Mısır'dan Çıkış 33

33 ¹Babamız Musa'ya şöyle dedi: «Sen ve Mısır'dan çıkardığın halk buradan ayrılıp İbrahim'e, İshak'a ve Yakup'a ant içerek, ‹Senin soyuna vereceğim› dediğim ülkeye gidin. ²Önünden bir melek gönderecek, Kenanlıları, Amorluları, Hititleri, Perizlileri, Hivlileri ve Yevusluları kovacağım. ³Süt ve bal akan ülkeye gidin. Ama ben aranızda yürümeyeceğim, çünkü dikbaşlı bir halksınız. Yoksa yolda sizi yok edebilirim.»

⁴Halk bu üzücü haberi duyunca yasa büründü, kimse takılarını takmadı.

⁵Çünkü Babamız Musa'ya şöyle demişti: «İsrail halkına de ki, ‹Dikbaşlı bir halksınız. Bir an aranızda yürüsem, sizi yok ederdim. Şimdi takılarınızı çıkarın; o zaman size ne yapacağıma karar veririm.›»

⁶Böylece İsrailliler Horev Dağı'ndan itibaren takılarını çıkardılar.

Buluşma Çadırı

⁷Musa çadırı alıp ordugahın dışına, ordugahtan uzağa kurar, ona Buluşma Çadırı adını verirdi. Babamız'ı arayan herkes ordugahın dışındaki Buluşma Çadırı'na giderdi. ⁸Musa ne zaman çadıra gitse, bütün halk kalkar, herkes kendi çadırının girişinde durur, Musa içeri girene dek onu izlerdi. ⁹Musa çadıra girince, bulut sütunu iner, girişte durur ve Babamız Musa'yla konuşurdu. ¹⁰Bütün halk bulut sütununun çadırın girişinde durduğunu görünce kalkar, herkes kendi çadırının girişinde tapınırdı. ¹¹Böylece Babamız Musa'yla, bir insanın arkadaşıyla konuştuğu gibi yüz yüze konuşurdu. Sonra Musa ordugaha dönerdi; ama genç yardımcısı Nun oğlu Yeşu çadırdan ayrılmazdı. ^a a v11 «Yüz yüze» konuşmak, Babamız'ın Musa'yla dostların yaptığı gibi doğrudan ve içten konuştuğu anlamına gelir; Musa'nın, 20. ayetin kimsenin dayanamayacağını söylediği örtüsüz yüzünü gördüğü anlamına değil.

Babamız'ın Varlığı Bizimle

¹²Musa Babamız'a şöyle dedi: «Bak, sen bana, ‹Bu halkı götür› diyorsun, ama benimle kimi göndereceğini bildirmedin. Oysa, ‹Seni adınla tanıyorum ve gözümde lütuf da buldun› demiştin. ¹³Şimdi, eğer gözünde lütuf bulduysam, lütfen bana yollarını göster ki seni tanıyayım ve gözünde lütuf bulmayı sürdüreyim. Şunu da unutma: Bu ulus senin halkındır.»

¹⁴Babamız da, «Varlığım seninle gelecek ve sana huzur vereceğim» dedi.

¹⁵Musa ona, «Eğer varlığın bizimle gelmeyecekse, bizi buradan çıkarma» dedi. ¹⁶«Yoksa senin gözünde lütuf bulduğumuz, ben ve halkın, başka nasıl bilinecek? Bizimle gelmenle değil mi? Öyle ki ben ve halkın, yeryüzündeki bütün öbür halklardan ayrı kılınalım.»

¹⁷Babamız Musa'ya, «İstediğin bu şeyi de yapacağım; çünkü gözümde lütuf buldun ve seni adınla tanıyorum» dedi.

¹⁸O zaman Musa, «Lütfen bana yüceliğini göster» dedi.

¹⁹Babamız şöyle dedi: «Bütün iyiliğimi önünden geçireceğim ve adımı önünde duyuracağım. Lütfedeceğim kişiye lütfeder, şefkat göstereceğim kişiye şefkat gösteririm.» ²⁰Ama, «Yüzümü göremezsin; çünkü beni görüp de yaşayabilecek kimse yoktur» dedi. ²¹Babamız şöyle dedi: «Yanımda bir yer var; sen kayanın üzerinde duracaksın. ²²Yüceliğim geçerken seni bir kaya yarığına koyacak ve ben geçinceye dek seni elimle örteceğim. ²³Sonra elimi çekeceğim ve sırtımı göreceksin; ama yüzüm görünmeyecek.»