Yangi lavhalar yoʻniladi
Muso yangi lavhalarni yoʻnadi, Otamiz esa oʻz ismini e’lon qilib oʻtadi: rahmdil va inoyatli, sabr-toqatli, ahd sevgisiga toʻla, kechirimli — ammo aybdorni jazosiz qoldirmaydi. Ahd yangilanadi va Muso yuzi porlayotganini bilmagan holda tushib keladi.
34 1Otamiz Musoga dedi: “Oʻzing uchun avvalgilari kabi ikkita tosh lavha yoʻnib ol. Sen sindirib tashlagan avvalgi lavhalarda boʻlgan soʻzlarni Men ularning ustiga yozaman. 2Ertalab tayyor boʻl. Keyin Sinay togʻiga chiqib, oʻsha yerda, togʻ tepasida Mening huzurimda hozir boʻl. 3Sen bilan birga hech kim chiqmasin, togʻning biron joyida ham hech kim koʻrinmasin; hatto qoʻy podalari yoki mol podalari ham oʻsha togʻ roʻparasida oʻtlamasin.”
4Muso avvalgilari kabi ikkita tosh lavha yoʻnib, erta tongda turdi va Otamiz unga amr qilganidek, ikkala tosh lavhani qoʻlida koʻtarib, Sinay togʻiga chiqdi. 5Shunda Otamiz bulut ichida tushib, oʻsha yerda u bilan birga turdi va Otamiz nomini nido qildi.
6Otamiz uning roʻparasidan oʻtib, nido qildi: “Otangiz — rahmdil va inoyatli, gʻazabga kech hamda ahd sevgisi va sadoqatga toʻlib-toshgandir, 7minglab avlodlar uchun ahd sevgisini saqlaydi, aybni, isyonni va gunohni kechiradi; biroq aybdorni jazosiz qoldirmaydi, U ota-onalarning aybini bolalar va nevaralarga, uchinchi hamda toʻrtinchi avlodga qadar yuklaydi.”
8Muso darhol yergacha egilib, sajda qildi. 9U dedi: “Ey Hukmdor Ota, agar Sening nazaringda iltifot topgan boʻlsam, bu oʻjar xalq boʻlsa-da, Hukmdor Ota oramizda yursin. Aybimizni va gunohimizni kechirgin, bizni Oʻz merosing qilib olgin.”
10U dedi: “Men ahd tuzmoqdaman. Butun xalqing oldida Men hech bir xalqda va butun yer yuzida hech qachon yaratilmagan moʻjizalar koʻrsataman. Sen orasida yashayotgan butun xalq Otangizning ishini koʻradi, chunki Men sen bilan qilayotgan ishim hayratomuzdir. 11Bugun senga buyurayotgan narsalarimga rioya qil. Mana, Men oldingdan amorlarni, kanʼonlarni, xetlarni, perizlarni, xivlarni va yabuslarni haydab chiqaraman. 12Ehtiyot boʻl: sen kirayotgan yurtda yashovchilar bilan ahd tuzma, aks holda ular orangda tuzoq boʻlib qoladi. 13Aksincha, ularning qurbongohlarini buzib tashla, muqaddas ustunlarini chil-chil qil va Ashera ustunlarini kesib tashla. 14Boshqa hech qanday xudoga sajda qilma — zero Otangizning nomi Rashkchidir; U rashkchi Otadir.” a a v14 Otamizning rashki arzimas hasad emas, balki erning oʻz keliniga boʻlgan kuchli va himoyakor sevgisidir — U farzandlarining qalbini ularni halok qiladigan butlar bilan boʻlishmaydi.
15“Yurt aholisi bilan ahd tuzma, chunki ular oʻz xudolariga fohishalik qilib, ularga qurbonliklar keltirganlarida, seni taklif qiladilar va sen ularning qurbonligidan yeb qoʻyasan; 16va ularning qizlarini oʻgʻillaringga olib berasan, ularning qizlari esa oʻz xudolariga fohishalik qilib, oʻgʻillaringni ham xuddi shunday qilishga undaydilar.”
17“Oʻzing uchun quyma metall xudolar yasama.”
18“Xamirturushsiz non bayramini nishonlab tur: Men senga buyurganimdek, Abib oyining belgilangan vaqtida yetti kun xamirturushsiz non ye — zero sen Abib oyida Misrdan chiqding.”
19“Bachadonni birinchi ochadigan har bir toʻngʻich Menikidir — chorva mollaringning har bir erkagi, hoʻkiz va qoʻyning toʻngʻichi.”
20“Eshakning toʻngʻichini qoʻzi bilan fidya qilib qutqar; agar uni qutqarmasang, boʻynini sindir. Oʻgʻillaringning barcha toʻngʻichlarini fidya berib qutqar. Hech kim Mening huzurimga quruq qoʻl bilan kelmasin.”
21“Olti kun ishla, yettinchi kuni dam ol — hatto yer haydash va hosil yigʻim-terim paytida ham dam ol.”
22“Bugʻdoy hosilining ilk mevalari bilan Haftalar bayramini, yil oxirida esa Hosil yigʻish bayramini nishonla.”
23“Yiliga uch marta barcha erkaklaring Isroilning Hukmdor Otasi huzurida hozir boʻlsin. 24Chunki Men oldingdan xalqlarni haydab chiqaraman va chegaralaringni kengaytiraman; sen yiliga uch marta Otang huzurida hozir boʻlish uchun chiqqaningda, hech kim yurtingga koʻz olaytirmaydi.”
25“Mening qurbonligimning qonini xamirturush solingan biror narsa bilan keltirma va Fisih bayramining qurbonligini ertalabgacha qoldirma.”
26“Yeringning eng yaxshi ilk mevalarini Otangizning uyiga olib kel. Uloqni onasining sutida qaynatma.”
27Soʻng Otamiz Musoga dedi: “Bu soʻzlarni yozib ol, chunki Men bu soʻzlar asosida sen bilan va Isroil bilan ahd tuzdim.”
28Muso oʻsha yerda Otamiz bilan qirq kun-u qirq kecha qoldi, non yemadi va suv ichmadi. U ahd soʻzlarini — Oʻn Soʻzni — lavhalarga yozdi.
Muso togʻdan tushadi
29Muso ikkita shahodat lavhasini qoʻlida ushlab, Sinay togʻidan tushib kelayotganda, Otamiz bilan soʻzlashgani uchun yuzi nur sochayotganini bilmas edi. 30Horun va barcha isroilliklar Musoning yuzi nur sochayotganini koʻrib, unga yaqinlashishga qoʻrqishdi. 31Muso ularni chaqirdi, shunda Horun va jamoaning barcha yoʻlboshchilari qaytib keldilar va Muso ular bilan soʻzlashdi. 32Shundan keyin barcha isroilliklar yaqinlashishdi va u Otamiz Sinay togʻida oʻziga aytgan hamma narsani ularga amr qildi. 33Muso ular bilan soʻzlashib boʻlgach, yuziga parda tortdi. 34Lekin Muso Otamiz bilan soʻzlashgani Uning huzuriga kirganda, chiqquniga qadar pardani olib qoʻyardi; keyin chiqib, oʻziga buyurilgan narsalarni isroilliklarga aytib berardi. 35Isroilliklar Musoning yuzi nurafshon ekanini koʻrardilar, Muso esa Otamiz bilan soʻzlashish uchun yana kirgunga qadar yuziga pardani qaytadan tortib qoʻyardi.