പുറപ്പാട് 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹മോശ പർവതത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരാൻ താമസിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ജനം അഹരോന്റെ ചുറ്റും കൂടി അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു: “എഴുന്നേൽക്കുക, ഞങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ നടക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കായി ദേവന്മാരെ ഉണ്ടാക്കിത്തരിക. ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്ന് ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്ന ഈ മോശയ്ക്ക് എന്തു സംഭവിച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ.”

²അഹരോൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരുടെയും പുത്രന്മാരുടെയും പുത്രിമാരുടെയും കാതിലെ സ്വർണകുണ്ഡലങ്ങൾ ഊരി എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക.”

³ജനമെല്ലാം തങ്ങളുടെ കാതിലെ സ്വർണവളയങ്ങൾ ഊരി അഹരോന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. ⁴അവരുടെ കൈയിൽനിന്ന് സ്വർണം വാങ്ങി ഒരു കൊത്തുപകരണംകൊണ്ട് രൂപപ്പെടുത്തി ഒരു കാളക്കുട്ടിയായി വാർത്തെടുത്തു. അപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: “ഇസ്രായേലേ, ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്ന് നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ ദേവന്മാർ ഇവരത്രേ!”

⁵ഇതു കണ്ട് അഹരോൻ അതിനു മുന്നിൽ ഒരു യാഗപീഠം പണിത് വിളംബരം ചെയ്തു: “നാളെ നമ്മുടെ പിതാവിന് ഒരു ഉത്സവമാകുന്നു.” ^a a v5 ആ കാളക്കുട്ടിയെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ പൊതിയാൻ അഹരോൻ ശ്രമിക്കുന്നു, അവിടുത്തേക്ക് ഒരു ഉത്സവം വിളിച്ചുചേർക്കുന്നു — എന്നാൽ വിഗ്രഹാരാധനയെ യഥാർഥ ആരാധനയുമായി കൂട്ടിക്കലർത്തുന്നതുതന്നെയാണ് ഈ അധ്യായം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന പാപം.

⁶പിറ്റേന്ന് അവർ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഹോമയാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് സമാധാനയാഗങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. ജനം തിന്നാനും കുടിക്കാനും ഇരുന്നു, പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ഉല്ലസിച്ചു.

⁷അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു പറഞ്ഞു: “ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുക, കാരണം ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്ന് നീ കൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ ജനം തങ്ങളെത്തന്നെ വഷളാക്കിയിരിക്കുന്നു. ⁸ഞാൻ അവരോടു കല്പിച്ച വഴിയിൽനിന്ന് അവർ വേഗം മാറി, തങ്ങൾക്കായി വാർത്ത ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കി, അതിനെ നമസ്കരിച്ച്, അതിന് യാഗം അർപ്പിച്ച്, ‘ഇസ്രായേലേ, ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്ന് നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ ദേവന്മാർ ഇവരത്രേ’ എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.”

⁹നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഈ ജനത്തെ കണ്ടിരിക്കുന്നു; ഇവർ ദുശ്ശാഠ്യമുള്ള ഒരു ജനമാകുന്നു. ¹⁰ഇപ്പോൾ എന്നെ വിട്ടേക്കുക, എന്റെ കോപം ഇവർക്കെതിരേ ജ്വലിച്ച് ഞാൻ ഇവരെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്; നിന്നെ ഞാൻ ഒരു മഹാജനതയാക്കും.”

¹¹മോശ നമ്മുടെ പിതാവിനോട് കേണപേക്ഷിച്ചു: “ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, മഹാശക്തിയോടും ബലമുള്ള കൈയോടുംകൂടി ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്ന് അങ്ങ് പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന അങ്ങയുടെ ജനത്തിനെതിരേ അങ്ങയുടെ കോപം ജ്വലിക്കുന്നതെന്തിന്?

¹²‘ദുഷ്ടലക്ഷ്യത്തോടെ, അവരെ പർവതങ്ങളിൽ കൊന്ന് ഭൂമുഖത്തുനിന്ന് തുടച്ചുനീക്കാനാണ് അവിടുന്ന് അവരെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നത്’ എന്ന് ഈജിപ്തുകാർ പറയുന്നതെന്തിന്? അങ്ങയുടെ ജ്വലിക്കുന്ന കോപത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിയണമേ; അങ്ങയുടെ ജനത്തിനെതിരായ ഈ അനർഥത്തിൽനിന്ന് മനസ്സലിയണമേ.

¹³അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരായ അബ്രാഹാമിനെയും യിസ്ഹാക്കിനെയും ഇസ്രായേലിനെയും ഓർക്കണമേ; അങ്ങ് അങ്ങയെക്കൊണ്ടുതന്നെ അവരോടു സത്യംചെയ്ത് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തുവല്ലോ: ‘ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ നിങ്ങളുടെ സന്തതിയെ ഞാൻ വർധിപ്പിക്കും; ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ഈ ദേശമെല്ലാം നിങ്ങളുടെ സന്തതിക്കു ഞാൻ നല്കും; അവർ അത് എന്നേക്കും അവകാശമാക്കും.’”

¹⁴അങ്ങനെ നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ജനത്തിന്മേൽ വരുത്തുമെന്ന് അരുളിച്ചെയ്ത അനർഥത്തിൽനിന്ന് മനസ്സലിഞ്ഞു.

¹⁵മോശ തിരിഞ്ഞ് പർവതത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി; സാക്ഷ്യത്തിന്റെ രണ്ടു പലകകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്നു; ആ പലകകൾ ഇരുവശത്തും, മുന്നിലും പിന്നിലും, എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു. ¹⁶ആ പലകകൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പണിയായിരുന്നു; പലകകളിൽ കൊത്തിവെച്ച എഴുത്ത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ എഴുത്തായിരുന്നു.

¹⁷ജനം ആർത്തുവിളിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ യോശുവ മോശയോടു പറഞ്ഞു: “പാളയത്തിൽ യുദ്ധത്തിന്റെ ശബ്ദമാണത്.”

¹⁸മോശ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ജയത്തിന്റെ ആർപ്പുവിളിയുടെ ശബ്ദമല്ല, തോല്വിയുടെ നിലവിളിയുടെ ശബ്ദവുമല്ല — പാട്ടിന്റെ ശബ്ദമാണ് ഞാൻ കേൾക്കുന്നത്.” ¹⁹മോശ പാളയത്തിനടുത്തെത്തി ആ കാളക്കുട്ടിയെയും നൃത്തത്തെയും കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കോപം ജ്വലിച്ചു; അദ്ദേഹം തന്റെ കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന പലകകൾ എറിഞ്ഞ് പർവതത്തിന്റെ അടിവാരത്തിൽ തകർത്തുകളഞ്ഞു. ²⁰അവർ ഉണ്ടാക്കിയ കാളക്കുട്ടിയെ അദ്ദേഹം എടുത്ത് തീയിൽ ചുട്ടെരിച്ച് പൊടിയാക്കി അരച്ച് വെള്ളത്തിൽ വിതറി ഇസ്രായേൽ മക്കളെ കുടിപ്പിച്ചു.

²¹മോശ അഹരോനോടു പറഞ്ഞു: “ഇവരുടെമേൽ ഇത്ര വലിയ പാപം നീ വരുത്തുമാറ് ഈ ജനം നിന്നോട് എന്തു ചെയ്തു?”

²²അഹരോൻ പറഞ്ഞു: “എന്റെ യജമാനനേ, കോപിക്കരുതേ; ഈ ജനം ദോഷത്തിലേക്കു ചായുന്നവരാണെന്ന് താങ്കൾക്ക് അറിയാമല്ലോ. ²³അവർ എന്നോടു പറഞ്ഞു: ‘ഞങ്ങൾക്കു മുന്നിൽ നടക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കായി ദേവന്മാരെ ഉണ്ടാക്കിത്തരിക. ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്ന് ഞങ്ങളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന ഈ മോശയ്ക്ക് എന്തു സംഭവിച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾക്കു പറയാനാവില്ല.’ ²⁴ഞാൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: ‘സ്വർണമുള്ളവർ അത് ഊരിയെടുക്കട്ടെ.’ അവർ അത് എനിക്കു തന്നു; ഞാൻ അതു തീയിൽ ഇട്ടു, ഈ കാളക്കുട്ടി പുറത്തുവന്നു.”

²⁵ജനം മര്യാദവിട്ട് കയറൂരി വിഹരിക്കുന്നതു മോശ കണ്ടു; അഹരോൻ അവരെ അങ്ങനെ കയറൂരി വിഹരിക്കാൻ അനുവദിച്ചിരുന്നു, അതിനാൽ അവർ ശത്രുക്കളുടെ പരിഹാസത്തിനു പാത്രമായി. ²⁶മോശ പാളയത്തിന്റെ കവാടത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പക്ഷത്തുള്ളവർ എന്റെ അടുക്കൽ വരട്ടെ!” ലേവ്യരെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുറ്റും കൂടി.

²⁷അദ്ദേഹം അവരോടു പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നത് ഇതാണ്: നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും അവനവന്റെ അരയിൽ വാൾ കെട്ടുക. പാളയത്തിലൂടെ കവാടംമുതൽ കവാടംവരെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും സഞ്ചരിച്ച് അവനവന്റെ സഹോദരനെയും സ്നേഹിതനെയും അയൽക്കാരനെയും കൊല്ലുക.”

²⁸മോശ കല്പിച്ചതുപോലെ ലേവ്യർ ചെയ്തു; അന്ന് ജനത്തിൽ ഏകദേശം മൂവായിരംപേർ വീണു. ²⁹മോശ പറഞ്ഞു: “ഇന്ന് നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും അവനവന്റെ പുത്രനെയും സഹോദരനെയും വിലയായി നല്കി നമ്മുടെ പിതാവിനായി നിങ്ങളെത്തന്നെ വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു, അവിടുന്ന് ഇന്നു നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്.”

³⁰പിറ്റേന്ന് മോശ ജനത്തോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ വലിയ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ കയറിച്ചെല്ലും — ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളുടെ പാപത്തിന് എനിക്കു പ്രായശ്ചിത്തം വരുത്താനായേക്കും.”

³¹മോശ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിച്ചെന്നു പറഞ്ഞു: “അയ്യോ, ഈ ജനം തങ്ങൾക്കായി സ്വർണംകൊണ്ടുള്ള ദേവന്മാരെ ഉണ്ടാക്കി വലിയ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ³²ഇപ്പോൾ അങ്ങ് അവരുടെ പാപം ക്ഷമിക്കുമെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കണമേ — ഇല്ലെങ്കിൽ, അങ്ങ് എഴുതിയ പുസ്തകത്തിൽനിന്ന് ദയവായി എന്നെ മായിച്ചുകളയണമേ.” ^b b v32 ദൈവത്തിന്റെ ‘പുസ്തകം’ അവിടുത്തേക്കു സ്വന്തമായവരുടെ രേഖയാണ് — ജനത്തെ രക്ഷിക്കാൻ മോശ അതിലുള്ള തന്റെ സ്ഥാനം സമർപ്പിക്കുകയാണ്.

³³എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടു പറഞ്ഞു: “എനിക്കെതിരേ പാപം ചെയ്തവനെ ഞാൻ എന്റെ പുസ്തകത്തിൽനിന്ന് മായിച്ചുകളയും. ³⁴പോകുക, ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞിടത്തേക്ക് ജനത്തെ നയിക്കുക; എന്റെ ദൂതൻ നിനക്കു മുന്നിൽ പോകും. എന്നാൽ ഞാൻ കണക്കു തീർക്കുന്ന ദിവസം അവരുടെ പാപം ഞാൻ അവരുടെമേൽ ചുമത്തും.”

³⁵അപ്പോൾ അഹരോൻ ഉണ്ടാക്കിയ കാളക്കുട്ടിയെക്കൊണ്ട് അവർ ചെയ്തതു നിമിത്തം നമ്മുടെ പിതാവ് ജനത്തെ ബാധകൊണ്ടു ദണ്ഡിപ്പിച്ചു.