چاپ شوی
کتاب

پلار يرمياه ته د انځرو دوه ټوکرئ ښائى

د انځرو دوه ټوکرۍ د معبد مخې ته پرتې دي. ښې انځر هغه جلاوطن دي چې مخکې بابل ته وړل شوي — هغه چې زموږ پلار به یې بیا کري او زړه به ورکړي چې هغه وپېژني. بد انځر صدقیاه او هغه دي چې لا هم په یروشلم کې دي او فکر یې کاوه چې خلاص شوي دي.

څپرکی 24.

پلار ما ته د انځرو دوه ټوکرئ وښودلې چې د پلار د کور په مخکښې ايښې وې — کله چې د بابل بادشاه نبوکدنضر د يهوداه بادشاه يهوياقين زوئ يکونياه د يهوداه د سردارانو، کاريګرو او د فلزاتو کاريګرو سره د يروشلم نه بابل ته جلاوطن کړ. په يو ټوکرئ کښې ډېر ښۀ انځر وُو چې وختى پاخۀ شوى وُو، او په بل کښې داسې خراب انځر وُو چې د خوړلو نۀ وُو.

بيا پلار راته وفرمائيل چې، ”اے يرمياه، تۀ څۀ وينې؟“ ما ووئيل، ”انځر، ښۀ هغه ډېر ښۀ دى، او خراب هغه دومره خراب دى چې د خوړلو نۀ دى.“

بيا د پلار کلام ما ته راغلو چې،

”د اِسرائيل پلار داسې فرمائى چې، لکه دا ښۀ انځر، هم هغه شان به زۀ د يهوداه هغه جلاوطن کړى شوى خلق چې ما له دې ځائ نه د بابل والو ملک ته لېږلى دى، ښۀ وګڼم.

زۀ به خپلې سترګې د هغوئ د ښېګړې دپاره پرې لګوم، او دې ملک ته به يې بيا راولم؛ زۀ به يې جوړ کړم، او نۀ به يې ورانوم، زۀ به يې کېنوم او نۀ به يې اوباسم. زۀ به هغوئ ته داسې زړۀ ورکړم چې ما د پلار په توګه وپېژنى؛ هغوئ به زما بچى وى او زۀ به د هغوئ پلار يم، ځکه چې هغوئ به په خپل ټول زړۀ سره ما ته راوګرځى.“

”خو لکه خراب انځر چې دومره خراب وى چې د خوړلو نۀ وى — پلار فرمائى — هم هغه شان به زۀ د يهوداه بادشاه صِدقياه، د هغۀ سرداران او د يروشلم هغه پاتې خلق چې دلته يا په مصر کښې پاتې دى، وګرځوم.

زۀ به هغوئ د زمکې د ټولو بادشاهيو دپاره د وحشت، د آفت، د بدنامۍ، د ملنډو، د ټوقو او د لعنت سبب وګرځوم، چرته چې يې هم شړم. زۀ به په هغوئ باندې تُوره، قحط او وبا راستوم، ترڅو چې هغه ملک نه چې ما هغوئ ته او د هغوئ پلار نيکونو ته ورکړے وو، له منځه لاړ شى.“