږلے يم چې دا ټولې خبرې ستاسو په اورېدو کښې ووايم.
16بيا حاکمانو او ټولو خلقو اِمامانو او نبيانو ته ووئيل چې، دا سړے د مرګ د سزا لائق نۀ دے، ځکه چې هغۀ زمونږ سره د زمونږ پلار په نوم خبرې وکړې.
17د ملک ځنې مشران پاڅېدل او د خلقو ټولې مجلس ته يې ووئيل چې،
18د مورشت ميکاه هغه وخت پېشنګوئى وکړه کله چې حزقياه په يهوداه باندې بادشاهى کوله او د يهوداه ټولو خلقو ته يې ووئيل چې، د آسمان د لښکرو پلار داسې فرمائى چې، صيون به د پټى په شان کرلے شى، يروشلم به کنډواله جوړ شى او د هيکل غر به ځنګلى لوړه شى.
19آيا د يهوداه بادشاه حزقياه او ټول يهوداه هغه ووژلو؟ آيا هغۀ د زمونږ پلار نه وېره ونۀ کړه او د هغۀ رضا يې ونۀ لټوله، نو زمونږ پلار د هغه آفت په حقله خپل خيال بدل کړو چې د هغوئ په خلاف يې ګواښ کړے وو؟ مونږ د خپل ځان په خلاف لوئ آفت راوستلو ته نزدے يُو.
20اوس يو بل سړے هم وو چې د زمونږ پلار په نوم يې پېشنګوئى کوله، د کريت يعاريم د سمعياه زوئ اورياه. هغۀ د دې ښار او ملک په خلاف د يرمياه د خبرو په شان خبرې پېشنګوئى کولې. 21کله چې بادشاه يهوياقيم، د هغۀ ټولو جنګياليو او ټولو حاکمانو د هغۀ خبرې واورېدلې، نو بادشاه د هغۀ د وژلو کوشش وکړو. اورياه واورېدل، ووېرېدو، وتښتېدو او مصر ته وتښتېدو. 22بيا بادشاه يهوياقيم مصر ته څۀ سړى ولېږل، د عکبور زوئ الناتن او د هغۀ سره ځنې نور. 23هغوئ اورياه د مصر نه بادشاه يهوياقيم ته راوستلو، چې هغۀ په تُوره باندې ووژلو او د هغۀ لاش يې د عام خلقو په قبرونو کښې وغورزولو.
24خو د شافن زوئ اخيقام د يرمياه ملاتړ وکړو، نو ځکه هغه د وژلو دپاره خلقو ته حواله نۀ کړے شو.
