ጳስሑር ነቲ ነቢይ ወቐዖ

ካህን ጳስሑር ንኤርሚያስ ወቒዑ ብለይቲ ኣብ መቑሕ ኣሰሮ። ምስ ተፈትሐ ድማ ኤርሚያስ ማጎር ሚሳቢብ — ኣብ ኩሉ ወገን ራዕዲ — ኢሉ ይሰምዮ፥ ድሕሪኡ ናብ ኣቦኡ ይምለስ፦ ሓየልካኒ ሰዓርካኒ፥ እቲ ክውሕጦ ዝፍትን ቃል ድማ ኣብ ኣዕፅምተይ ይነድድ። የመስግን፥ ድሕሪኡ ድማ ንልደቱ ይረግም።

ምዕራፍ 20።

ጳስሑር ወዲ እሜር፥ ካህንን ኣብ ቤት ኣቦና ሓለቓ ሹምን ዝነበረ፥ ኤርሚያስ ነዝ ነገር እዙይ እናተነበየ ሰምዐ። ጳስሑር ድማ ነቲ ነቢይ ኤርሚያስ ወቒዑ፥ ኣብቲ ኣብ ቤት ኣቦና ዘሎ ላዕለዋይ ደገ ብንያም ኣብ መቑሕ ኣእተዎ። ንፅባሒቱ ድማ ጳስሑር ንኤርሚያስ ካብ መቑሕ ፈትሐ። ኤርሚያስ ከዓ ከምዙይ በሎ፦ “ኣቦና ጳስሑር ኢሉ ኣይፀውዐካን፥ ማጎር ሚሳቢብ ደኣ እምበር—ኣብ ኩሉ ወገን ራዕዲ። ^a

ኣቦና ከምዙይ ይብል ኣሎ፦ ‘ንባዕልኻ ኾነ ነዕርኽትኻ ራዕዲ ኽገብረካ እየ፤ ንሳቶም ኣብ ቅድሚ ዓይንኻ ብሰይፊ ፀላእቶም ክወድቁ እዮም። ንብዘሎ ይሁዳ ናብ ኢድ ንጉስ ባቢሎን ኣሕሊፈ ክህቦ እየ፤ ንሱ ድማ ናብ ባቢሎን ማሪኹ ክወስዶም፥ ብሰይፊውን ክወቕዖም እዩ። ነቲ ሃብቲ እዛ ኸተማ እዚኣን ኵሉ ንብረታን ክቡር ነገርን፥ ምስ መዛግብቲ ነገስታት ይሁዳ፥ ናብ ኢድ ፀላእቶም ክህቦ እየ፤ ንሳቶም ድማ ዘሚቶም ሒዞም ናብ ባቢሎን ክወስድዎ እዮም። ንስኻ ጳስሑርን ኵሎም ኣብ ገዛኻ ዘለዉን ናብ ምርኮ ክትከዱ ኢኹም፤ ናብ ባቢሎን መፂእኹም ድማ ኣብኡ ክትመውቱን ክትቕበሩን ኢኹም—ንስኻን እቶም ብሓሰት ዝተነበይካሎም ኵሎም ኣዕርኽትኻን።’”

ኤርሚያስ ናብ ኣቦኡ ይጠርዕ

ኣቦይ፥ ኣስሒትካኒ፥ ኣነ ኸዓ ተሰሓትኩ፤ ሓየልካኒ ሰዓርካኒውን። ምሉእ መዓልቲ መላገፂ ኾይነ ኣለኹ፤ ኵሉ ሰብ የላግፀኒ ኣሎ። ኽዛረብ ከለኹ ኵሉ ጊዜ፥ ዓው ኢለ “ግፍዕን ጥፍኣትን!” እናበልኩ እጠርዕ ኣለኹ፤ ቃል ኣቦና ምሉእ መዓልቲ ባጫን ንዕቐትን ኣምፂኡለይ እዩሞ። ግና “ኣይዝክሮን፥ ብስሙውን ደጊመ ኣይዛረብን እየ” እንተ በልኩ፥ ኣብ ልበይ ከም ዝነዱ ሓዊ ኣብ ኣዕፅምተይ ዝተዓፅወ ነገር ኣሎ። ሒዘዮ ኸዓ ደኺመ እየ፥ ኣይከኣልኩንውን። ብዙሓት ክሕሹዅሹዅ እሰምዕ ኣለኹ፦ “ኣብ ኩሉ ወገን ራዕዲ! ክሰስዎ! ንከሶ!” ኵሎም እቶም እሙናት ኣዕርኽተይ ውድቀተይ ይፅበዩ ኣለዉ፦ “ምናልባሽ ይስሐት ይኸውን፥ ሽዑ ድማ ክንስዕሮ፥ ሕነናውን ክንፈድየሉ ኢና።” ኣቦና ግና ከም ዜፍርሕ ተዋጋኢ ኾይኑ ምሳይ ኣሎ፤ ስለዙይ እቶም ዘሳጕጉኒ ክዕንቀፉ እምበር ኣይክስዕሩንን እዮም። ኣይቀንዖምን እዩሞ፥ ብዙሕ ክሓፍሩ እዮም፤ ናይ ዘለኣለም ውርደቶም ፈፂሙ ኣይርሳዕን እዩ። ኦ ኣቦ ሰራዊት ሰማይ፥ ንፃድቕ እትፍትን፥ ልብን ሓሳብን እትርኢ፥ ኣብ ልዕሊኦም እትገብሮ ፍርዲ ኣርእየኒ፤ ነገረይ ናባኻ ኣማሕላሊፈ እየሞ። ንኣቦና ዘምሩሉ! ንኣቦና ኣመስግንዎ! ንሱ ንነፍሲ ፅጉም ካብ ኢድ ዓመፀኛታት ኣድሒንዋ እዩሞ። እታ ዝተወለድኩላ መዓልቲ ርግምቲ ትኹን! እታ ኣደይ ዝወለደትኒ መዓልቲ ኸዓ ፈፂማ ኣይትባረኽ። እቲ ነቦይ “ወዲ ተወሊዱልካ!” ኢሉ ዜና ብምምፅኡ የመና ዘሐጎሶ ሰብኣይ ርጉም ይኹን። እቲ ሰብኣይ እቲ ከምተን ከተማታት ይኹን፥ ኣቦና እንተይተፀዓፀዐ ገልበጠን። ንግሆ ኣውያት፥ ፍርቂ መዓልቲ ኸዓ ዓው ዝበለ ድምፂ ውግእ ይስማዕ። ኣብ ማህፀን ስለ ዘይቀተለኒ፥ ኣደይ መቓብረይ፥ ማህፀናውን ንዘለኣለም መዕረፊየይ ምኾነትኒ ነይራ። ስለምንታይ መከራን ሓዘንን ክርኢ፥ መዓልቲታተይ ብሕፍረት ክውድእ፥ ካብ ማህፀን ወፂአ?