Derketin 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹Gava gel dît ku Mûsa dereng ma û ji çiyê nehat xwarê, ew li dora Harûn civiyan û jê re got: “Rabe, ji me re îlahan çêke ku li pêşiya me herin. Ev Mûsa, zilamê ku em ji welatê Misrê derxistin, em nizanin çi hatiye serê wî.”

²Harûn ji wan re got: “Guharên zêrîn ên di guhên jin, kur û keçên we de ne, derxin û ji min re bînin.”

³Hemû gel guharên zêrîn ji guhên xwe derxistin û anîn ba Harûn. ⁴Wî zêr ji destê wan girt, bi amûra necarî şikil da wî û ew wekî golikekî rijand. Piştre wan got: “Ya Îsraêl, ev in îlahên te yên ku tu ji welatê Misrê derxistî!”

⁵Gava Harûn ev dît, wî li ber golik gorîgehek ava kir û da zanîn: “Sibê ji Bavê me re cejn e.” ^a a v5 Harûn dixwaze golikê bi navê Bavê me binixumîne û ji wî re cejnekê ragihîne — lê tevlihevkirina pûtperestiyê bi perestina rast re bi xwe ew guneh e ku ev beş eşkere dike.

⁶Roja din ew serê sibê zû rabûn; wan qurbanên şewitandinê pêşkêş kirin û qurbanên hevaltiyê anîn. Gel rûnişt ku bixwe û vexwe, paşê rabû ku kêf û şahiyê bike.

⁷Paşê Bavê me ji Mûsa re got: “Here jêr, çimkî gelê te xwe xera kiriye, ew gelê ku te ji welatê Misrê derxist. ⁸Ew zû ji wê rêya ku min li wan emir kiribû derketin. Wan ji xwe re golikekî rijandî çêkir, li ber wî çûk bûn, ji wî re qurban serjê kirin û got: ‘Ya Îsraêl, ev in îlahên te yên ku tu ji welatê Misrê derxistî.’”

⁹Bavê me ji Mûsa re got: “Min ev gel dîtiye, ew gelekî serhişk e. ¹⁰Niha min bi serê min ve bihêle, da ku hêrsa min li hember wan rabe û ez wan daqurtînim. Ezê te bikim miletekî mezin.”

¹¹Mûsa ji Bavê me lava kir û got: “Ya Bavê me, çima hêrsa te li hember gelê te radibe, gelê ku te bi hêza mezin û bi destekî bihêz ji welatê Misrê derxist?

¹²Çima divê Misrî bêjin: ‘Wî ew bi niyeteke xerab derxistin, da ku wan li çiyayan bikuje û ji ser rûyê erdê tune bike’? Ji hêrsa xwe ya bi gur vegere; fikra xwe ya anîna vê felaketê ser gelê xwe biguherîne.

¹³Îbrahîm, Îshaq û Îsraêl, xulamên xwe bîne bîra xwe, yên ku te bi navê xwe ji wan re sond xwar û ji wan re got: ‘Ezê dûndana we wekî stêrên ezmanan zêde bikim û ezê hemû vî welatê ku min soz daye, bidim dûndana we û wê her û her bibin xwediyê wî.’”

¹⁴Loma Bavê me fikra xwe ya felaketa ku gotibû wê bîne serê gelê xwe, guhert.

¹⁵Mûsa zivirî û ji çiyê daket; herdu lewheyên şahidiyê di destê wî de bûn. Ev lewhe li herdu aliyan, li pêş û li paş hatibûn nivîsandin. ¹⁶Lewhe karê Bavê me bûn; nivîsa ku li ser lewheyan hatibû kolandin jî nivîsa Bavê me bû.

¹⁷Gava Yêşû dengê qîrîna gel bihîst, wî ji Mûsa re got: “Ev dengê şer e ku ji wargehê tê.”

¹⁸Mûsa bersiv da: “Ne dengê qîrîna serketinê ye, ne jî dengê hewara kesên ku têk çûne ye; ez dengê stranan dibihîzim.” ¹⁹Gava Mûsa nêzîkî wargehê bû û golik û govend dîtin, ew gelekî hêrs bû; wî lewhe ji destên xwe avêtin û ew li binê çiyê şikestin. ²⁰Wî golikê ku wan çêkiribû girt, di agir de şewitand, hûr kir heta ku bû toz, bi ser avê de reşand û da gelê Îsraêl vexwarin.

²¹Mûsa ji Harûn re got: “Vî gelî çi li te kir ku te gunehekî ewqas mezin anî serê wan?”

²²Harûn got: “Xweyê min, hêrs nebe; tu dizanî ku meyla vî gelî ber bi xerabiyê ve ye. ²³Wan ji min re got: ‘Ji me re îlahan çêke ku li pêşiya me herin. Ev Mûsa, zilamê ku em ji welatê Misrê derxistin, em nizanin çi hat serê wî.’ ²⁴Min ji wan re got: ‘Kesê ku zêrê wî hebe, bila jê bike.’ Wan zêr da min; min ew avêt nav agir û ev golik jê derket.”

²⁵Mûsa dît ku gel bêserûber bûye, çimkî Harûn hiştibû ku ew bêserûber bibin û bibin mijara tinazê dijminên xwe. ²⁶Mûsa li ber deriyê wargehê sekinî û got: “Kesê ku ji aliyê Bavê me ye, bila were ba min!” Hemû Lêwiyî li dora wî civiyan.

²⁷Wî ji wan re got: “Bavê me wiha dibêje: Bila her yek ji we şûrê xwe li tenişta xwe girê bide. Di nav wargehê de ji derî heta derî herin û werin û birayê xwe, dostê xwe û cîranê xwe bikujin.”

²⁸Lêwiyiyan çawa ku Mûsa emir kiribû wisa kir û wê rojê ji gel nêzîkî sê hezar kes ketin. ²⁹Mûsa got: “Îro we xwe ji Bavê me re veqetand, her yek bi bihayê kur û birayê xwe, da ku ew îro we pîroz bike.”

³⁰Roja din Mûsa ji gel re got: “We gunehekî mezin kir. Niha ezê hilkişim ba Bavê me; belkî ez bikaribim ji bo gunehê we kefaretê bikim.”

³¹Mûsa vegeriya ba Bavê me û got: “Ax, vî gelî gunehekî mezin kir û ji xwe re îlahên zêrîn çêkirin. ³²Niha, heke tu gunehê wan bibaxşînî—lê heke na, ji kerema xwe min ji pirtûka ku te nivîsiye xîş bike.” ^b b v32 ‘Pirtûka’ Xwedê ew qeyd e ku navên kesên ku yên wî ne tê de hene — Mûsa cihê xwe yê di wê de pêşkêş dike, da ku gel xilas bibe.

³³Lê Bavê me bersiv da Mûsa: “Her kesê ku li dijî min guneh kiriye, ezê wî ji pirtûka xwe xîş bikim. ³⁴Niha here, gel bibe wî cihê ku min ji te re gotiye; milyaketê min wê li pêşiya te here. Lê roja ku ez hesabê wan bibînim, ezê wan ji ber gunehê wan ceza bikim.”

³⁵Paşê Bavê me ji ber tiştê ku wan bi golikê ku Harûn çêkiribû kiribû, bi belayê li gel xist.