દયા તેમની હાજરીને રોકી રાખે છે

દેશ તો મળશે પણ તેમની હાજરી સાથે નહિ હોય, એવું સાંભળીને લોકો શોક કરે છે અને પોતાનાં ઘરેણાં ઉતારી નાખે છે. મિત્રની જેમ આપણા પિતા સાથે મોઢામોઢ વાત કરનાર મૂસા તેમના વિના એક ડગલું પણ ભરવાની ના પાડે છે, પછી તેમનો મહિમા જોવા માગે છે અને તેમને ખડકમાં સંતાડવામાં આવે છે.

અધ્યાય 33.

આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “અહીંથી ચાલ્યો જા, તું અને તું જે લોકોને મિસરમાંથી બહાર લાવ્યો તે, જે દેશ વિશે મેં ઇબ્રાહિમ, ઇસહાક અને યાકૂબ આગળ સમ ખાધા હતા તે તરફ: ‘તારા વંશજોને હું તે આપીશ.’ હું તારી આગળ એક દૂત મોકલીશ અને કનાનીઓ, અમોરીઓ, હિત્તીઓ, પરિઝીઓ, હિવ્વીઓ અને યબૂસીઓને હાંકી કાઢીશ. દૂધ અને મધથી રેલછેલવાળા દેશમાં જા, પણ હું તમારી સાથે ઉપર નહિ આવું, કારણ, તમે હઠીલી પ્રજા છો, અને રસ્તામાં હું તમને નષ્ટ કરી નાખું એવું બને.”

જ્યારે લોકોએ આ દુઃખદ સમાચાર સાંભળ્યા, ત્યારે તેઓ શોક કરવા લાગ્યા, અને કોઈએ પોતાનાં ઘરેણાં પહેર્યાં નહિ.

કારણ, આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “ઇઝરાયલના લોકોને કહે: તમે હઠીલી પ્રજા છો. જો હું એક ક્ષણ માટે પણ તમારી સાથે ચાલું, તો તમને નષ્ટ કરી નાખું. હવે તમારાં ઘરેણાં ઉતારી નાખો, જેથી તમારી સાથે શું કરવું તે હું નક્કી કરી શકું.”

તેથી ઇઝરાયલના લોકોએ હોરેબ પર્વતથી આગળ પોતાનાં ઘરેણાં ઉતારી નાખ્યાં.

મુલાકાતનો તંબુ

મૂસા તંબુ લઈને છાવણીની બહાર, છાવણીથી દૂર ઊભો કરતો, અને તેને મુલાકાતનો તંબુ કહેતો. આપણા પિતાને શોધનાર દરેક જણ છાવણીની બહારના મુલાકાતના તંબુ પાસે જતો. જ્યારે જ્યારે મૂસા તંબુ તરફ જતો, ત્યારે બધા લોકો ઊઠીને ઊભા રહેતા, દરેક જણ પોતાના તંબુના પ્રવેશદ્વાર પાસે, અને મૂસા અંદર જાય ત્યાં સુધી તેને જોઈ રહેતા. જ્યારે જ્યારે મૂસા તંબુમાં પ્રવેશતો, ત્યારે વાદળનો સ્તંભ નીચે ઊતરીને પ્રવેશદ્વાર પાસે ઊભો રહેતો, અને આપણા પિતા મૂસા સાથે વાત કરતા. જ્યારે બધા લોકો તંબુના પ્રવેશદ્વાર પાસે ઊભેલો વાદળનો સ્તંભ જોતા, ત્યારે તેઓ ઊઠીને, દરેક જણ પોતાના તંબુના પ્રવેશદ્વાર પાસે, આરાધના કરતા. આમ આપણા પિતા મૂસા સાથે મોઢામોઢ વાત કરતા, જેમ કોઈ પોતાના મિત્ર સાથે વાત કરે તેમ. મૂસા છાવણીમાં પાછો ફરતો, પણ તેનો જુવાન સેવક નૂનનો પુત્ર યહોશુઆ તંબુ છોડતો નહિ. ^a

આપણા પિતાની હાજરી આપણી સાથે

મૂસાએ આપણા પિતાને કહ્યું, “જુઓ, તમે મને કહો છો, ‘આ લોકોને ઉપર લઈ જા,’ પણ મારી સાથે તમે કોને મોકલશો તે તમે મને જણાવ્યું નથી. તોપણ તમે કહ્યું, ‘હું તને નામથી ઓળખું છું, અને મારી દૃષ્ટિમાં તને કૃપા પણ મળી છે.’ હવે, જો તમારી દૃષ્ટિમાં મને કૃપા મળી હોય, તો કૃપા કરીને મને તમારા માર્ગો બતાવો, જેથી હું તમને ઓળખું અને તમારી દૃષ્ટિમાં કૃપા પામતો રહું. એ પણ યાદ રાખો—આ પ્રજા તમારા લોકો છે.”

ત્યારે તેમણે કહ્યું, “મારી હાજરી તારી સાથે જશે, અને હું તને વિસામો આપીશ.”

મૂસાએ તેમને કહ્યું, “જો તમારી હાજરી અમારી સાથે ન જાય, તો અમને અહીંથી ઉપર લઈ જશો નહિ. નહિ તો કેવી રીતે જણાશે કે મને અને તમારા લોકોને તમારી કૃપા મળી છે? શું તમે અમારી સાથે ચાલો તેથી જ નહિ, જેથી હું અને તમારા લોકો પૃથ્વીની સપાટી પરની બીજી દરેક પ્રજાથી અલગ કરાઈએ?”

આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “તેં જે આ વાત માગી છે તે જ હું કરીશ, કારણ, મારી દૃષ્ટિમાં તને કૃપા મળી છે, અને હું તને નામથી ઓળખું છું.”

પછી મૂસાએ કહ્યું, “કૃપા કરીને મને તમારો મહિમા બતાવો.”

તેમણે કહ્યું, “હું મારી સર્વ ભલાઈ તારી આગળથી પસાર કરીશ અને તારી આગળ મારા નામની ઘોષણા કરીશ. જેના પર કૃપા કરવી હોય તેના પર હું કૃપા કરીશ, અને જેના પર દયા કરવી હોય તેના પર દયા કરીશ.” પણ તેમણે કહ્યું, “તું મારો ચહેરો જોઈ શકે નહિ, કારણ, મને જોઈને કોઈ જીવતું રહી શકે નહિ.” આપણા પિતાએ કહ્યું, “મારી પાસે એક જગ્યા છે; તું ખડક પર ઊભો રહેશે, જ્યારે મારો મહિમા પસાર થાય, ત્યારે હું તને ખડકની તિરાડમાં મૂકીશ અને હું પસાર થઈ જાઉં ત્યાં સુધી મારા હાથથી તને ઢાંકીશ. પછી હું મારો હાથ ખસેડીશ, અને તું મારી પીઠ જોશે; મારો ચહેરો જોવામાં આવશે નહિ.”