نوې تختې تراشل
موسیٰ نوې تختې تراشي، او زموږ پلار تېرېږي او خپل نوم اعلانوي: مهربان او فضل کوونکی، په غوسه کې ورو، د تړون له مینې ډک، بخښونکی — خو ګناهګار بې سزا نه پرېږدي. تړون بیا نوی کېږي، او موسیٰ په داسې مخ ښکته راځي چې نه پوهېږي ځلېږي.
34 1زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”د ځان دپاره د ډبرو دوه تختې د اولنيو په شان تراشه. زۀ به په هغو باندې هغه الفاظ وليکم چې د اولنيو تختو په سر وُو، کوم چې تا ماتې کړې وې. 2سحر وختى تيار شه. بيا د سينا غرۀ ته راوخېژه، او هلته د غرۀ په سر زما مخکښې حاضر شه. 3ستا سره دې هيڅوک رانۀ خېژى، او نۀ دې په غرۀ کښې په کوم ځائ کښې ښکاره شى؛ حتىٰ دې د هغه غرۀ په مخ کښې ګلې يا رمې هم نۀ څرېږى.“
4نو موسىٰ د ډبرو دوه تختې د اولنيو په شان وتراشلې، سحر وختى پاڅېدو، او څنګه چې زمونږ پلار هغۀ ته حُکم کړے وو، هغه د سينا غرۀ ته وخوت، او د ډبرو دواړه تختې يې په خپل لاس کښې اخستې وې. 5بيا زمونږ پلار په بادل کښې راکوز شو او هلته د هغۀ سره ودرېدو، او د زمونږ پلار نوم يې اعلان کړو.
6زمونږ پلار د هغۀ په مخکښې تېر شو، او اعلان يې وکړو چې، ”ستا پلار—د رحم او فضل نه ډک، په غصه کښې ورو، او د مينې او وفادارۍ نه ډک، 7زرهاوو دپاره مينه ساتونکے، د ګناه، سرکشۍ او خطا بخښونکے؛ خو هغه به مُجرم بې ګناه ونۀ ګڼى، د مور او پلار ګناه به په بچو او لمسيانو باندې راولى، تر دريمې او څلورمې پښتۍ پورې.“
8نو موسىٰ په بيړه مځکې ته سجده وکړه او عبادت يې وکړو. 9هغۀ ووئيل چې، ”اے مالِکه پلاره، کۀ زۀ ستا په نظر کښې فضل موندلے يم، نو مالِک پلار دې زمونږ په مينځ کښې روان شى، اګر چې دا يو سرکښ قوم دے. زمونږ ګناه او زمونږ خطا وبخښه، او مونږ د خپل ميراث په توګه قبول کړه.“
10هغۀ وفرمائيل چې، ”زۀ يو لوظ کوم. ستا د ټول قوم په مخکښې به زۀ داسې عجائبات وکړم چې نۀ په کوم قوم کښې او نۀ په ټوله زمکه کښې کله پېدا شوى دى. ټول هغه خلق چې تۀ د هغوئ په مينځ کښې اوسېږې، ستا د پلار کار به وګورى، ځکه چې کوم څۀ چې زۀ ستا سره کوم هغه ډېر هيبتناک دے. 11کوم څۀ چې زۀ نن تا ته حُکم کوم هغه وساته. زۀ ستا د مخکښې اموريان، کنعانيان، حِتيان، فرِزيان، حويان او يبوسيان شړم. 12خبردار اوسه: کومه زمکه چې تۀ ورننوځې د هغې د اوسېدونکو سره لوظ مۀ کوه، ګنې هغوئ به ستا په مينځ کښې يو دام شى. 13بلکې د هغوئ قربانګاهونه ونړوه، د هغوئ ستنې مات کړه، او د هغوئ د اشيره لرګين بُتان پرې کړه. 14د کوم بل معبود مخکښې سجده مۀ کوه—ستا د پلار نوم ”غيرتمند“ دے؛ هغه يو غيرتى پلار دے.“ a a v14 د زمونږ پلار غيرت کومه کمزورې حسد نۀ ده بلکې د يو مېړۀ هغه سخته، ساتونکې مينه ده چې د خپلې ناوې دپاره يې لرى — هغه به د خپلو بچو زړونه د هغو بُتانو سره شريک نۀ کړى کوم چې هغوئ تباه کوى.
15”د زمکې د اوسېدونکو سره هيڅ لوظ مۀ کوه، ځکه چې کله هغوئ د خپلو معبودانو سره بدکارى کوى او هغوئ ته قربانۍ کوى، نو هغوئ به تا بلى، او تۀ به د هغوئ د قربانۍ نه خورې؛ 16او تۀ به د هغوئ لورګانې د خپلو زامنو دپاره واخلې، او د هغوئ لورګانې به د خپلو معبودانو سره بدکارى وکړى، او ستا زامن به هم هغه شان کولو ته راکاږى.“
17”تاسو د ځان دپاره د ويلي شوى فلز معبودان مۀ جوړوئ.“
18”د فطير ډوډۍ اختر وساته: لکه څنګه چې ما تا ته حُکم کړے دے، د ابيب په مياشت کښې په مقرر وخت اوه ورځې فطير ډوډۍ وخوره—ځکه چې د ابيب په مياشت کښې تۀ د مِصر نه راووتې.“
19”هر هغه لومړنے بچے چې رحم پرانيزى زما دے—ستا د څارويو هر نر، د غوايى او د ګډې لومړنے بچے.“
20”د خرۀ لومړنے بچے په يوه ورى سره خلاص کړه؛ کۀ تۀ هغه خلاص نۀ کړې، نو د هغۀ غاړه ماته کړه. د خپلو زامنو ټول لومړني بچى خلاص کړه. زما په مخکښې دې هيڅوک تش لاس حاضر نۀ شى.“
21”شپږ ورځې کار کوه؛ اوومه ورځ آرام کوه—حتىٰ د کرلو او د رېبلو په وخت کښې هم آرام کوه.“
22”د اوونيو اختر د غنمو د رېبلو د لومړنۍ غلې سره وساته، او د راټولولو اختر د کال په آخر کښې.“
23”په کال کښې درې ځله دې ستا ټول نران د اِسرائيل د مالِک پلار مخکښې حاضر شى. 24ځکه چې زۀ به ستا د مخکښې قومونه وشړم او ستا سرحدونه به پراخ کړم؛ کله چې تۀ په کال کښې درې ځله د خپل پلار مخکښې حاضرېدو ته راوخېژې، نو هيڅوک به ستا د زمکې لالچ ونۀ کړى.“
25”زما د قربانۍ وينه د داسې هيڅ شى سره مۀ وړاندې کوه چې خمير په کښې وى، او د فسح د اختر قربانى دې تر سحر پورې پاتې نۀ شى.“
26”د خپلې زمکې د لومړنۍ غلې ترټولو ښۀ حصه د خپل پلار کور ته راوړه. د چېلۍ بچے د خپلې مور په شيدو کښې مۀ اېشوه.“
27بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل چې، ”دا الفاظ وليکه، ځکه چې د دې الفاظو مطابق ما تا سره او د اِسرائيل سره لوظ کړے دے.“
28موسىٰ هلته د زمونږ پلار سره څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې پاتې شو، نۀ يې ډوډۍ وخوړله او نۀ يې اوبۀ وڅښلې. هغۀ د لوظ الفاظ—لس حُکمونه—په تختو باندې وليکل.
موسىٰ راکوز شو
29کله چې موسىٰ د ګواهۍ دواړه تختې په خپل لاس کښې نيولې د سينا غرۀ نه راکوزېدو، نو هغۀ ته پته نۀ وه چې د زمونږ پلار سره د خبرو کولو په وجه د هغۀ مخ ځلېږى. 30هارون او ټولو بنى اِسرائيلو وليدل چې د موسىٰ مخ ځلېږى، نو هغوئ د هغۀ نزدې کېدو نه ووېرېدل. 31خو موسىٰ هغوئ راوبلل؛ نو هارون او د جماعت ټول مشران بيرته راغلل، او موسىٰ هغوئ سره خبرې وکړې. 32د دې نه پس ټول بنى اِسرائيل نزدې راغلل، او هغۀ هغوئ ته هر هغه څۀ حُکم کړو چې زمونږ پلار د سينا په غرۀ هغۀ ته وئيلى وُو. 33کله چې موسىٰ د هغوئ سره خبرې خلاصې کړې، نو هغۀ په خپل مخ باندې يوه پرده واچوله. 34خو هر کله چې موسىٰ د زمونږ پلار مخکښې د هغۀ سره د خبرو کولو دپاره ننوتو، نو تر هغې چې بهر راووتو پرده به يې ليرې کوله؛ بيا به هغه بهر راووتو او بنى اِسرائيلو ته به يې وئيل چې هغۀ ته څۀ حُکم شوے وو. 35بنى اِسرائيلو به ليدل چې د موسىٰ مخ ځلېږى، نو موسىٰ به بيا خپله پرده په خپل مخ باندې واچوله تر هغې چې د زمونږ پلار سره د خبرو کولو دپاره بيا دننه لاړ شى.
