इस्राएलको विश्वासघात
मोशा पर्वतमा हुँदा मानिसहरूले हारूनलाई सुनको बाछो ढलाउन लगाउँछन् र त्यसलाई आफ्नो उद्धारक भन्छन्। हाम्रा पिता मोशाबाट नयाँ सुरुवात गर्ने प्रस्ताव राख्नुहुन्छ, तर मोशा अब्राहामलाई दिइएको प्रतिज्ञाको बिन्ती गर्छन्। मोशाले पाटीहरू फुटाउँछन्, बाछोलाई पिसेर धूलो बनाउँछन्, र बरु आफ्नो नाउँ मेटाइयोस् भनी माग्छन्।
32 1मोशा पहाडबाट तल ओर्लन ढिलो गर्नुभएको देखेपछि, मानिसहरू हारूनको वरिपरि भेला भएर तिनलाई भने, “उठ्नुहोस्, हाम्रा निम्ति देवताहरू बनाइदिनुहोस् जो हाम्रो अगिअगि जाऊन्। यी मोशा, जसले हामीलाई मिश्र देशबाट बाहिर ल्याउनुभयो, तिनलाई के भयो, हामी जान्दैनौँ।”
2हारूनले तिनीहरूलाई भने, “तिमीहरूका पत्नीहरू, छोराहरू र छोरीहरूका कानमा भएका सुनका कुण्डलहरू निकालेर मकहाँ ल्याओ।”
3सबै मानिसहरूले आ-आफ्ना कानबाट सुनका कुण्डलहरू निकालेर हारूनकहाँ ल्याए। 4तिनले तिनीहरूका हातबाट सुन लिएर कोर्ने हतियारले आकार दिए र त्यसलाई ढालेर बाछो बनाए। तब तिनीहरूले भने, “हे इस्राएल, तिमीलाई मिश्र देशबाट ल्याउने तिम्रा देवताहरू यिनै हुन्!”
5यो देखेर हारूनले त्यसको अगाडि एउटा वेदी बनाए र घोषणा गरे, “भोलि हाम्रा पिताको निम्ति चाड हो।” a a v5 हारूनले बाछोलाई हाम्रा पिताको नाममा ढाक्न खोज्छन्, उहाँको निम्ति चाड घोषणा गर्दै — तर मूर्तिपूजालाई साँचो आराधनासँग मिसाउनु नै यस अध्यायले उदाङ्गो पारेको पाप हो।
6भोलिपल्ट तिनीहरू बिहान सबेरै उठेर होमबलि चढाए र मेलबलि ल्याए। मानिसहरू खान र पिउन बसे, अनि रमाइलो गर्न उठे।
7तब हाम्रा पिताले मोशालाई भन्नुभयो, “तल ओर्ली जाऊ, किनकि तिमीले मिश्र देशबाट ल्याएका तिम्रा मानिसहरूले आफूलाई भ्रष्ट पारेका छन्। 8मैले आज्ञा गरेको बाटोबाट तिनीहरू छिट्टै तर्केका छन्, र आफ्ना निम्ति ढालेर बाछो बनाएका छन्, त्यसलाई दण्डवत् गरेर त्यसलाई बलि चढाएका छन् अनि भनेका छन्, ‘हे इस्राएल, तिमीलाई मिश्र देशबाट ल्याउने तिम्रा देवताहरू यिनै हुन्।’”
9हाम्रा पिताले मोशालाई भन्नुभयो, “मैले यी मानिसहरूलाई देखेको छु, र तिनीहरू हठी मानिसहरू हुन्। 10अब मलाई एक्लै छोड, ताकि तिनीहरूमाथि मेरो क्रोध दन्कियोस् र म तिनीहरूलाई भस्म पारूँ, अनि म तिमीलाई एउटा महान् जाति बनाउनेछु।”
11मोशाले हाम्रा पितासँग यसरी बिन्ती गर्नुभयो, “हे हाम्रा पिता, तपाईंले महान् शक्ति र बलियो बाहुलीले मिश्र देशबाट बाहिर ल्याउनुभएका तपाईंका मानिसहरूमाथि किन तपाईंको क्रोध दन्कन्छ?
12मिश्रीहरूले किन यसो भनून्, ‘उहाँले तिनीहरूलाई दुष्ट अभिप्रायले बाहिर ल्याउनुभयो, तिनीहरूलाई पहाडहरूमा मार्न र पृथ्वीको सतहबाट मेटाउन’? तपाईंको दन्कंदो क्रोधबाट फर्कनुहोस्; तपाईंका मानिसहरूमाथिको यस विपत्तिबाट रोकिनुहोस्।
13तपाईंका दासहरू अब्राहाम, इसहाक र इस्राएललाई सम्झनुहोस्, जसलाई तपाईंले आफ्नै नाउँमा शपथ खानुभयो र भन्नुभयो: ‘म तिम्रा सन्तानलाई आकाशका ताराहरूजस्तै वृद्धि गर्नेछु, र मैले प्रतिज्ञा गरेको यो सबै देश म तिम्रा सन्तानलाई दिनेछु, र तिनीहरूले यो सदासर्वदा उत्तराधिकारमा पाउनेछन्।’”
14यसैले हाम्रा पिता आफ्ना मानिसहरूमाथि ल्याउने भनी भन्नुभएको विपत्तिबाट रोकिनुभयो।
15मोशा फर्केर पहाडबाट तल ओर्लनुभयो, उहाँको हातमा गवाहीका दुईवटा शिला-पाटी थिए, दुवैतिर, अगाडि र पछाडि लेखिएका पाटीहरू। 16ती पाटीहरू हाम्रा पिताको काम थिए; ती लेखाइ हाम्रा पिताको लेखाइ थियो, पाटीहरूमा कुँदिएको।
17यहोशूले मानिसहरूको चिच्याहटको आवाज सुनेपछि, तिनले मोशालाई भने, “छाउनीमा युद्धको आवाज छ।”
18मोशाले जवाफ दिनुभयो, “यो विजयको जयजयकारको आवाज होइन, न त हारको रुवाइको आवाज हो — मैले त गीत गाएको आवाज सुन्छु।” 19मोशा छाउनीको नजिक पुग्नुभयो र बाछो अनि नाचगान देख्नुभयो, तब उहाँको क्रोध दन्कियो; उहाँले आफ्ना हातबाट पाटीहरू फ्याँकेर ती पहाडको फेदमा टुक्रा-टुक्रा पारिदिनुभयो। 20तिनीहरूले बनाएको बाछो लिएर उहाँले त्यसलाई आगोमा जलाउनुभयो, धूलो हुने गरी पिस्नुभयो, पानीमा छर्नुभयो र इस्राएलीहरूलाई त्यो पियाउनुभयो।
21मोशाले हारूनलाई भन्नुभयो, “यी मानिसहरूले तपाईंलाई के गरे, जसले गर्दा तपाईंले तिनीहरूमाथि यति ठूलो पाप ल्याउनुभयो?”
22हारूनले भने, “हे मेरा प्रभु, नरिसाउनुहोस्; यी मानिसहरू दुष्टतातिर ढल्केका छन् भनी तपाईं जान्नुहुन्छ। 23तिनीहरूले मलाई भने, ‘हाम्रा निम्ति देवताहरू बनाइदिनुहोस् जो हाम्रो अगिअगि जाऊन्। यी मोशा, जसले हामीलाई मिश्र देशबाट बाहिर ल्याउनुभयो, तिनलाई के भयो, हामी भन्न सक्दैनौँ।’ 24मैले तिनीहरूलाई भनेँ, ‘जससँग सुन छ, त्यो निकाल।’ तिनीहरूले मलाई दिए; मैले त्यो आगोमा हालेँ, र यो बाछो निस्कियो।”
25मोशाले देख्नुभयो, मानिसहरू बेलगाम भएका थिए, किनकि हारूनले तिनीहरूलाई बेलगाम हुन दिएका थिए, र यसले तिनीहरूका शत्रुहरूको गिल्ला निम्त्यायो। 26मोशा छाउनीको ढोकामा उभिनुभयो र भन्नुभयो, “जो हाम्रा पिताको पक्षमा छ, त्यो मकहाँ आओस्!” तब सबै लेवीहरू उहाँको वरिपरि भेला भए।
27उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: तिमीहरू हरेकले आ-आफ्नो तरवार कम्मरमा बाँध। छाउनीभरि यताउता, ढोकादेखि ढोकासम्म गएर आफ्नो दाजुभाइ, आफ्नो मित्र र आफ्नो छिमेकीलाई मार।”
28लेवीहरूले मोशाले आज्ञा गर्नुभएझैँ गरे, र त्यस दिन मानिसहरूमध्ये झन्डै 3,000 जना ढले। 29मोशाले भन्नुभयो, “आज तिमीहरूले आफ्नो छोरा र दाजुभाइको मूल्य चुकाएर हाम्रा पिताको निम्ति आफूलाई अलग गर्यौ, ताकि उहाँले आज तिमीहरूलाई आशिष् दिनुभएको होस्।”
30भोलिपल्ट मोशाले मानिसहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरूले ठूलो पाप गरेका छौ। अब म हाम्रा पिताकहाँ माथि जानेछु — सायद म तिमीहरूको पापको प्रायश्चित्त गर्न सकूँला।”
31मोशा हाम्रा पिताकहाँ फर्केर भन्नुभयो, “हे, यी मानिसहरूले आफ्ना निम्ति सुनका देवताहरू बनाएर ठूलो पाप गरेका छन्। 32अब, तपाईंले तिनीहरूको पाप क्षमा गरिदिनुभयो भने त ठीकै छ — तर होइन भने, कृपया तपाईंले लेख्नुभएको पुस्तकबाट मलाई मेटाइदिनुहोस्।” b b v32 परमेश्वरको ‘पुस्तक’ उहाँका आफ्ना मानिसहरूको अभिलेख हो — मोशाले मानिसहरूलाई जोगाउन त्यसमा भएको आफ्नै स्थान अर्पण गर्दै हुनुहुन्छ।
33तर हाम्रा पिताले मोशालाई भन्नुभयो, “जसले मेरो विरुद्धमा पाप गरेको छ, त्यसलाई म आफ्नो पुस्तकबाट मेटाइदिनेछु। 34जा, मैले भनेको ठाउँमा मानिसहरूलाई लैजा; मेरो दूत तिम्रो अगिअगि जानेछ। तर हिसाब चुक्ता गर्ने दिनमा, म तिनीहरूलाई तिनीहरूको पापको दोष लगाउनेछु।”
35तब हारूनले बनाएको बाछोसँग तिनीहरूले गरेका कामको कारण हाम्रा पिताले मानिसहरूलाई महामारीले प्रहार गर्नुभयो।