Pashhûr Pêxember Dide ber Lêdanê
Kahîn Pashhûr Yêremya lêdixe û wî bi şev di qeydan de digire. Piştî ku tê berdan, Yêremya navê wî dike Tirs li Her Alî, paşê berê xwe dide Bavê xwe: tu bi ser min ketî, û peyva ku ez dixwazim daqurtînim di hestiyên min de dişewite. Ew pesnê dide, paşê nifiran li jidayîkbûna xwe dike.
Bavê me di ayetan de dipeyive 4–6
20 1Pashhûrê kurê Îmêr, ku kahîn û serekê efseran bû di mala Bavê me de, bihîst ku Yêremya van tiştan pêxemberî dike. 2Pashhûr Yêremyayê pêxember lêda û ew di qeyd û zincîran de li Deriyê Binyamîn ê jorîn, di mala Bavê me de, girêda. 3Roja din, Pashhûr Yêremya ji qeydan azad kir. Yêremya got: “Bavê me navê te nekiriye Pashhûr, lê Magor-Mîsabîb—Tirs li Her Alî. a a v3 Magor-Mîsabîb tê wateya “tirs li her alî” — navê nû wê tirsê bi nav dike ya ku helbijartinên Pashhûr bi xwe wê bînin ser serê wî.
4Bavê me weha dibêje: ‘Ezê te bikim tirsek ji bo xwe û ji bo dostên te. Ewê li ber çavên te bi şûrê dijminên xwe bikevin. Ezê hemû Cihûda bidim destê padîşahê Babîlê; ewê wan sirgûnî Babîlê bike û bi şûr li wan bixe. 5Ezê dewlemendiya vî bajarî, mal û tiştên hêja, û xezîneyên padîşahên Cihûda bidim dijminên wan, ewê wan talan bikin, bistînin û bibin Babîlê. 6Tu, Pashhûr, û her kesê di mala te de wê biçin dîlîtiyê, werin Babîlê, û li wir bimirin û bên veşartin—tu û hemû dostên te yên ku te ji wan re derew pêxemberî kir.’”
Yêremya Gazî Bavê Xwe dike
7Te ez xapandim, ya Bavê min, û ez xapiyam; tu bi ser min ket û serketî derket. Ez bûm tiştekî henekpêkirinê tevahiya rojê; her kes bi min dilîze. 8Her gava ez dipeyivim, ez gazî dikim, bi dengê bilind dibêjim: “Zordarî û wêranî!” Çimkî peyva Bavê me tevahiya rojê henek û biçûkxistin anîne serê min. 9Lê heke ez bibêjim: “Ezê navê wî neynim ziman û êdî bi navê wî nepeyivim,” wê demê di dilê min de tiştekî mîna agirekî şewitî di hestiyên min de hepsbûyî heye. Ez ji girtina wê westiyam, û ez nikarim. 10Çimkî ez pistepista pir kesan dibihîzim: “Tirs li her alî! Wî gilî bikin! Bila em wî gilî bikin!” Hemû dostên min ên ku pê bawer dikim li benda ketina min in: “Belkî ew bê xapandin, û hingê emê bi ser wî bikevin û tola xwe jê bistînin.” 11Lê Bavê me mîna cengawerekî tirsdar bi min re ye; loma zordarên min wê bitepilin û bi ser nekevin. Ewê bi tevahî şermezar bibin, çimkî serneketin; bêrûmetiya wan a herheyî tu caran nayê jibîrkirin. 12Ya Bavê leşkerên ezmanan, Tu yê ku rastan diceribînî û dil û hişî dibînî, bila ez dadperweriya te li hemberî wan bibînim, çimkî min doza xwe spartiye te. 13Ji Bavê me re stranan bêjin! Pesnê Bavê me bidin! Çimkî wî jiyana belengazî ji destê xerabkaran rizgar kir. 14Bila roja ku ez tê de çêbûm nifir lê bibe! Bila roja ku dayika min ez anîm dinyayê tu caran pîroz nebe. 15Bila ew mirovê ku mizgînî gîhand bavê min, “Kurek ji te re çêbû!” nifir lê bibe—ê ku ew pir kêfxweş kir. 16Bila ew mirov mîna bajarên ku Bavê me bêyî rehmê hilweşandin be. Bila ew serê sibehê hawarê bibihîze û nîvro gazîneya şer, 17çimkî ew di malzarokê de ez nekuştim, da ku dayika min bibûya gora min, malzaroka wê heta hetayê bibûya cihê bêhnvedana min. 18Çima ez qet ji malzarokê derketim ku ketin û keder bibînim, û rojên xwe bi şermê biqedînim?
