दयाले उहाँको उपस्थितिलाई रोक्नु

उनीहरूले देश त पाउनेछन् तर उहाँको उपस्थिति पाउनेछैनन् भनी सुनेपछि मानिसहरू शोक गर्छन् र आफ्ना गहनाहरू फुकाल्छन्। हाम्रा पितासँग मित्रले झैँ आमने-सामने बोल्ने मोशा उहाँविना एक पाइला पनि अघि बढ्न इन्कार गर्छन्, त्यसपछि उहाँको महिमा हेर्न माग्छन् र चट्टानको कापमा लुकाइन्छन्।

अध्याय 33।

हाम्रा पिताले मोशालाई भन्नुभयो, “तिमी र मिश्रबाट तिमीले बाहिर ल्याएका मानिसहरू यहाँबाट निस्केर जाओ। ‘त्यो देश म तिमीका सन्तानलाई दिनेछु’ भनी मैले अब्राहाम, इसहाक र याकूबसित शपथ खाएको देशतर्फ जाओ। म तिम्रो अगिअगि एउटा स्वर्गदूत पठाउनेछु, र कनानी, एमोरी, हित्ती, परिज्जी, हिव्वी र यबूसीहरूलाई धपाउनेछु। दूध र मह बग्ने देशमा जाओ, तर म तिमीहरूका बिचमा जानेछैनँ, किनकि तिमीहरू हठी मानिस हौ, र बाटैमा म तिमीहरूलाई नष्ट गरिदिन सक्छु।”

जब मानिसहरूले यो दु:खद खबर सुने, तब तिनीहरूले विलाप गरे, र कसैले पनि आफ्ना गहना लगाएनन्।

किनकि हाम्रा पिताले मोशालाई भन्नुभएको थियो, “इस्राएलका मानिसहरूलाई भन्: तिमीहरू हठी मानिस हौ। एक क्षणको निम्ति पनि म तिमीहरूका बिचमा गएँ भने, म तिमीहरूलाई नष्ट गरिदिनेछु। अब तिमीहरूले आफ्ना गहना उतार, र तिमीहरूसँग के गर्ने भनी म निधो गर्न सकूँ।”

त्यसैले होरेब पर्वतदेखि उसो इस्राएलका मानिसहरूले आफ्ना गहना उतारे।

भेटघाटको पाल

मोशाले पाल लिएर छाउनीबाहिर, छाउनीदेखि टाढा टाँग्थे, र त्यसलाई भेटघाटको पाल भन्थे। हाम्रा पितालाई खोज्ने हरेक जना छाउनीबाहिरको भेटघाटको पालमा जान्थ्यो। जब-जब मोशा पालतिर निस्कन्थे, सबै मानिस उठेर आ-आफ्ना पालको ढोकामा उभिन्थे, र मोशा भित्र नपसुन्जेल तिनलाई हेरिरहन्थे। जब-जब मोशा पालभित्र पस्थे, बादलको खाँबो ओर्लेर ढोकामा अडिन्थ्यो, र हाम्रा पिताले मोशासँग कुरा गर्नुहुन्थ्यो। जब सबै मानिसले पालको ढोकामा बादलको खाँबो उभिएको देख्थे, तब तिनीहरू उठेर आ-आफ्ना पालको ढोकामा आराधना गर्थे। यसरी हाम्रा पिताले मित्रसँग कुरा गरेझैँ मोशासँग आमनेसामने कुरा गर्नुहुन्थ्यो। मोशा छाउनीमा फर्कन्थे, तर तिनका जवान सेवक नूनका छोरा यहोशूचाहिँ पाल छोडेर जाँदैनथे। ^a

हामीसँग हाम्रा पिताको उपस्थिति

मोशाले हाम्रा पितालाई भने, “हेर्नुहोस्, तपाईंले मलाई ‘यी मानिसहरूलाई लैजा’ भन्नुहुन्छ, तर मसँग कसलाई पठाउनुहुने छ, सो तपाईंले मलाई भन्नुभएको छैन। तैपनि तपाईंले भन्नुभयो, ‘म तिमीलाई नाउँले चिन्छु, र तिमीले मेरो नजरमा निगाह पनि पाएका छौ।’ अब, यदि मैले तपाईंको नजरमा निगाह पाएको छु भने, कृपया तपाईंका मार्गहरू मलाई देखाउनुहोस्, र म तपाईंलाई चिनूँ अनि तपाईंको नजरमा निरन्तर निगाह पाइरहूँ। यो पनि सम्झनुहोस्—यो जाति तपाईंका मानिस हुन्।”

अनि उहाँले भन्नुभयो, “मेरो उपस्थिति तिमीसँग जानेछ, र म तिमीलाई विश्राम दिनेछु।”

मोशाले उहाँलाई भने, “तपाईंको उपस्थिति हामीसँग जाँदैन भने, हामीलाई यहाँबाट नलैजानुहोस्। म र तपाईंका मानिसले तपाईंको निगाह पाएका छौँ भनी अरू कसरी थाहा हुन्छ? के तपाईं हामीसँग जानुभएर मात्र होइन र, जसद्वारा म र तपाईंका मानिस पृथ्वीका अन्य सबै मानिसभन्दा अलग गरिन्छौँ?”

अनि हाम्रा पिताले मोशालाई भन्नुभयो, “तिमीले मागेको यही कुरा म गर्नेछु, किनकि तिमीले मेरो नजरमा निगाह पाएका छौ, र म तिमीलाई नाउँले चिन्छु।”

तब मोशाले भने, “कृपया मलाई तपाईंको महिमा देखाउनुहोस्।”

उहाँले भन्नुभयो, “म आफ्ना सम्पूर्ण भलाइ तिम्रो सामुन्ने प्रकट गराउनेछु, र तिम्रो सामु मेरो नाउँ घोषणा गर्नेछु। जसलाई म अनुग्रह गर्न चाहन्छु, त्यसलाई म अनुग्रह गर्नेछु, र जसलाई म दया देखाउन चाहन्छु, त्यसलाई म दया देखाउनेछु।” तर उहाँले भन्नुभयो, “तिमीले मेरो मुहार देख्न सक्दैनौ, किनकि मलाई देखेर कोही पनि जीवित रहन सक्दैन।” अनि हाम्रा पिताले भन्नुभयो, “मेरो छेउमा एउटा ठाउँ छ; तिमी त्यस चट्टानमा उभिनेछौ, मेरो महिमा हुँदै जाँदा, म तिमीलाई चट्टानको धाँजोमा राख्नेछु, र म भएर नजाउन्जेल आफ्नो हातले तिमीलाई ढाक्नेछु। त्यसपछि म आफ्नो हात हटाउनेछु, र तिमीले मेरो पिठ्यूँ देख्नेछौ; तर मेरो मुहारचाहिँ देखिनेछैन।”