Yermia 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹Pangandika anu sumping ka Yermia perkara sakumna rahayat Yuda, dina taun kaopat Yoyakim bin Yosia, raja Yuda—nya eta taun kahiji Nebukadnesar raja Babul. ²Yermia nabi nyarioskeun ieu ka sakumna rahayat Yuda jeung ka sakabeh anu maratuh di Yerusalem: ³Ti taun katilu belas Yosia bin Amon raja Yuda nepi ka poe ieu, geus dua puluh tilu taun lilana, pangandika Rama urang sumping ka kaula; kaula geus mindeng-mindeng nyaritakeunana, tapi maraneh teu ngadarenge. ⁴Jeung Rama urang geus mindeng ngutus ka maraneh sakabeh abdi-Na, nya eta para nabi, tapi maraneh henteu ngadarenge atawa malire.

⁵Ceuk maranehna, “Pek ayeuna geura tarobat, masing-masing tina jalan nu goreng jeung tina pagawean nu jahat, sarta cicing di tanah anu ku Rama urang geus dipaparinkeun ka maraneh jeung ka karuhun maraneh, ti jaman baheula nepi ka salalanggengna. ⁶Ulah nuturkeun allah-allah sejen pikeun diabdi-abdi jeung disembah-sembah, atawa nyieun Kami bendu ku pagawean leungeun maraneh, supaya Kami henteu nganyenyeri maraneh.”

⁷Tapi maraneh teu ngadengekeun ka Kami, kitu dawuhan Rama urang, nepi ka maraneh ngahudang bebendu Kami ku pagawean leungeun maraneh, nu balukarna nganyenyeri maraneh sorangan.

⁸Ku sabab eta kieu dawuhan Rama Panguasa balad sawarga: Lantaran maraneh teu daraek ngadenge timbalan Kami, ⁹Kami rek ngagero sakabeh kaom ti kaler, kitu dawuhan Rama urang, kitu deui Nebukadnesar raja Babul, abdi Kami. Maranehna ku Kami rek dibawa narajang ieu tanah, pangeusina, jeung sakabeh bangsa di sakurilingna, pikeun dibasmi, dijadikeun nu matak muringkak, matak disurakan, sarta runtah salalanggengna. ¹⁰Kami rek mungkas di antara maranehna sora kasuka jeung sora kabungah, sora panganten lalaki jeung sora panganten awewe, sora panggilingan jeung cahaya lampu. ¹¹“Ieu sakuliah tanah rek jadi ruruntuhan jeung tanah kosong, sarta ieu bangsa-bangsa rek ngawula ka raja Babul salila tujuh puluh taun.”

¹²Sanggeus tujuh puluh taun tamat, Kami rek ngahukum raja Babul, bangsa eta, jeung tanah urang Kaldea lantaran kasalahanana—kitu dawuhan Rama urang—sarta dijadikeun tanah kosong salalanggengna. ¹³Kami rek ngadatangkeun ka eta tanah sagala rupa anu geus didawuhkeun ngalawan ka dinya, nya eta sakabeh anu geus ditulis dina ieu kitab, anu ku Yermia diramalkeun ngalawan sakabeh bangsa. ¹⁴Loba bangsa jeung raja-raja nu araragung rek ngabudakkeun maranehna oge; Kami rek males ka maranehna satimpal jeung pagaweanana, nya eta hasil gawe leungeunana.

Lumur Bebendu Rama

¹⁵Kieu dawuhan Rama urang, Rama Israil, ka kaula: Tampanan ieu lumur anggur bebendu tina panangan Kami, sarta inumkeun ka sakabeh bangsa anu bakal didatangan ku maneh lantaran diutus ku Kami. ^a a v15 Lumur bebendu anu kudu diinum ku bangsa-bangsa teh nya eta lumur anu ditampi ku Yesus pikeun ngaganti urang—“Nun Ama, upami kersa, candak ieu lumur ti Abdi” (Lukas 22:42)—supaya jalma-jalma anu percaya ka Anjeunna moal kudu nginum. ¹⁶Maranehna bakal nginum, tuluy ngadungdung jeung jadi gelo lantaran pedang anu diutus ku Kami ka tengah-tengah maranehna.

¹⁷Tuluy kaula nampanan lumur tina panangan Rama urang, sarta ngainumkeunana ka sakabeh bangsa anu ku Mantenna kaula diutus ka dinya. ¹⁸Nya eta Yerusalem, kota-kota Yuda, raja-rajana jeung para pajabatna—dijadikeun ruruntuhan, nu matak muringkak, nu matak diseungseurikeun, jeung bahan sapa, saperti kaayaanana ayeuna. ¹⁹Piraon raja Mesir, para abdina, para pajabatna, jeung sakumna rahayatna, ²⁰jeung sakabeh bangsa campuran; sakabeh raja di Us; sakabeh raja di Pelisti—Askelon, Gaza, Ekron, jeung sesana urang Asdod; ²¹Edom, Moab, jeung urang Amon; ²²sakabeh raja Tirus, sakabeh raja Sidon, jeung raja-raja di tanah basisir peuntaseun laut; ²³Dedan, Tema, Bus, jeung sakabeh anu nyukuran buuk dina tarangna; ^b b v23 Nyukuran buuk dina tarang teh hiji adat anu jadi ciri pikeun sababaraha kaom gurun Arab. ²⁴sakabeh raja Arab jeung raja bangsa campuran anu maratuh di gurun keusik; ²⁵sakabeh raja Simri, sakabeh raja Elam, jeung sakabeh raja Media; ²⁶sakabeh raja ti kaler, anu deukeut jeung anu jauh, hiji-hiji silih tukangan, jeung sakabeh karajaan di sakuliah bumi—sanggeusna, raja Sesah anu rek nginum. ^c c v26 Sesah teh ngaran sandi anu nyumputkeun Babul, dijieun ku cara ngabalikkeun hurup-hurupna—hiji cara nyebut hukuman anu bakal datang ka Babul tanpa ditembrakkeun.

²⁷Bejakeun ka maranehna: Kieu dawuhan Rama Panguasa balad sawarga, Rama Israil: Geura narginum, nepi ka marabok, utah, tuluy tarikokoprok, sarta ulah daregdeg deui, lantaran pedang anu diutus ku Kami ka tengah-tengah maraneh. ²⁸Lamun maranehna embung narampa lumur tina leungeun maneh pikeun diinum, bejakeun ka maranehna, “Kieu dawuhan Rama Panguasa balad sawarga: Maraneh kudu narginum! ²⁹Tuh, Kami geus mimiti ngadatangkeun balai ka kota anu dicap ku jenengan Kami. Na maraneh rek luput tina hukuman pisan? Moal, maraneh moal luput tina hukuman. Sabab Kami rek ngagero pedang ngalawan sakabeh anu maratuh di bumi, kitu dawuhan Rama Panguasa balad sawarga.”

³⁰“Ramalkeun sakabeh ieu kalimah ngalawan maranehna sarta bejakeun ka maranehna: ‘Rama urang ngagaur ti tempat nu luhur, ngaluarkeun soara-Na ti padaleman-Na nu suci; Mantenna ngagaur tarik ngalawan pepelakana, cumeluk saperti nu meres anggur, ngalawan sakabeh anu maratuh di bumi.’ ³¹Gaur eta nepi ka tungtung-tungtung bumi, sabab Rama urang ngadakwa bangsa-bangsa; Mantenna lebet kana hukuman jeung sakumna mahluk, sarta nu jarahat diselehkeun kana pedang, kitu dawuhan Rama urang.”

³²Kieu dawuhan Rama Panguasa balad sawarga: Tuh, balai keur sumebar ti bangsa ka bangsa—angin topan nu rongkah ngagolak ti tungtung-tungtung bumi.

³³Dina poe eta, nu tiwas ku Rama urang bakal pating gorolong ti tungtung bumi nepi ka tungtung sejenna—teu aya nu midangdam, teu aya nu nyampeurkeun, teu aya nu ngubur, lir tai gemuk di tanah.

³⁴Geura midangdam, eh para pangangon, jeung geura midangdam; geura guling-guling dina kekebul, eh para gegeden pepelakan! Sabab geus datang poena maraneh dipeuncit; maraneh bakal maruragrag sarta peupeus lir parabot nu adi. ³⁵Moal aya tempat pangbalikan pikeun para pangangon, moal aya jalan luput pikeun para gegeden pepelakan. ³⁶Darengekeun—sora ceurik para pangangon, jeung ratapan para gegeden pepelakan! Sabab Rama urang keur ngaruksak sampalanana, ³⁷sarta sampalan nu tengtrem jadi jempe lantaran bebendu Rama urang nu hurung. ³⁸Lir singa, Mantenna geus ninggalkeun guha-Na, sabab tanah maranehna geus jadi tanah kosong lantaran pedang si panganiaya jeung lantaran bebendu Rama urang nu hurung.