Rama Meupeuskeun Kendi
Ku timbalan Rama urang, Yeremia ngajak para kokolot ka lebak tempat barudak kungsi diduruk, ngaganti ngaranna jadi Lebak Pamaehan, tuluy meupeuskeun kendi taneuh di hareupeun maranéhna. Béda jeung kendi tukang kendi, nu ieu moal bisa dijieun deui. Manéhna mawa éta deui ka pelataran Bait Suci.
19 1Kieu dawuhan Rama urang: Jung indit meuli kendi taneuh jieunan tukang garabah, tuluy ajak sawatara kokolot rahayat jeung sawatara kokolot para imam, 2terus indit ka Lebak Ben-Hinom, nu aya di lawang Gapura Beling, sarta embarkeun di dinya saucap-ucap anu rek dipapatahkeun Kami ka maneh. a a v2 Beling teh serpihan gagarabah taneuh nu peupeus; gapura eta dingaranan kitu karana loba beling anu dipiceun di sakurilingna.
3Ucapkeun: Darengekeun pangandika Rama urang, he raja-raja Yuda jeung urang Yerusalem. Kieu dawuhan Rama, Gustining balad sawarga, Rama Israil: Tenjo, Kami rek nurunkeun balai ka ieu tempat, nu matak sakur nu ngadarenge bakal ngarenjag ceulina. 4Karana maranehna geus naringgalkeun Kami sarta ngajadikeun ieu tempat asing, bari ngukus di dieu ka aallah sejen anu teu dipikawanoh ku maranehna, ku karuhunna, jeung ku raja-raja Yuda, sarta karana maranehna geus ngeusian ieu tempat ku getih jalma teu salah. 5Maranehna geus ngadegkeun tempat-tempat luhur keur Baal, pikeun ngaduruk anak-anak lalakina dina seuneu minangka kurban beuleuman ka Baal—anu teu kungsi diparentahkeun atawa ditangtukeun ku Kami, sarta teu kungsi aya dina manah Kami. 6Ku sabab eta tenjo, bakal datang mangsana, dawuhan Rama urang, ieu tempat moal disebut Topet atawa Lebak Ben-Hinom deui, tapi Lebak Pameunchitan. 7Di ieu tempat Kami rek nyecerkeun rarancang Yuda jeung Yerusalem, ngarubuhkeun maranehna ku pedang di hareupeun musuhna, ku leungeun jalma-jalma anu ngarah kana nyawana. Bangke-bangkena rek dijadikeun kadaharan manuk di langit jeung sato galak di bumi. b b v7 Kecap pikeun “nyecerkeun” di dieu sorana sarua jeung kecap pikeun kendi taneuh anu dibawa ku Yermia — kendi anu geus kosong teh ngagambarkeun rarancang Yuda anu geus kosong. 8Kami rek ngajadikeun ieu kota pikasieuneun, jadi bahan moyok; sakur nu ngaliwat bakal ngarenjag sarta ngaheureuyan sakabeh tatuna. 9Kami rek ngajadikeun maranehna ngadahar daging anak-anak lalaki jeung awewena, masing-masing ngadahar daging batur sakampungna, dina mangsa dikepung jeung disangsara ku musuh-musuhna sarta ku jalma-jalma anu ngarah kana nyawana.
10Tuluy maneh kudu meupeuskeun eta kendi hareupeun jalma-jalma anu marengan maneh,
11sarta ucapkeun ka maranehna: Kieu dawuhan Rama, Gustining balad sawarga: Kitu keneh Kami rek meupeuskeun ieu bangsa jeung ieu kota, lir jalma meupeuskeun parabot jieunan tukang garabah anu moal bisa dibebenah deui salilana. Jeung maranehna bakal ngurebkeun di Topet lantaran euweuh deui tempat pikeun ngurebkeun. 12Kitu anu rek dipilampah ku Kami ka ieu tempat jeung ka pangeusina, dawuhan Rama urang—ngajadikeun ieu kota saperti Topet. 13Imah-imah di Yerusalem jeung imah-imah raja-raja Yuda bakal dijadikeun najis saperti Topet—unggal imah anu di luhur hateupna maranehna ngukus ka sakumna balad langit sarta nyecerkeun kurban inuman ka aallah sejen.
14Tuluy Yermia mulang ti Topet, tempat anjeunna diutus ku Rama urang pikeun ngemban nubuat, tuluy anjeunna nangtung di buruan Bait Rama urang sarta nyarios ka sakumna rahayat:
15Kieu dawuhan Rama, Gustining balad sawarga, Rama urang di Israil: Kami rek nurunkeun ka ieu kota jeung ka sakabeh desana sagala balai anu geus diembarkeun ku Kami ngalawan ka dinya, lantaran maranehna geus ngabaheulakeun beuheungna sarta embung ngadengekeun pangandika Kami.