ዘፀአት 34

34 ¹አባታችን ሙሴን እንዲህ አለው፤ “እንደ ፊተኞቹ ያሉ ሁለት የድንጋይ ጽላቶችን ለራስህ ቅረጽ፤ አንተ በሰበርሃቸው በፊተኞቹ ጽላቶች ላይ የነበሩትን ቃላት በእነርሱ ላይ እጽፋለሁ። ²በማለዳ ተዘጋጅ፤ ያን ጊዜም ወደ ሲና ተራራ ውጣና በዚያ በተራራው ጫፍ ላይ በፊቴ ቅረብ። ³ከአንተ ጋራ ማንም አይውጣ፤ በተራራውም ሁሉ ላይ ማንም አይታይ፤ መንጎችም ሆኑ ከብቶች እንኳ ያን ተራራ ትይዩ አይሰማሩ።”

⁴ሙሴም እንደ ፊተኞቹ ያሉ ሁለት የድንጋይ ጽላቶችን ቀረጸ፤ በማለዳም ተነሥቶ አባታችን እንዳዘዘው ሁለቱን የድንጋይ ጽላቶች በእጁ ይዞ ወደ ሲና ተራራ ወጣ። ⁵አባታችንም በደመና ወረደ፤ በዚያም ከእርሱ ጋራ ቆመ፤ የአባታችንንም ስም አወጀ።

⁶አባታችንም በፊቱ ዐለፈ፤ እንዲህም ብሎ አወጀ፤ “አባትህ—የሚራራና ባለ ጸጋ፣ ለቍጣ የዘገየ፣ በኪዳን ፍቅርና በታማኝነት የተትረፈረፈ፣ ⁷ለሺዎች የኪዳን ፍቅርን የሚጠብቅ፣ በደልንና ዐመፅን ኀጢአትንም ይቅር የሚል፤ ነገር ግን በደለኛውን ከቶ ነጻ የማያደርግ፣ የወላጆችን በደል በልጆችና በልጅ ልጆች ላይ እስከ ሦስተኛና እስከ አራተኛ ትውልድ ድረስ የሚያመጣ ነው።”

⁸ሙሴም ፈጥኖ እስከ መሬት ጐንበስ ብሎ ሰገደ። ⁹እንዲህም አለ፤ “ጌታ አባት ሆይ፣ በዓይኖችህ ፊት ሞገስ አግኝቼ እንደ ሆነ፣ ይህ ሕዝብ አንገተ ደንዳና ቢሆንም እንኳ ጌታ አባት በመካከላችን ይሂድ፤ በደላችንንና ኀጢአታችንን ይቅር በል፤ እኛንም ርስትህ አድርገህ ውሰደን።”

¹⁰እንዲህም አለ፤ “እነሆ፣ ኪዳን እገባለሁ። በሕዝብህ ሁሉ ፊት በየትኛውም ሕዝብ ወይም በምድር ሁሉ ላይ ተፈጥረው የማያውቁ ድንቅ ነገሮችን አደርጋለሁ። አንተ በመካከላቸው የምትኖር ሕዝብ ሁሉ የአባትህን ሥራ ያያሉ፤ ከአንተ ጋራ የማደርገው ነገር የሚያስፈራ ነውና። ¹¹ዛሬ የማዝህን ጠብቅ። እነሆ፣ አሞራውያንን፣ ከነዓናውያንን፣ ኬጢያውያንን፣ ፌርዛውያንን፣ ኤዊያውያንን፣ ኢያቡሳውያንን ከፊትህ አባርራለሁ። ¹²ተጠንቀቅ፤ ወደምትገባባት ምድር ከሚኖሩት ጋራ ኪዳን አትግባ፤ አለዚያ በመካከልህ ወጥመድ ይሆኑብሃልና። ¹³ነገር ግን መሠዊያዎቻቸውን አፍርስ፤ ሐውልቶቻቸውንም ሰባብር፤ የአሼራ ምሰሶዎቻቸውንም ቍረጥ። ¹⁴ለሌላ አምላክ አትስገድ፤ የአባትህ ስም ቀናተኛ ነውና፤ እርሱ ቀናተኛ አባት ነው።” ^a a v14 የአባታችን ቅናት ትንሽ ምቀኝነት ሳይሆን፣ ባል ለሙሽራው እንደሚኖረው ኀይለኛና ተከላካይ ፍቅር ነው፤ የልጆቹን ልብ ከሚያጠፏቸው ጣዖታት ጋራ አይካፈልም።

¹⁵“ከምድሪቱ ነዋሪዎች ጋራ ኪዳን አትግባ፤ ለአማልክቶቻቸው በሚያመነዝሩና ለእነርሱ መሥዋዕት በሚያቀርቡ ጊዜ፣ ይጠሩሃል፤ አንተም ከመሥዋዕታቸው ትበላለህና፤ ¹⁶ከሴቶች ልጆቻቸውም ለወንዶች ልጆችህ ታገባለህ፤ ሴቶች ልጆቻቸውም ለአማልክቶቻቸው ያመነዝራሉ፤ ወንዶች ልጆችህንም እንዲሁ እንዲያደርጉ ይስባሉ።”

¹⁷“ለራሳችሁ ቀልጠው የተሠሩ አማልክትን አታድርጉ።”

¹⁸“የቂጣውን በዓል ጠብቅ፤ እንዳዘዝሁህ በአቢብ ወር በተወሰነው ጊዜ ሰባት ቀን ቂጣ ብላ፤ ከግብፅ የወጣኸው በአቢብ ወር ነውና።”

¹⁹“ማሕፀንን የሚከፍት በኵር ሁሉ የእኔ ነው፤ ከከብትህ ወንድ ሁሉ፣ የበሬውና የበጉ በኵር።”

²⁰“የአህያን በኵር በግ ሰጥተህ ተቤዥ፤ ባትቤዠው ግን አንገቱን ስበር። የወንዶች ልጆችህን በኵር ሁሉ ተቤዥ። ማንም ባዶ እጁን በፊቴ አይቅረብ።”

²¹“ስድስት ቀን ሥራ፤ በሰባተኛው ቀን ዕረፍ፤ በእርሻና በመከር ጊዜ እንኳ ዕረፍ።”

²²“በስንዴ መከር በኵራት የሳምንታትን በዓል፣ በዓመቱም መባቻ የመክተቻን በዓል ጠብቅ።”

²³“ወንዶችህ ሁሉ በዓመት ሦስት ጊዜ በእስራኤል ጌታ አባት ፊት ይቅረቡ። ²⁴ከፊትህ አሕዛብን አባርራለሁና፤ ድንበርህንም አሰፋለሁ፤ በዓመት ሦስት ጊዜ በአባትህ ፊት ልትቀርብ በወጣህ ጊዜ፣ ማንም ምድርህን አይመኝም።”

²⁵“የመሥዋዕቴን ደም እርሾ ካለው ነገር ጋራ አታቅርብ፤ የፋሲካ በዓል መሥዋዕትም እስከ ማለዳ አይደር።”

²⁶“ከመሬትህ የመጀመሪያውን በኵራት ምርጡን ወደ አባትህ ቤት አምጣ። የፍየል ጥቦትን በእናቱ ወተት አትቀቅል።”

²⁷አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤ “እነዚህን ቃላት ጻፍ፤ በእነዚህ ቃላት መሠረት ከአንተና ከእስራኤል ጋራ ኪዳን ገብቻለሁና።”

²⁸ሙሴም ከአባታችን ጋራ በዚያ አርባ ቀንና አርባ ሌሊት ኖረ፤ እንጀራ አልበላም፤ ውሃም አልጠጣም። የኪዳኑንም ቃላት—ዐሥሩን ቃላት—በጽላቶቹ ላይ ጻፈ።

ሙሴ ወረደ

²⁹ሙሴም ሁለቱን የምስክር ጽላቶች በእጁ ይዞ ከሲና ተራራ በወረደ ጊዜ፣ ከአባታችን ጋራ በመነጋገሩ ምክንያት ፊቱ እንዳበራ አላወቀም ነበር። ³⁰አሮንና የእስራኤል ልጆች ሁሉ የሙሴ ፊት እንዳበራ አዩ፤ ወደ እርሱም ለመቅረብ ፈሩ። ³¹ሙሴም ጠራቸው፤ አሮንና የጉባኤው አለቆች ሁሉ ተመለሱ፤ ሙሴም ተናገራቸው። ³²ከዚያም በኋላ የእስራኤል ልጆች ሁሉ ቀረቡ፤ አባታችንም በሲና ተራራ የነገረውን ሁሉ አዘዛቸው። ³³ሙሴም ከእነርሱ ጋራ መነጋገሩን በፈጸመ ጊዜ፣ በፊቱ ላይ መሸፈኛ አደረገ። ³⁴ሙሴ ግን ከአባታችን ጋራ ለመነጋገር በፊቱ በገባ ቍጥር፣ እስኪወጣ ድረስ መሸፈኛውን ያነሣ ነበር፤ ከዚያም ወጥቶ የታዘዘውን ለእስራኤል ልጆች ይነግር ነበር። ³⁵የእስራኤል ልጆችም የሙሴ ፊት እንደሚያበራ ያዩ ነበር፤ ሙሴም እንደ ገና ከአባታችን ጋራ ለመነጋገር እስኪገባ ድረስ መሸፈኛውን በፊቱ ላይ ያደርግ ነበር።