ကရုဏာတော်က ကိုယ်တော်ကြွလာတော်မူခြင်းကို ဆီးတားခြင်း
ပြည်ကိုရမည်ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ရှေ့တော်မျက်မှောက်ကိုမူ မရရဟု ကြားရသောအခါ လူတို့သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက် မိမိတို့၏လက်ဝတ်ရတနာများကို ချွတ်ပစ်ကြ၏။ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောသော မောရှေသည် ကိုယ်တော်မပါဘဲ တစ်လှမ်းမျှ မသွားဟု ငြင်းဆို၏။ ထို့နောက် ဘုန်းတော်ကို မြင်ပါရစေဟု တောင်းလျှောက်ရာ ကျောက်ကြားထဲ၌ ဝှက်ထားခြင်းခံရ၏။
33 1ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား၊ “သင်နှင့်တကွ အဲဂုတ္တုပြည်မှ သင်ထုတ်ဆောင်ခဲ့သော လူမျိုးတို့သည် ဤအရပ်မှ ထွက်ခွာကြလော့။ ‘ဤပြည်ကို သင်၏အမျိုးအနွယ်အား ငါပေးမည်’ ဟု အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့အား ငါကျိန်ဆိုခဲ့သောပြည်သို့ တက်သွားကြလော့။ 2သင့်ရှေ့မှာ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို ငါစေလွှတ်၍ ခါနနိ၊ အာမောရိ၊ ဟိတ္တိ၊ ဖေရဇိ၊ ဟိဝိ၊ ယေဗုသိ လူမျိုးတို့ကို ငါနှင်ထုတ်မည်။ 3နို့နှင့်ပျားရည် စီးသောပြည်သို့ တက်သွားကြလော့။ သို့ရာတွင် သင်တို့သည် ခေါင်းမာသော လူမျိုးဖြစ်သောကြောင့် ငါသည် သင်တို့အလယ်၌ မလိုက်ပါ။ လမ်းခရီး၌ သင်တို့ကို ငါဖျက်ဆီးမိမည်ကို စိုးရိမ်၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
4လူတို့သည် ဤဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်သတင်းကို ကြားရသောအခါ ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြ၍ မည်သူမျှ လက်ဝတ်တန်ဆာကို မဆင်မြန်းကြ။
5အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား၊ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဤသို့ပြောလော့။ ‘သင်တို့သည် ခေါင်းမာသောလူမျိုးဖြစ်၏။ ခဏမျှ သင်တို့အလယ်၌ ငါလိုက်လျှင် သင်တို့ကို ငါဖျက်ဆီးမည်။ သို့ဖြစ်၍ ယခု သင်တို့၏ တန်ဆာများကို ချွတ်ကြလော့။ သို့မှသာ သင်တို့အား အဘယ်သို့ပြုရမည်ကို ငါဆုံးဖြတ်မည်။’ ” ဟု မိန့်တော်မူသောကြောင့်တည်း။
6သို့ဖြစ်၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဟောရပ်တောင်မှစ၍ မိမိတို့၏ လက်ဝတ်တန်ဆာများကို ချွတ်ပယ်ကြ၏။
တွေ့ဆုံရာတဲတော်
7မောရှေသည် တဲတော်ကိုယူ၍ တပ်စခန်းအပြင်၊ တပ်စခန်းနှင့် ဝေးရာအရပ်၌ ထိုးလေ့ရှိ၏။ ထိုတဲတော်ကို တွေ့ဆုံရာတဲတော်ဟု ခေါ်တွင်၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ရှာသောသူတိုင်းသည် တပ်စခန်းအပြင်ရှိ တွေ့ဆုံရာတဲတော်သို့ ထွက်သွားလေ့ရှိ၏။ 8မောရှေသည် တဲတော်သို့ ထွက်သွားသောအခါတိုင်း လူအပေါင်းတို့သည် ထ၍ မိမိတို့တဲတံခါးဝ၌ ရပ်လျက် မောရှေဝင်သည်တိုင်အောင် သူ့ကိုကြည့်ရှုကြ၏။ 9မောရှေသည် တဲတော်ထဲသို့ ဝင်သောအခါတိုင်း မိုးတိမ်တိုင်သည် ဆင်းသက်၍ တံခါးဝ၌ ရပ်တည်လျက် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေနှင့် စကားပြောတော်မူ၏။ 10တဲတော်တံခါးဝ၌ ရပ်နေသော မိုးတိမ်တိုင်ကို လူအပေါင်းတို့ မြင်သောအခါ ထ၍ မိမိတို့တဲတံခါးဝ၌ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုကြ၏။ 11ထိုသို့ဖြင့် လူချင်း မိတ်ဆွေအချင်းချင်း ပြောဆိုသကဲ့သို့ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောတော်မူ၏။ မောရှေသည် တပ်စခန်းသို့ ပြန်လေ့ရှိ၏။ သို့ရာတွင် သူ၏ လက်ထောက်လုလင် နုန်၏သား ယောရှုမူကား တဲတော်မှ မထွက်ခွာဘဲနေ၏။ a a v11 “မျက်နှာချင်းဆိုင်” ပြောဆိုသည်ဟူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိတ်ဆွေချင်းကဲ့သို့ မောရှေနှင့် တိုက်ရိုက်၊ ရင်းနှီးစွာ စကားပြောတော်မူကြောင်းကို ဆိုလို၏။ အကာအကွယ်မဲ့သော မျက်နှာတော်ကို မောရှေမြင်ရသည်ဟု မဆိုလို။ ထိုမျက်နှာတော်ကို မြင်လျှင် မည်သူမျှ အသက်မရှင်နိုင်ကြောင်း အခန်းငယ် ၂၀ တွင် ဖော်ပြထား၏။
ငါတို့၏ခမည်းတော် ငါတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူခြင်း
12မောရှေသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား၊ “ကြည့်တော်မူပါ၊ ‘ဤလူမျိုးကို ဆောင်သွားလော့’ ဟု ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မူပါ၏။ သို့သော် အကျွန်ုပ်နှင့်အတူ မည်သူ့ကို စေလွှတ်တော်မူမည်ကို အကျွန်ုပ်အား မိန့်တော်မမူသေးပါ။ သို့တည်းမဟုတ် ‘ငါသည် သင့်ကို နာမည်အားဖြင့် သိ၏။ သင်သည်လည်း ငါ့ရှေ့၌ မျက်နှာရပြီ’ ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့ပါ၏။ 13ယခု အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်၌ မျက်နှာရသည်မှန်လျှင် ကိုယ်တော်၏ လမ်းခရီးတော်တို့ကို အကျွန်ုပ်အား ပြတော်မူပါ။ သို့မှသာ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို သိ၍ ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်၌ ဆက်လက်၍ မျက်နှာရပါလိမ့်မည်။ ဤလူမျိုးသည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း အောက်မေ့တော်မူပါ။” ဟု လျှောက်၏။
14ကိုယ်တော်က၊ “ငါကိုယ်တိုင် သင်နှင့်အတူ ကြွသွားမည်။ သင့်ကို ငြိမ်ဝပ်ချမ်းသာ ငါပေးမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
15မောရှေက၊ “ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် အကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ကြွတော်မမူလျှင် အကျွန်ုပ်တို့ကို ဤအရပ်မှ ပို့ဆောင်တော်မမူပါနှင့်။ 16သို့မဟုတ်လျှင် အကျွန်ုပ်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးသည် ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်၌ မျက်နှာရကြောင်းကို အဘယ်သို့ သိနိုင်ပါမည်နည်း။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ကြွတော်မူ၍ အကျွန်ုပ်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးသည် မြေကြီးမျက်နှာပြင်ရှိ အခြားလူမျိုးအပေါင်းတို့နှင့် ခြားနားစေခြင်းအားဖြင့်သာ မဟုတ်လောပါ။” ဟု လျှောက်၏။
17ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား၊ “သင်တောင်းလျှောက်သော ဤအမှုကိုပင် ငါပြုမည်။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ငါ့ရှေ့၌ မျက်နှာရ၍ သင့်ကို နာမည်အားဖြင့် ငါသိသောကြောင့်တည်း။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
18ထိုအခါ မောရှေက၊ “ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို အကျွန်ုပ်အား ပြတော်မူပါ။” ဟု လျှောက်၏။
19ကိုယ်တော်က၊ “ငါ၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းအလုံးစုံကို သင့်ရှေ့၌ ငါ ဖြတ်သန်းစေမည်။ ငါ၏နာမကိုလည်း သင့်ရှေ့၌ ကြွေးကြော်မည်။ ငါ ကျေးဇူးပြုလိုသောသူအား ကျေးဇူးပြုမည်။ ငါ သနားကြင်နာလိုသောသူအား သနားကြင်နာမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 20သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်က၊ “သင်သည် ငါ၏ မျက်နှာကို မမြင်နိုင်။ အကြောင်းမူကား ငါ့ကိုမြင်လျက် အသက်ရှင်ရသောသူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ 21ထို့နောက် ငါတို့၏ခမည်းတော်က၊ “ငါ့အနားတွင် နေရာတစ်ခုရှိ၏။ သင်သည် ကျောက်ဆောင်ပေါ်၌ ရပ်ရမည်။ 22ငါ၏ ဘုန်းအသရေ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် သင့်ကို ကျောက်ဆောင်အက်ကြား၌ ငါထား၍ ငါ မလွန်မီတိုင်အောင် ငါ့လက်ဖြင့် သင့်ကို ဖုံးအုပ်ထားမည်။ 23ထိုနောက် ငါ့လက်ကို ငါ ရုပ်သိမ်းမည်။ သင်သည် ငါ၏ ကျောဘက်ကို မြင်ရလိမ့်မည်။ ငါ၏ မျက်နှာကိုမူ မမြင်ရ။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။