پيءُ گھڙو ڀڃي ٿو
اسان جي پيءُ جي حڪم تي يرمياه بزرگن کي ان واديءَ ۾ وٺي وڃي ٿو جتي ٻار ساڙيا ويا هئا، ان جو نالو ڪُشت جي وادي رکي ٿو، ۽ سندن اکين اڳيان مٽيءَ جو گهڙو ڀڃي ٿو. ڪنڀر جي ٿانءَ جي برعڪس، هي ٻيهر گهڙي نٿو سگهجي. هو اهو ئي ڪلام هيڪل جي صحن ۾ واپس کڻي اچي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–13, 15
19 1اسان جي پيءُ هيئن فرمايو تہ وڃ ۽ ڪمهار جي مٽيءَ جو هڪ گھڙو وٺ، ۽ ماڻهن جي ڪجهه بزرگن ۽ ڪاهنن جي ڪجهه بزرگن کي به پاڻ سان وٺ، 2پوءِ ٻاهر نڪري ابن هنوم جي وادي ۾ وڃ، جيڪا ٺڪر واري دروازي جي دَر وٽ آهي، ۽ جيڪي ڳالهيون آءٌ توکي چوان ٿو، سي اتي اعلان ڪر. a a v2 ٺڪر ٽٽل مٽيءَ جي ٿانءَ جو ٽڪرو آهي؛ دروازي جو نالو انهيءَ ڪري پيو جو ان جي ويجھو ٺڪر اڇليا ويندا هئا.
3چؤ تہ اي يهوداه جا بادشاهو ۽ يروشلم جا رهاڪؤ، اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻڌو. آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڏسو، آءٌ هن جڳهه تي اهڙي آفت آڻيندس جو ٻڌندڙ هر ڪنهن جا ڪن ٽنڻ لڳندا. 4ڇاڪاڻ تہ هنن مون کي ڇڏي ڏنو ۽ هن جڳهه کي اوپرو ڪري ڇڏيو، ۽ اتي ٻين معبودن لاءِ، جن کي نہ هو، نہ سندن ابا ڏاڏا، نہ يهوداه جا بادشاهه ڄاڻندا هئا، بخور ٻاريو، ۽ هن جڳهه کي بيگناهن جي رت سان ڀري ڇڏيو. 5هنن بعل جون اوچيون جايون جوڙيون تہ پنهنجن پٽن کي بعل لاءِ سوختني قربانين طور باھہ ۾ ساڙين— جنهن جو نہ مون حڪم ڪيو، نہ مقرر ڪيو، نڪي اهو منهنجي ذهن ۾ آيو. 6تنهنڪري ڏس، اهڙا ڏينهن ٿا اچن، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، جڏهن هيءَ جڳهه وڌيڪ توفت يا ابن هنوم جي وادي نہ سڏبي، بلڪ قتل جي وادي سڏبي. 7هن جڳهه ۾ آءٌ يهوداه ۽ يروشلم جا منصوبا اوتي ڇڏيندس، ۽ کين سندن دشمنن جي اڳيان تلوار سان ڪيرائيندس، انهن جي هٿان جيڪي سندن جان جا طلبگار آهن. سندن لاشن کي آڪاس جي پکين ۽ زمين جي جانورن لاءِ کاڌو ڪري ڏيندس. b b v7 هتي ”اوتڻ“ لاءِ جيڪو لفظ آهي سو يرمياه جي کنيل مٽيءَ جي گھڙي لاءِ لفظ سان ملندڙ آهي— خالي ڪيل گھڙو يهوداه جي خالي ٿيل منصوبن جي تصوير آهي. 8هن شهر کي آءٌ هيبتناڪ ۽ سيٽيون وڄائڻ جو سبب بڻائيندس؛ لنگهندڙ هر ڪو حيران ٿيندو ۽ ان جي سڀني زخمن تي سيٽيون وڄائيندو. 9کين سندن پٽن ۽ ڌيئرن جو گوشت کارائيندس، ۽ محاصري ۽ تنگيءَ ۾، جيڪا سندن دشمن ۽ سندن جان جا طلبگار مٿن آڻيندا، هر ڪو پنهنجي پاڙيسريءَ جو گوشت کائيندو.
10پوءِ توکي گھرجي تہ پاڻ سان هلندڙ ماڻهن جي اڳيان گھڙو ڀڃي ڇڏين،
11۽ کين چؤ تہ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ جيئن ڪو ڪمهار جو ٿانءُ ڀڃي ٿو جو وري ڪڏهن جڙي نہ سگھي، تيئن آءٌ هن قوم ۽ هن شهر کي ڀڃي ڇڏيندس. ۽ توفت ۾ دفن ڪندا، ڇاڪاڻ تہ دفن ڪرڻ لاءِ ٻي ڪا جڳهه نہ هوندي. 12اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ آءٌ هن جڳهه ۽ هن جي رهاڪن سان اهڙو ئي ڪندس، ۽ هن شهر کي توفت جهڙو ڪري ڇڏيندس. 13يروشلم جا گھر ۽ يهوداه جي بادشاهن جا گھر توفت وانگر ناپاڪ ڪيا ويندا— اهي سڀ گھر جن جي ڇتين تي هنن آسمان جي سڄي لشڪر لاءِ بخور ٻاريو ۽ ٻين معبودن لاءِ پيئڻ جون نذرون اوتيون.
14يرمياه توفت کان آيو، جتي اسان جي پيءُ کيس نبوت ڪرڻ لاءِ موڪليو هو، ۽ اسان جي پيءُ جي گھر جي صحن ۾ بيهي سڀني ماڻهن کي چيائين تہ
15آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، اسان جو اسرائيل وارو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڏسو، آءٌ هن شهر تي ۽ ان جي سڀني ڳوٺن تي اها هر آفت آڻيندس جيڪا مون ان جي خلاف ٻڌائي هئي، ڇاڪاڻ تہ هنن پنهنجي ڳچي سخت ڪئي ۽ منهنجا ڪلام ٻڌڻ کان انڪار ڪيائون.