ਕੂਚ 33

33 ¹ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਏਥੋਂ ਤੁਰ ਪਓ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਇਆ ਸੈਂ, ਉਸ ਦੇਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਇਸਹਾਕ ਅਤੇ ਯਾਕੂਬ ਨਾਲ ਸੌਂਹ ਖਾਧੀ ਸੀ: ਮੈਂ ਉਹ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਦਿਆਂਗਾ। ²ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਦੂਤ ਭੇਜਾਂਗਾ ਅਤੇ ਕਨਾਨੀਆਂ, ਅਮੋਰੀਆਂ, ਹਿੱਤੀਆਂ, ਫਰਿੱਜ਼ੀਆਂ, ਹਿੱਵੀਆਂ ਅਤੇ ਯਬੂਸੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿਆਂਗਾ। ³ਦੁੱਧ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਗਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ ਜਾਓ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹਠੀਲੇ ਲੋਕ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਸ ਨਾ ਕਰ ਦਿਆਂ।”

⁴ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦੁੱਖ ਭਰੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਓਹ ਸੋਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਨਾ ਪਹਿਨੇ।

⁵ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, “ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖ: ਤੁਸੀਂ ਹਠੀਲੇ ਲੋਕ ਹੋ। ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਲਾਹ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਾਂ।”

⁶ਸੋ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹੋਰੇਬ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣੇ ਲਾਹ ਸੁੱਟੇ।

ਮੰਡਲੀ ਦਾ ਤੰਬੂ

⁷ਮੂਸਾ ਤੰਬੂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਡੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਡੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਡਲੀ ਦਾ ਤੰਬੂ ਆਖਦਾ ਸੀ। ਹਰ ਕੋਈ ਜਿਹੜਾ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭਾਲਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਡੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਮੰਡਲੀ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ⁸ਜਦ ਵੀ ਮੂਸਾ ਤੰਬੂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਤੰਬੂ ਦੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੜਨ ਤੱਕ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ⁹ਜਦ ਵੀ ਮੂਸਾ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਵੜਦਾ, ਤਾਂ ਬੱਦਲ ਦਾ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤਰ ਆਉਂਦਾ, ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ¹⁰ਜਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬੱਦਲ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ ਨੂੰ ਤੰਬੂ ਦੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਵੇਖਦੇ, ਤਾਂ ਓਹ ਉੱਠ ਕੇ ਬੰਦਗੀ ਕਰਦੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਤੰਬੂ ਦੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ। ¹¹ਸੋ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੂਸਾ ਡੇਰੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਦਾ ਜਵਾਨ ਸੇਵਕ ਯਹੋਸ਼ੁਆ, ਨੂਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੰਬੂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਨਿਕਲਦਾ। ^a a v11 “ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ” ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੂਸਾ ਨੇ ਉਹ ਦਾ ਬੇਪਰਦਾ ਮੁੱਖ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਆਇਤ 20 ਆਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਵੇਖ ਕੇ ਜੀਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।

ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ

¹²ਮੂਸਾ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਵੇਖ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈਂ, ‘ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲ,’ ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜੇਂਗਾ। ਫੇਰ ਵੀ ਤੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ, ‘ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਵੀ ਪਾਈ ਹੈ।’ ¹³ਹੁਣ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਦੱਸ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਾਂ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਰਹਾਂ। ਇਹ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖ — ਇਹ ਕੌਮ ਤੇਰੀ ਪਰਜਾ ਹੈ।”

¹⁴ਤਾਂ ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਰਾਮ ਦਿਆਂਗਾ।”

¹⁵ਮੂਸਾ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜੇ ਤੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਏਥੋਂ ਉੱਪਰ ਨਾ ਲੈ ਜਾ। ¹⁶ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪਰਜਾ ਨੇ ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਪਰਜਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੇ ਕੀਤੇ ਜਾਈਏ?”

¹⁷ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਇਹੀ ਗੱਲ ਜਿਹੜੀ ਤੂੰ ਮੰਗੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।”

¹⁸ਤਦ ਮੂਸਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਰਤਾਪ ਵਿਖਾ।”

¹⁹ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਭਲਿਆਈ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣਿਓਂ ਲੰਘਾ ਦਿਆਂਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਪੁਕਾਰਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚਾਹਾਂ ਦਯਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚਾਹਾਂ ਤਰਸ ਵਿਖਾਵਾਂਗਾ।” ²⁰ਪਰ ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜੀਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।” ²¹ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਥਾਂ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਚਟਾਨ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ²²ਅਤੇ ਜਦ ਮੇਰਾ ਪਰਤਾਪ ਲੰਘੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਟਾਨ ਦੀ ਇੱਕ ਤੇੜ ਵਿੱਚ ਰੱਖਾਂਗਾ ਅਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਲੰਘ ਨਾ ਜਾਵਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਵਾਂਗਾ। ²³ਫੇਰ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਲਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਵੇਖੇਂਗਾ; ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੁੱਖ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।”