Isroil xalqi sadoqatini buzadi
Muso togʻda ekanida xalq Horunga oltin buzoq quydirib, uni oʻz xaloskori deb ataydi. Otamiz Muso bilan qaytadan boshlashni taklif qiladi, Muso esa Ibrohimga berilgan vaʼdani eslatib yolvoradi. Muso lavhalarni sindiradi, buzoqni maydalab kukunga aylantiradi va uning oʻrniga oʻzini oʻchirib tashlashni soʻraydi.
32 1Xalq Musoning togʻdan tushishga kechikayotganini koʻrgach, Horunning atrofiga toʻplanib, unga dedi: “Qani, bizning oldimizda yuradigan xudolar yasab bergin. Bizni Misr yurtidan olib chiqqan anavi Muso degan odamga nima boʻlganini bilmaymiz.”
2Horun ularga dedi: “Xotinlaringiz, oʻgʻillaringiz va qizlaringizning quloqlaridagi oltin isirgʻalarni yechib, menga keltiringlar.”
3Shunda butun xalq quloqlaridagi oltin isirgʻalarni yechib, Horunga keltirdi. 4Horun oltinni ularning qoʻlidan olib, oʻyma asbob bilan ishladi va undan quyma buzoq yasadi. Shunda ular: “Ey Isroil, mana seni Misr yurtidan olib chiqqan xudolaring!” deyishdi.
5Horun buni koʻrib, uning oldida qurbongoh qurdi va: “Ertaga Otamizga atalgan bayram boʻladi,” deb eʼlon qildi. a a v5 Horun buzoqni Otamizning nomi bilan niqoblashga urinib, Unga atab bayram eʼlon qiladi — biroq butparastlikni haqiqiy ibodat bilan aralashtirish bu bobda fosh etilayotgan gunohning oʻzidir.
6Ular ertasi kuni erta turib, kuydiriladigan qurbonliklar keltirdilar va tinchlik qurbonliklarini olib keldilar. Xalq yeb-ichgani oʻtirdi, keyin esa ayshu-ishrat qilish uchun oʻrnidan turdi.
7Shunda Otamiz Musoga dedi: “Pastga tush, chunki sen Misr yurtidan olib chiqqan xalqing oʻzini buzdi. 8Ular Men buyurgan yoʻldan tezda burilib, oʻzlariga quyma buzoq yasab oldilar, unga sajda qilib, qurbonlik keltirdilar va: «Ey Isroil, mana seni Misr yurtidan olib chiqqan xudolaring,» deyishdi.”
9Otamiz Musoga dedi: “Men bu xalqni koʻrdim, ular qaysar xalq ekan. 10Endi Meni oʻz holimga qoʻy, toki gʻazabim ularga qarshi alangalanib, ularni yoʻq qilay. Sendan esa buyuk bir xalq yarataman.”
11Muso Otamizga yolvorib dedi: “Nega, Ey Otamiz, gʻazabing Sen buyuk qudrating va kuchli qoʻling bilan Misr yurtidan olib chiqqan xalqingga qarshi alangalanadi?
12Nega misrliklar: «U ularni yovuz niyat bilan, togʻlarda oʻldirish va yer yuzidan supurib tashlash uchun olib chiqdi,» desinlar? Alangali gʻazabingdan qayt, xalqingga qarshi bu falokatdan voz kech.
13Qullaring Ibrohim, Ishoq va Isroilni esla; ularga Oʻzing bilan qasam ichib: «Naslingizni osmon yulduzlaridek koʻpaytiraman va vaʼda qilgan bu butun yurtni naslingizga beraman, ular unga abadiy meros boʻlib egalik qiladilar,» deganding.”
14Shunday qilib, Otamiz Oʻz xalqiga keltiraman degan falokatdan voz kechdi.
15Muso burilib, togʻdan tushdi; qoʻlida ikkita shahodat lavhasi bor edi, lavhalar ikki tomonidan — old va orqasidan yozilgan edi. 16Lavhalar Otamizning ishi edi; yozuv ham lavhalarga oʻyib yozilgan Otamizning yozuvi edi.
17Yoshua xalqning baqirayotgan ovozini eshitgach, Musoga dedi: “Qarorgohda urush ovozi keladi.”
18Muso javob berdi: “Bu gʻalaba qichqirigʻining ovozi ham, magʻlubiyat faryodining ovozi ham emas — men qoʻshiq ovozini eshityapman.” 19Muso qarorgohga yaqinlashib, buzoq bilan raqsni koʻrgach, gʻazabi alangalandi; lavhalarni qoʻlidan uloqtirib, ularni togʻ etagida parcha-parcha qildi. 20U ular yasagan buzoqni olib, olovda yoqdi, maydalab kukun qildi, suvga sochdi va Isroil xalqiga ichirdi.
21Muso Horunga dedi: “Bu xalq senga nima qildiki, sen ularning boshiga shunday ulkan gunoh keltirding?”
22Horun dedi: “Ey hazratim, gʻazablanmang; bu xalqning yomonlikka moyilligini oʻzingiz bilasiz. 23Ular menga: «Bizning oldimizda yuradigan xudolar yasab bergin. Bizni Misr yurtidan olib chiqqan anavi Muso degan odamga nima boʻlganini ayta olmaymiz,» deyishdi. 24Men ularga: «Kimda oltin boʻlsa, yechib bersin,» dedim. Ular menga berdilar; men uni olovga tashladim, mana shu buzoq chiqdi.”
25Muso xalqning tiyiqsiz boʻlib ketganini koʻrdi, chunki Horun ularni tiyiqsiz qoʻyib bergandi, natijada ular dushmanlari oldida masxara boʻlgandi. 26Muso qarorgoh darvozasida turib: “Kim Otamiz tarafida boʻlsa, oldimga kelsin!” dedi. Shunda butun levilar uning atrofiga toʻplandi.
27U ularga dedi: “Otamiz shunday aytmoqda: Har biringiz qilichini beliga bogʻlasin. Qarorgohni darvozadan darvozagacha aylanib chiqib, har biringiz oʻz akasini, oʻz doʻstini, oʻz qoʻshnisini oʻldiring.”
28Levilar Muso buyurganidek qildilar va oʻsha kuni xalqdan taxminan 3000 kishi halok boʻldi. 29Muso dedi: “Bugun har biringiz oʻz oʻgʻli va akasini qurbon qilib, oʻzingizni Otamiz uchun ajratdingiz, toki U bugun sizlarga baraka bersin.”
30Ertasi kuni Muso xalqqa dedi: “Sizlar katta gunoh qildingiz. Endi men Otamiz oldiga chiqaman — balki gunohingiz uchun kafforat keltira olarman.”
31Muso Otamiz oldiga qaytib bordi va dedi: “Oh, bu xalq oltindan oʻzlariga xudolar yasab, katta gunoh qildi. 32Endi, ularning gunohini kechirsang-chi — agar kechirmasang, iltimos, meni Oʻzing yozgan kitobingdan oʻchirgin.” b b v32 Xudoning ‘kitobi’ — Oʻziga tegishli boʻlganlarning roʻyxatidir; Muso xalqni asrab qolish uchun undagi oʻz oʻrnini taklif qilmoqda.
33Lekin Otamiz Musoga dedi: “Menga qarshi gunoh qilgan kimsani Oʻz kitobimdan oʻchiraman. 34Bor, xalqni Men aytgan joyga olib bor; farishtam sening oldingda yuradi. Lekin hisob-kitob qiladigan kunim kelganda, ularni gunohi uchun jazolayman.”
35Shundan soʻng Otamiz xalqni vabo bilan urdi, chunki ular Horun yasagan buzoq bilan shunday ish qildilar.