ارمیا 19

19 ¹پدر ما چنین فرمود: برو و سبویی سفالین از کوزه‌گر بخر، و چند تن از مشایخ قوم و چند تن از مشایخ کاهنان را با خود بردار، ²و به وادی بِن‌هِنّوم که نزد دهانهٔ دروازهٔ سفال است بیرون برو، و در آنجا سخنانی را که به تو می‌گویم اعلام کن. ^a a v2 سفال‌پاره تکه‌ای از ظرف سفالینِ شکسته است؛ این دروازه به‌سبب سفال‌پاره‌هایی که در نزدیکی‌اش دور ریخته می‌شد، چنین نام گرفت.

³بگو: ای پادشاهان یهودا و ای مردمان اورشلیم، کلام پدر ما را بشنوید. پدرِ لشکرهای آسمان، پدرِ اسرائیل، چنین می‌فرماید: اینک بلایی چنان بر این مکان می‌آورم که گوشِ هر که بشنود به صدا درآید. ⁴زیرا مرا ترک کردند و این مکان را بیگانه ساختند و در اینجا برای خدایان دیگر که نه خودشان و نه پدرانشان و نه پادشاهان یهودا آنها را می‌شناختند، بخور سوزاندند، و زیرا این مکان را از خون بی‌گناهان آکندند. ⁵و مکان‌های بلندِ بَعل را ساختند تا پسران خود را در آتش همچون قربانی‌های سوختنی برای بَعل بسوزانند—کاری که هرگز نه امر کردم و نه فرمان دادم و نه به خاطرم خطور کرد. ⁶پس اینک، پدر ما می‌فرماید، روزهایی می‌آید که دیگر این مکان را نه تُوفِت و نه وادی بِن‌هِنّوم، بلکه وادی کشتار خواهند خواند. ⁷در این مکان، نقشه‌های یهودا و اورشلیم را تهی خواهم ساخت و ایشان را به دم شمشیر در برابر دشمنانشان، به دستِ آنان که قصد جانشان دارند، خواهم افکند. و لاشه‌هایشان را خوراک پرندگان آسمان و وحوش زمین خواهم ساخت. ^b b v7 واژه‌ای که در اینجا «تهی ساختن» ترجمه شده، به واژهٔ سبوی سفالینی که اِرمیا در دست داشت شباهت دارد—سبوی تهی‌شده، نمادِ نقشه‌های تهی‌شدهٔ یهوداست. ⁸و این شهر را مایهٔ وحشت و انگشت‌نما خواهم ساخت؛ هر که از آن بگذرد حیران خواهد شد و بر همهٔ زخم‌هایش صفیر خواهد زد. ⁹و ایشان را وا می‌دارم که گوشت پسران و دختران خود را بخورند، و در تنگیِ محاصره‌ای که دشمنانشان و جویندگانِ جانشان بر ایشان تحمیل می‌کنند، هر کس گوشت همسایهٔ خود را خواهد خورد.

¹⁰آنگاه سبو را در برابر مردانی که همراهت می‌آیند بشکن،

¹¹و به ایشان بگو: پدرِ لشکرهای آسمان چنین می‌فرماید: به همین‌سان این قوم و این شهر را خواهم شکست، چنان‌که کسی ظرف کوزه‌گر را می‌شکند که دیگر هرگز مرمت‌پذیر نباشد. و در تُوفِت دفن خواهند کرد، زیرا جای دیگری برای دفن نخواهد بود. ¹²پدر ما می‌فرماید، با این مکان و ساکنانش چنین خواهم کرد—و این شهر را همچون تُوفِت خواهم ساخت. ¹³خانه‌های اورشلیم و خانه‌های پادشاهان یهودا همچون تُوفِت نجس خواهند شد—هر خانه‌ای که بر بامش برای تمامیِ لشکر آسمان بخور سوزاندند و برای خدایان دیگر هدایای ریختنی ریختند.

¹⁴اِرمیا از تُوفِت، جایی که پدر ما او را برای نبوّت فرستاده بود، بازآمد و در صحن خانهٔ پدر ما ایستاد و به تمامیِ قوم گفت:

¹⁵پدرِ لشکرهای آسمان، پدرِ ما در اسرائیل، چنین می‌فرماید: اینک بر این شهر و همهٔ آبادی‌هایش هر بلایی را که بر ضدّش گفته‌ام می‌آورم، زیرا گردن خود را سخت کردند و از شنیدن سخنانم سر باز زدند.