Rahm-shafqat Uning huzurini ushlab turadi
Yurtga ega boʻlishlari, ammo Uning huzuri ular bilan bormasligi aytilgach, xalq motam tutib, taqinchoqlarini yechib tashlaydi. Otamiz bilan doʻst kabi yuzma-yuz gaplashadigan Muso Usiz bir qadam ham bosmasligini aytadi, soʻng Uning ulugʻvorligini koʻrishni soʻraydi va qoya ichiga yashiriladi.
33 1Otamiz Musoga dedi: “Sen va Misrdan olib chiqqan xalqing bu yerdan chiqib ketinglar. Men Ibrohim, Ishoq va Yoqubga: «Uni sening naslingga beraman», deb qasam ichgan yurtga boringlar. 2Men oldingdan bir farishta yuboraman va kanaanliklarni, amoriylarni, xetlarni, perizliklarni, xivlarni va yabusiylarni quvib chiqaraman. 3Sut va asal oqib yotgan yurtga boringlar. Lekin Men sizlar bilan birga bormayman, chunki sizlar oʻjar xalqsizlar, yoʻlda Men sizlarni yoʻq qilib qoʻyishim mumkin.”
4Xalq bu achchiq xabarni eshitgach, motam tutdi va hech kim taqinchoqlarini taqmadi.
5Chunki Otamiz Musoga shunday degan edi: “Isroil xalqiga ayt: Sizlar oʻjar xalqsizlar. Agar Men bir lahza sizlarning oranglarda yursam, sizlarni yoʻq qilib qoʻyardim. Endi taqinchoqlaringizni yechinglar, shunda Men sizlarga nima qilishni hal qilaman.”
6Shunday qilib, Isroil xalqi Xorib togʻidan boshlab taqinchoqlarini yechib tashladi.
Uchrashuv chodiri
7Musa chodirni olib, qarorgohdan tashqarida, qarorgohdan uzoqroqda tikar va uni uchrashuv chodiri deb atar edi. Otamizni izlagan har bir kishi qarorgohdan tashqaridagi uchrashuv chodiriga chiqardi. 8Musa chodirga chiqqanida, butun xalq oʻrnidan turib, har biri oʻz chodirining eshigida turar va Musa chodirga kirguncha unga tikilib qarab turardi. 9Musa chodirga kirganida, bulut ustuni pastga tushib, eshik oldida turar va Otamiz Musa bilan soʻzlashardi. 10Butun xalq chodir eshigida turgan bulut ustunini koʻrganida, har biri oʻz chodirining eshigida oʻrnidan turib sajda qilardi. 11Shunday qilib, Otamiz, xuddi kishi doʻsti bilan gaplashganidek, Musa bilan yuzma-yuz soʻzlashardi. Musa qarorgohga qaytib ketardi, ammo uning yosh xizmatkori — Nun oʻgʻli Yoshua chodirdan chiqmasdi. a a v11 “Yuzma-yuz” soʻzlashish — Otamiz Musa bilan, xuddi doʻstlar kabi, bevosita va yaqindan soʻzlashganini bildiradi; bu Musa Uning yopiqsiz yuzini koʻrganini anglatmaydi, 20-oyat aytganidek, bunga hech kim dosh berolmaydi.
Otamizning huzuri biz bilan
12Musa Otamizga dedi: “Mana, Sen menga: «Bu xalqni olib bor», deb aytyapsan, lekin men bilan kimni yuborishingni menga bildirmading. Holbuki, Sen: «Men seni nomingdan bilaman va sen Mening nazarimda iltifot topding», deganding. 13Endi, agar men Sening nazaringda iltifot topgan boʻlsam, iltimos, Sening yoʻllaringni menga koʻrsatgin, toki men Seni bilay va Sening nazaringda iltifot topaveray. Shuni ham esla — bu xalq Sening xalqingdir.”
14U dedi: “Mening huzurim sen bilan boradi va Men senga orom beraman.”
15Musa Unga dedi: “Agar Sening huzuring biz bilan bormasa, bizni bu yerdan olib ketma. 16Aks holda men va xalqing Sening oldingda iltifot topganimiz yana qanday bilinadi? Sen biz bilan borishing bilan emasmi, shunda men va xalqing yer yuzidagi boshqa barcha xalqlardan ajralib turamiz?”
17Otamiz Musoga dedi: “Sen soʻragan aynan shu narsani Men qilaman, chunki sen Mening nazarimda iltifot topding va Men seni nomingdan bilaman.”
18Shunda Musa: “Iltimos, menga Oʻz ulugʻvorligingni koʻrsatgin”, dedi.
19U dedi: “Men butun ezguligimni sening oldingdan oʻtkazaman va oldingda Oʻz nomimni eʼlon qilaman. Men kimga marhamat qilmoqchi boʻlsam, oʻshanga marhamat qilaman va kimga rahm qilmoqchi boʻlsam, oʻshanga rahm qilaman.” 20Lekin U dedi: “Sen Mening yuzimni koʻra olmaysan, chunki hech kim Meni koʻrib, tirik qololmaydi.” 21Otamiz dedi: “Mening yonimda bir joy bor; sen qoya ustida turasan, 22Mening ulugʻvorligim oʻtayotganda, Men seni qoyaning yorigʻiga qoʻyaman va oʻtib ketgunimcha seni Oʻz qoʻlim bilan yopib turaman. 23Soʻngra Men qoʻlimni olaman va sen Mening orqamni koʻrasan; ammo Mening yuzim koʻrinmaydi.”