ዘፀአት 32

32 ¹ሕዝቡ ሙሴ ከተራራው መውረድ እንደ ዘገየ ባዩ ጊዜ፣ በአሮን ዙሪያ ተሰብስበው እንዲህ አሉት፤ “ተነሥተህ በፊታችን የሚሄዱ አማልክት ሥራልን። ይህ ከግብፅ ምድር ያወጣን ሰው ሙሴ፣ ምን እንደ ደረሰበት አናውቅም።”

²አሮንም እንዲህ አላቸው፤ “በሚስቶቻችሁ፣ በወንዶችና በሴቶች ልጆቻችሁ ጆሮ ላይ ያለውን የወርቅ ጉትቻ አውጥታችሁ ወደ እኔ አምጡ።”

³ሕዝቡም ሁሉ ከጆሮአቸው የወርቅ ጉትቻውን አውጥተው ወደ አሮን አመጡ። ⁴ወርቁንም ከእጃቸው ተቀብሎ በቅረጻ መሣሪያ አበጀው፣ አቅልጦም ጥጃ አደረገው። እነርሱም፣ “እስራኤል ሆይ፣ እነዚህ ከግብፅ ምድር ያወጡህ አማልክትህ ናቸው!” አሉ።

⁵አሮን ይህን ባየ ጊዜ፣ በፊቱ መሠዊያ ሠራ፤ “ነገ ለአባታችን በዓል ነው” ብሎ አወጀ። ^a a v5 አሮን ጥጃውን በአባታችን ስም ለመጠቅለል ይሞክራል፣ ለእርሱም በዓል ያውጃል፤ ነገር ግን ጣዖት አምልኮን ከእውነተኛ አምልኮ ጋራ መቀላቀል ራሱ ይህ ምዕራፍ የሚያጋልጠው ኀጢአት ነው።

⁶በማግስቱም በማለዳ ተነሥተው የሚቃጠል መሥዋዕት አቀረቡ፣ የሰላም መሥዋዕትም አመጡ። ሕዝቡም ሊበሉና ሊጠጡ ተቀመጡ፣ ከዚያም ሊዘፍኑ ተነሡ።

⁷አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤ “ከግብፅ ምድር ያወጣኸው ሕዝብህ ራሱን አበላሽቷልና ውረድ። ⁸ካዘዝኋቸው መንገድ ፈጥነው ተመልሰዋል፣ የቀለጠ ጥጃ ለራሳቸው ሠርተዋል፣ ሰግደውለታል፣ ሠውተውለታል፣ ‘እስራኤል ሆይ፣ እነዚህ ከግብፅ ምድር ያወጡህ አማልክትህ ናቸው’ ብለዋል።”

⁹አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤ “ይህን ሕዝብ አይቼዋለሁ፤ አንገተ ደንዳና ሕዝብም ነው። ¹⁰አሁንም ተወኝ፤ ቍጣዬ በእነርሱ ላይ ይነድ፣ አጠፋቸውም ዘንድ፤ አንተንም ታላቅ ሕዝብ አደርግሃለሁ።”

¹¹ሙሴም አባታችንን እንዲህ ብሎ ለመነው፤ “አባታችን ሆይ፣ በታላቅ ኀይልና በበረታ ክንድ ከግብፅ ምድር ባወጣኸው ሕዝብህ ላይ ቍጣህ ለምን ይነዳል?

¹²ግብፃውያን፣ ‘በተራሮች ላይ ሊገድላቸውና ከምድረ ገጽ ሊያጠፋቸው በክፉ አሳብ አወጣቸው’ ብለው ለምን ይናገራሉ? ከሚነደው ቍጣህ ተመለስ፤ በሕዝብህ ላይ ከሚመጣው ከዚህ መቅሠፍት ተጸጸት።

¹³በራስህ የማልህላቸውን፣ ‘ዘርህን እንደ ሰማይ ከዋክብት አበዛለሁ፣ ይህን የተናገርሁትን ምድር ሁሉ ለዘርህ እሰጣለሁ፣ ለዘላለምም ይወርሱታል’ ብለህ የነገርሃቸውን ባሪያዎችህን አብርሃምን፣ ይስሐቅንና እስራኤልን አስብ።”

¹⁴አባታችንም በሕዝቡ ላይ ላወርደው ብሎ ከተናገረው መቅሠፍት ተጸጸተ።

¹⁵ሙሴም ዘወር ብሎ ከተራራው ወረደ፤ ሁለቱ የምስክር ጽላቶች በእጁ ነበሩ፤ ጽላቶቹም በሁለቱም ገጽ፣ በፊትና በኋላ የተጻፉ ነበሩ። ¹⁶ጽላቶቹም የአባታችን ሥራ ነበሩ፤ ጽሕፈቱም በጽላቶቹ ላይ የተቀረጸ የአባታችን ጽሕፈት ነበር።

¹⁷ኢያሱም ሕዝቡ የሚጮኽበትን ድምፅ በሰማ ጊዜ ሙሴን፣ “በሰፈሩ ውስጥ የጦርነት ድምፅ ነው” አለው።

¹⁸ሙሴም መልሶ፣ “የድል ጩኸት ድምፅ አይደለም፣ የሽንፈትም ለቅሶ ድምፅ አይደለም፤ የዝማሬ ድምፅ እሰማለሁ” አለ። ¹⁹ሙሴም ወደ ሰፈሩ በቀረበና ጥጃውንም ጭፈራውንም ባየ ጊዜ፣ ቍጣው ነደደ፤ ጽላቶቹንም ከእጁ ወርውሮ በተራራው ግርጌ ሰበራቸው። ²⁰የሠሩትንም ጥጃ ወስዶ በእሳት አቃጠለው፣ እስኪደቅም ፈጨው፣ በውሃ ላይ በተነው፣ የእስራኤልንም ልጆች አጠጣው።

²¹ሙሴም አሮንን፣ “ይህን ታላቅ ኀጢአት በእነርሱ ላይ እንድታመጣ ይህ ሕዝብ ምን አደረገህ?” አለው።

²²አሮንም እንዲህ አለ፤ “ጌታዬ ሆይ፣ አትቈጣ፤ ሕዝቡ ወደ ክፋት ያዘነበለ መሆኑን አንተ ታውቃለህ። ²³እነርሱም፣ ‘በፊታችን የሚሄዱ አማልክት ሥራልን። ይህ ከግብፅ ምድር ያወጣን ሰው ሙሴ፣ ምን እንደ ሆነ ልንናገር አንችልም’ አሉኝ። ²⁴እኔም፣ ‘ወርቅ ያለው ሁሉ ያውልቀው’ አልኋቸው። ሰጡኝም፤ በእሳት ውስጥ ጣልሁት፣ ይህም ጥጃ ወጣ።”

²⁵ሙሴም ሕዝቡ ልቅ ሆኖ እንደ ተለቀቀ አየ፤ አሮን በጠላቶቻቸው መሳለቂያ እንዲሆኑ ልቅ አድርጎ ለቋቸዋልና። ²⁶ሙሴም በሰፈሩ ደጃፍ ቆሞ፣ “ለአባታችን የቆመ ሁሉ ወደ እኔ ይምጣ!” አለ። ሌዋውያንም ሁሉ በዙሪያው ተሰበሰቡ።

²⁷እርሱም እንዲህ አላቸው፤ “አባታችን እንዲህ ይላል፤ እያንዳንዳችሁ ሰይፋችሁን በወገባችሁ ታጠቁ። በሰፈሩ ውስጥ ከደጅ ወደ ደጅ ወዲያና ወዲህ ተመላለሱ፣ ወንድማችሁን፣ ባልንጀራችሁን፣ ጎረቤታችሁን ግደሉ።”

²⁸ሌዋውያንም ሙሴ እንዳዘዛቸው አደረጉ፤ በዚያም ቀን ከሕዝቡ መካከል ሦስት ሺህ የሚያህሉ ወደቁ። ²⁹ሙሴም፣ “ዛሬ እያንዳንዳችሁ በልጁና በወንድሙ ዋጋ ለአባታችን ራሳችሁን ለይታችኋል፤ ስለዚህ ዛሬ ይባርካችሁ ዘንድ ነው” አለ።

³⁰በማግስቱም ሙሴ ሕዝቡን እንዲህ አላቸው፤ “እናንተ እጅግ ኀጢአት ሠርታችኋል። አሁንም ወደ አባታችን እወጣለሁ፤ ምናልባት ስለ ኀጢአታችሁ ማስተሰረይ እችል ይሆናል።”

³¹ሙሴም ወደ አባታችን ተመልሶ እንዲህ አለ፤ “ወዮ፣ ይህ ሕዝብ የወርቅ አማልክት ለራሱ ሠርቶ እጅግ ኀጢአት ሠርቷል። ³²አሁንም ኀጢአታቸውን ይቅር ብትል—ባይሆን ግን እባክህ ከጻፍኸው መጽሐፍ ደምስሰኝ።” ^b b v32 የእግዚአብሔር ‘መጽሐፍ’ የእርሱ የሆኑትን ሰዎች የሚመዘግብበት ነው፤ ሙሴም ሕዝቡን ለማዳን በውስጡ ያለውን የራሱን ስፍራ እያቀረበ ነው።

³³አባታችን ግን ሙሴን እንዲህ አለው፤ “በእኔ ላይ ኀጢአት የሠራውን ሁሉ ከመጽሐፌ እደመስሰዋለሁ። ³⁴ሂድ፣ ሕዝቡን ወደ ነገርሁህ ስፍራ ምራ፤ መልአኬ በፊትህ ይሄዳል። ነገር ግን ሒሳብ በማወራርድበት ቀን፣ ስለ ኀጢአታቸው እጠይቃቸዋለሁ።”

³⁵አባታችንም አሮን በሠራው ጥጃ ምክንያት ባደረጉት ነገር የተነሣ ሕዝቡን በመቅሠፍት መታ።