निर्गम 32

32 ¹ जेव्हा लोकांनी पाहिले की मोशेला पर्वतावरून खाली येण्यास उशीर होत आहे, तेव्हा ते अहरोनाभोवती जमले आणि त्याला म्हणाले, “ऊठ, आमच्यापुढे चालतील असे देव आमच्यासाठी घडव. हा मोशे, ज्या माणसाने आम्हांला मिसर देशातून वर आणले, त्याचे काय झाले हे आम्हांला ठाऊक नाही.”

² अहरोन त्यांना म्हणाला, “तुमच्या स्त्रिया, मुलगे आणि मुली यांच्या कानांतील सोन्याची कुंडले काढून माझ्याकडे आणा.”

³ मग सर्व लोकांनी आपल्या कानांतील सोन्याची कुंडले काढली आणि ती अहरोनाकडे आणली. ⁴ त्याने त्यांच्या हातांतून सोने घेतले, कोरणीच्या हत्याराने त्याला आकार दिला आणि त्याचे ओतीव वासरू घडवले. मग ते म्हणाले, “हे इस्राएला, ज्यांनी तुला मिसर देशातून वर आणले ते हेच तुझे देव आहेत!”

⁵ हे पाहून अहरोनाने त्याच्यापुढे वेदी बांधली आणि घोषणा केली, “उद्या आमच्या पित्यासाठी सण आहे.” ^a a v5 अहरोन त्या वासराला आमच्या पित्याच्या नावाने झाकण्याचा प्रयत्न करतो, त्याच्यासाठी सण जाहीर करतो — पण मूर्तिपूजा खऱ्या उपासनेत मिसळणे हेच तर हा अध्याय उघड करतो ते पाप आहे.

⁶ दुसऱ्या दिवशी ते पहाटे उठले, त्यांनी होमार्पणे केली आणि शांत्यर्पणे आणली. लोक खायला व प्यायला बसले, मग रंगरागात मग्न होण्यासाठी उठले.

⁷ तेव्हा आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “खाली जा, कारण ज्या तुझ्या लोकांना तू मिसर देशातून वर आणलेस, त्यांनी स्वतःला भ्रष्ट करून घेतले आहे. ⁸ मी त्यांना जो मार्ग सांगितला होता त्यापासून ते लवकरच फिरले आहेत; त्यांनी स्वतःसाठी ओतीव वासरू घडवले, त्याला नमन केले, त्याला यज्ञ अर्पिला आणि म्हणाले, ‘हे इस्राएला, ज्यांनी तुला मिसर देशातून वर आणले ते हेच तुझे देव आहेत.’”

⁹ आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “मी या लोकांना पाहिले आहे, आणि हे हट्टी लोक आहेत. ¹⁰ आता मला एकटे राहू दे, म्हणजे माझा क्रोध त्यांच्यावर पेटेल आणि मी त्यांचा नाश करीन; आणि मी तुझे मोठे राष्ट्र करीन.”

¹¹ मोशेने आमच्या पित्याची विनवणी केली: “हे आमच्या पित्या, ज्या तुझ्या लोकांना तू मोठ्या सामर्थ्याने व बलवान हाताने मिसर देशातून बाहेर आणलेस, त्यांच्यावर तुझा क्रोध का पेटावा? ¹² मिसरी लोकांनी असे का म्हणावे, ‘त्याने दुष्ट हेतूने त्यांना बाहेर काढले, पर्वतांत त्यांना मारण्यासाठी आणि पृथ्वीच्या पाठीवरून त्यांना पुसून टाकण्यासाठी’? तुझ्या पेटत्या क्रोधापासून वळ आणि तुझ्या लोकांवर हा अनर्थ आणण्यापासून मागे फिर. ¹³ अब्राहाम, इसहाक व इस्राएल या तुझ्या सेवकांची आठवण कर; त्यांना तू स्वतःची शपथ वाहून सांगितलेस: ‘मी तुमची संतती आकाशातील ताऱ्यांप्रमाणे बहुगुणित करीन, आणि जो सर्व देश मी वचन दिला आहे तो तुमच्या संततीला देईन, आणि तो त्यांना सर्वकाळ वतन होईल.’”

¹⁴ तेव्हा आमचा पिता आपल्या लोकांवर जो अनर्थ आणण्याचे त्याने सांगितले होते त्यापासून मागे फिरला.

¹⁵ मोशे वळला आणि पर्वतावरून खाली गेला; त्याच्या हातात साक्षीच्या दोन पाट्या होत्या, ज्या दोन्ही बाजूंनी — पुढे व मागे — लिहिलेल्या होत्या. ¹⁶ त्या पाट्या आमच्या पित्याचे काम होते; त्यांवरील लेख आमच्या पित्याचा लेख होता, तो पाट्यांवर कोरलेला होता.

¹⁷ जेव्हा यहोशवाने लोकांच्या आरडाओरड्याचा आवाज ऐकला, तेव्हा तो मोशेला म्हणाला, “छावणीत लढाईचा आवाज येत आहे.”

¹⁸ मोशेने उत्तर दिले, “हा विजयाच्या जयघोषाचा आवाज नाही, किंवा पराभवाच्या आक्रोशाचा आवाजही नाही — मला गाण्याचा आवाज ऐकू येत आहे.” ¹⁹ मोशे छावणीजवळ आला आणि त्याने ते वासरू व नाचगाणे पाहिले, तेव्हा त्याचा क्रोध भडकला; त्याने आपल्या हातांतील पाट्या फेकून दिल्या आणि त्या पर्वताच्या पायथ्याशी फोडल्या. ²⁰ त्यांनी घडवलेले वासरू त्याने घेतले, ते अग्नीत जाळले, त्याची भुकटी करेपर्यंत दळले, ती पाण्यावर विखरली आणि इस्राएल लोकांना ती प्यायला लावली.

²¹ मोशे अहरोनाला म्हणाला, “या लोकांनी तुझे काय केले, की तू त्यांच्यावर एवढे मोठे पाप आणलेस?”

²² अहरोन म्हणाला, “माझ्या स्वामी, रागावू नका; हे लोक दुष्टतेकडे कलणारे आहेत हे तुम्हांला ठाऊक आहे. ²³ ते मला म्हणाले, ‘आमच्यापुढे चालतील असे देव आमच्यासाठी घडव. हा मोशे, ज्या माणसाने आम्हांला मिसर देशातून बाहेर आणले, त्याचे काय झाले हे आम्ही सांगू शकत नाही.’ ²⁴ मी त्यांना म्हणालो, ‘ज्यांच्याजवळ सोने आहे त्यांनी ते काढून टाका.’ त्यांनी ते मला दिले; मी ते अग्नीत टाकले आणि हे वासरू बाहेर आले.”

²⁵ मोशेने पाहिले की लोक बेभान झाले आहेत, कारण अहरोनाने त्यांना बेभान होऊ दिले होते, आणि त्यामुळे ते त्यांच्या शत्रूंच्या थट्टेचा विषय झाले होते. ²⁶ तेव्हा मोशे छावणीच्या दाराशी उभा राहिला आणि म्हणाला, “जो कोणी आमच्या पित्याच्या बाजूचा असेल त्याने माझ्याकडे यावे!” तेव्हा सर्व लेवी त्याच्याभोवती जमले.

²⁷ तो त्यांना म्हणाला, “आमचा पिता असे म्हणतो: तुम्ही प्रत्येकाने आपली तलवार आपल्या कमरेला बांधा. छावणीतून एका दारापासून दुसऱ्या दारापर्यंत इकडून तिकडे जा आणि आपला भाऊ, आपला मित्र व आपला शेजारी यांना मारून टाका.” ²⁸ मोशेच्या आज्ञेप्रमाणे लेवींनी केले, आणि त्या दिवशी लोकांपैकी सुमारे तीन हजार जण पडले. ²⁹ मोशे म्हणाला, “आज तुम्ही प्रत्येकाने आपल्या मुलाच्या व भावाच्या किंमतीवर स्वतःला आमच्या पित्यासाठी वेगळे केले आहे, म्हणजे तो आज तुम्हांला आशीर्वाद देईल.”

³⁰ दुसऱ्या दिवशी मोशे लोकांना म्हणाला, “तुम्ही मोठे पाप केले आहे. आता मी आमच्या पित्याकडे वर जातो — कदाचित मी तुमच्या पापाचे प्रायश्चित्त करू शकेन.”

³¹ मोशे आमच्या पित्याकडे परत गेला आणि म्हणाला, “हाय, या लोकांनी मोठे पाप केले आहे; त्यांनी स्वतःसाठी सोन्याचे देव घडवले आहेत. ³² आता, जर तू त्यांच्या पापाची क्षमा करशील तर बरे — पण जर नाही, तर तू लिहिलेल्या पुस्तकातून माझे नाव कृपया पुसून टाक.” ^b b v32 देवाचे ‘पुस्तक’ म्हणजे त्याच्या मालकीच्या असलेल्यांची त्याने ठेवलेली नोंद — मोशे लोकांना वाचवण्यासाठी त्यातील स्वतःचे स्थान अर्पण करत आहे.

³³ पण आमचा पिता मोशेला म्हणाला, “ज्याने कोणी माझ्याविरुद्ध पाप केले आहे त्याचे नाव मी माझ्या पुस्तकातून पुसून टाकीन. ³⁴ आता जा, मी तुला सांगितलेल्या ठिकाणी लोकांना ने; माझा दूत तुझ्यापुढे चालेल. पण ज्या दिवशी मी हिशेब घेईन, त्या दिवशी मी त्यांच्या पापाचा जाब त्यांच्यावर आणीन.”

³⁵ मग अहरोनाने घडवलेल्या त्या वासराच्या बाबतीत लोकांनी जे केले त्यामुळे आमच्या पित्याने त्यांच्यावर मरी आणली.